دو نظر در بارۀ ایران اتمی !


یونگه ولت01.03.2010 

پرفسور

Norman Paech

کارشناس حقوق بین الملل ،

نماینده حزب چپ در پارلمان آلمان

و سخنگوی این حزب

در مسائل سیاست خارجی در دوره پیشین این مجلس

برگردان:

رضا نافعی

بنظر می رسد حلقه طناب تنگتر می شود. فقط پرسش این است : بگردن که؟ بگردن دولت ایران که باید زیر فشار محاصره خفه شود، محاصره ای که  خبرش اعلام شده ؟ یا بگردن آن کسانی که پیوسته حدسیات نو می بافند و تهدیدات تازه می کنