عصای شکسته ای که…


گزارش اشپیگل از آوار قریب الوقوع بر سر دلار، یورو، ین و پوند

یورو

عصای شکسته ای که آلمان

زیر بغل یونان فلج شده می گذارد

اشپیگل شماره 8

22.02.2010

برگردان: رضا نافعی

قصدم ترجمه این گزارش، علیرغم اهمیت آن نبود، زیرا در شماره دیروز مقاله ای از روزنامه چپ آلمانی «یونگه ولت» ترجمه و منتشر کرده بودم که تقریبا همین مسائل را مطرح کرده بود. چند پیام و یا بقول امروزی ها «کامنت» مشوقی شد برای ترجمه گزارش مفصل اشپیگل. این پیام ها و کامنت ها، می خواستند به من و یا خوانندگان آینده ما چنین تلقین کنند که به حرف هائی که نشریات چپ می نویسند و منتشر می کنند نباید زیاد توجه کرد زیرا آنها ذاتا مخالف نظام سرمایه داری اند و نمی خواهند در این پیاله عکس رخ یار ببینند.

به چند تنی پاسخ دادم، که اینگونه نیست و اتفاقا نشریات چپ خیلی با دقت تر مسائل را دنبال می کنند، اما چون زودتر و صریح تر می گویند، متهم می شوند به سیاه نمائی.

برای ختم کلام و یا بقول آقای خامنه ای «تمام شدن حجت» با این خوانندگان مطالب آینده ما، چهره خوفناک آینده ای که در کمین است و از دل آن می ترسم جنگ بیرون بیآید، اشپیگل را که ترجمه فارسی آن می شود «آینه» جلوی این چهره گرفتم و این بار از همه خوانندگان آینده ما می خواهم دیو را دراین آینه ببینند. قطعا در زشتی و خوفناکی، دست کم از آن توصیفی که یونگه ولت کرده بود ندارد. سخن دیگری مانده؟

در حال حاضر داغ ترین منطقه در بازار جهانی سرمایه، اروپاست.  از وقتی که دولت یونان به بدهی واقعی خود  اعتراف کرد  – و از وقتی  روشن شد که دیگر کشورهای اروپائی ( پرتقال، ایرلند، ایتالیا، یونان و اسپانیا)  نیز وضع بهتری ندارند، یورو  ضربه خورده و از ارزش آن کاسته می شود.

نا امنی هرگز تا این حد نبوده است:  آیا یونان موفق به حل مسائل خود خواهد شد؟ هیچ کس نمی داند. و باز کسی نمی داند که آیا کشور های دیگر به آن کمک خواهند کرد و اگر بخواهند کمک کنند، چگونه؟ کسی نمی داند که آیا بحران به یونان محدود خواند ماند یا هر پنج کشور را به آتش خواهد کشید و سر انجام هم  اتحادیه مالی اروپا فروخواهد پاشید.

این وضع برای بورس بازان ارز دورنمائی زرین است. آنها می توانند بر سر فروپاشی یورو با هم شرط بندی کنند – یا بر سر نجات یونان. در حالت اول اوراق قرضه دولتی یونان زمین خواهد خورد و در حالت دوم ارزشش بالا خواهد رفت.

اینجا می توان پول فراوانی به جیب زد –  البته با عواقبی وحشت انگیز: بورس بازان هم گرایش را تقویت می کنند و هم خطر را. اگر بر سر ورشکستگی یونان شرط ببندند دست یافتن یونان به پول تازه دشوار تر وگرانتر خواهد شد و سرانجام ، کار واقعا به ورشکستگی خواهد رسید و یا آتش سوزی سراسری، که بیم آن می رود، رخ خواهد داد و یا   یورو در کُل خود فروخواهد پاشید.

بازار سرمایه بار دیگر وارد یک بازی با حداکثر خطر شده است. در گذشته بازی بر سر بدهی های صاحبان املاک آمریکا بود، که  به بزرگترین بحران اقتصادی جهان، پس از بحران بزرگ اقتصادی سال های دهه بیست قرن بیستم انجامید و حالا بازار سرمایه قمار بر سر بدهی های دولت ها را شروع کرده است.

پس از ورشکستگی » بانک سرمایه گذاری لهمان برادرز » دولت ها بودند که مانع سکته بازار ها شدند. حالا خود دولت ها هستند که مورد حمله قرار گرفته اند.  ( با کدام پول ؟) با همان پول کم بهره ای که بانک های ناشر اسکناس دولت ها به بازار تزریق کردند تا بازار سرمایه را سرپا نگه دارند.

یک ورشکستگی تازه، از نوع لهمان برادرز ، که حاصل قمار با پول بدست آمده از  قرضه ها دولتی است، عاقبتی بسیار سنگین تر خواهد داشت و اقتصاد جهانی را بکلی به اعماق دره خواهد افکند. کیست که اینبار آنرا نجات دهد؟

البته تصادفی نیست که بورس بازان به سراغ دلار، پوند انگلیس و ین ژاپن نمی روند، گرچه می دانند که دولت های این سه پول هم زیر بار بدهی به ناله در آمده اند، اما آنها یورو را ترجیح میدهند زیرا می دانند که بدلائل تاریخی و سیاسی ضعیف تر است و می توانند آن را آسان تر بدوشند.

در آغاز، دیگر کشورهای اروپائی حوزه یورو، مسائل را نادیده گرفتند، تا اتحادیه مالی را به خطر نیاندازند و بعد هم  باز مسائل را نادیده گرفتند چون  یورو برای خودشان سود آور بود.  بویژه اقتصاد صادراتی آلمان توانست خود را از شر افزایش بهای ارزهای دیگر که قیمت کالا ها را بالا می بردند  رهاکند  و پیوسته بر گسترش خود بیفزاید. …

میلتون فریدمان ، برنده جائزه نوبل در اقتصاد، در سال 1999، قبل از ایجاد یورو، هشدار داد و گفت: «احتمالا  یورو از نخستین بحران اقتصادی جان سالم بدر نخواهد برد، حوزه یورو احتمالا بعد از دهسال از هم خواهد پاشید».

در آنزمان سیاستمداران به هشدارهای بسیاری از اقتصاددانان اعتنا نکردند و امروز متوجه می شوند که احتمالا  به راه خطا رفته اند. زیرا  بحرانی که امروز یورو با آن روبروست در قرار داد های اروپائی، که پایه حقوقی عضویت در اتحادیه ارزی اروپاست  پیش بینی نشده است. و از این رو وسیله ای هم برای مبارزه با چنین پدیده ای در نظر گرفته نشده است.

لشگر کشی بورس بازان علیه یونان در اوائل ماه دسامبر آغاز شد. آژانس های ارزیابی – ریتینگ آگنتورن – به یونان نمره بد دادند و از آن پس مرتب، بویژه در مطبوعات انگلیسی زبان، مقالاتی در باره آمار تقلبی یونان و نادرستی ارقام  بدهی دولتی منتشر شد. این اطلاعات تازه نبودند ولی تاثیر خود را بخشیدند. بهای سی دی اس » کردیت دیفالت سواپ  » بسرعت بالا رفت. این سی دی اسCDS Swap نوعی بیمه است، که اگر بدهکار- مثلا یونان –  نتواند بدهی خود را بپردازد، این بیمه خسارت را خواهد پرداخت. این بیمه را برای آن بوجود آوردند تا آن کس که پول قرض می دهد سرمایه اش به خطر نیفتد. ولی در عمل این بیمه تبدیل شد به خطرناک ترین سلاح در دست بورس بازانی که بخواهند علیه موسسه یا دولتی وارد میدان شوند. زیرا از این طریق می توان  با  صرف هزینه ای تقریبا  ناچیز حداکثر نتیجه را گرفت. یک بانکدار سرمایه گذار می گوید با 50 میلیون دلار میتوان بازار را بهم زد.

«جورج سورو» پیشوای همه بورس بازان ارز است که در سال 1992  پوند انگلیس را از اتحادیه مالی اروپا  بیرون انداخت و با همین کار خود میلیاردر شد. حتی او هشدار می دهد که این سی دی اس وسیله ای است برای نابود کردن.  یک دلال بورس می گوید  خرید و فروش  اوراق بهادار واقعی گران است و اگر امروز کسی  این کار را بکند از بورس بازان سنتی بحساب می آید. بورس بازان تازه به میدان آمده می خواهند سریع وارد شوند و زود هم خارج شوند، پیش از آنکه خود را گرفتار ریسک های اوراق قرضه کشورها کنند، خرید و فروش اوراق قرضه کار پر زحمتی است.

کار با سی دی اسCDS بمراتب آسان تر است و بهمین دلیل هم این خطر وجود دارد که تاریخ تکرار شود. در دور اول بحران مالی در سال های 2007 و 2008 بانک آمریکائی  بر استیرنز Bear Stearns از جمله بدلیل افزایش قیمت  سی دی اس ورشکست شد. بورس بازان، نجات بانک های انگلیس و آلمان را با بالا بردن بی حساب بهای بیمه  به این دولت ها تحمیل کردند. حالا مدیرانHedgfonds بر سر ناتوانی دولت ها برای پرداخت بدهی خود شرط بندی می کنند. بهای بیمه برای اوراق قرضه یونان طی چند هفته دوبرابر شد. مدتی بهای بیمه آنقدر بالا رفت که اگر کسی می خواست ده میلیون قرضه دولتی یونان را برای دهسال  بخرد می باستی 390 هزار یورو هزینه بیمه بپردازد . در حالی که  در همین زمان ،هزینه بیمه برای خرید همین مقدار اوراق قرضه آلمان 40 هزار یورو بود. همین امر میزان ترس را دربازار بالا برد و یونان مجبور بود برای یک قرضه پنج ساله 6،1 در صد بهره بپردازد. یعنی دوبرابر آنچه که وزیر دارائی آلمان در حال حاضر باید بپردازد…

نامه » یوخن سانیو» رئیس» سازمان  نظارت بر خدمات مالی آلمان» با علامت اختصاری(BaFin) مقامات بالائی رهبری کشور را به وحشت انداخت. در نامه ای که او به  یورگ آسموسن معاون شویبله، وزیر دارائی آلمان  نوشت بشدت اعلام خطر کرد. با این مضمون که ورشکستگی یونان احتمالا برای بانک های آلمان قابل تحمل خواهد بود ولی اگر کشورهائی چون ایتالیا ، اسپانیا یا پرتقال بزانو در آیند عواقب آن برای بانک های آلمان فاجعه آمیز خواهد بود. و بحران مالی شدید تر خواهد شد.

رئیس » فابین » در نامه خود محاسبه کرده که اگر اوراق بهادار این کشورها 30،50  یا حتی 70 در صد از ارزش خود را از دست بدهند میزان خسارتی که  به هر یک از موسسات مالی آلمان  وارد خواهد شد چقدر  خواهد بود. نتیجه وحشت انگیز است. این خسارت در درجه اول متوجه بانک  هائی می شود که در بحران اول پس از ورشکستگی» لهمان برادرز » بانها خسارت وارد آمد و در درجه اول  به هیپو ریل استیت ( مرکز در مونیخ) که بالاجبار دولتی شد . این بانک ورشکسته که از پایان 2008 با صد میلیارد یورو کمک دولتی سر پا ایستاده ، بیش از همه از یونان طلبکار است : 9،1 میلیارد یورو. ..افزون بر این کومرس بانک  4،6 میلیارد در یونان سرمایه گذاری کرده است. بانک های صدمه دیده ای چون   2،7 LBBW میلیارد و  بایرن – 1،5LB میلیارد از یونان طلب

کارند. رو یهم رفته موسسات مالی آلمان 32 میلیارد در یونان سرمایه گذاری کرده اند، افزون بر ده میلیارد سرمایه گذاری در بیمه های آنجا.

اگر کشور هائی چون پرتقال، ایتالیا، ایرلند یا اسپانیا هم  وضعی چون یونان پیدا کنند اوضاع بکلی از کنترل خارج می شود. بانک های آلمان مجموعا 522،4 میلیارد از اوراق بهادار این کشور ها را خریده اند. این مبلغ بیست در صد از مجموع سرمایه گذاری های آلمان در خارج از کشور است. بانک های آلمان طلبکار اصلی در اسپانیا و ایرلند و طلبکار دوم در ایتالیا هستند…

بنظر کارشناسان » بافین» اگر چند کشور همزمان از پای در آیند حوزه  یورو بر لب پرتگاه قرار خواهد گرفت.

شویبله وزیر اقتصاد آلمان و معاونش از جمله به همین دلائل تصمیم گرفتند باتفاق دیگر کشور های اروپائی، حتی آنها که خود در موقعیت نامساعدی قرار دارند ،20 تا 25 میلیارد  به یونان کمک کنند. که سهم آلمان بین چهار تا پنج میلیارد یورو حواهد بود.

بدهی های دولتی پنج کشور مورد خطر به میلیارد:  ایتالیا 1757، اسپانیا569، یونان271، پرتقال 126، ایرلند 108.

(در ترجمه این گزارش از ترجمه مطلب فنی و حواشی چشم پوشی شد).

Advertisements

6 پاسخ

  1. Thanks for translation

  2. سلام
    واقعازحمت میکشید
    من همیشه سایت شما را میخوانم
    لطفآ ادامه دهید
    مطالب بسیار بدرد بخوری را ترجمه میکنید
    راستی ی چیز را میتونم از روی کنجکاوی بپرسم
    شما قلبلا توی کدوم حزب بودید ؟

  3. جناب آقای نافعی سلام
    یکی از آن پیام ها را بنده فرستاده بودم. از توجهتان ممنون. شما فردی بسیار پرکار هستید و برایتان در راه آگاهی رسانی به مردم آرزوی موفقیت دارم.

  4. salam,
    motashaker az matalebetan.

  5. Ein super Artikel sehr aufschlussreich machen sie weiter so und lassen sie sich bitte nicht aus dem Konzept bringen

  6. فریاد سبز

    سلام آقای نافعی دوست عزیز
    خسته نباشید وممنون از ترجمه این مطلب بسیارمفید! طبق معمول!
    موفق وتندرست باشید
    فریاد

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s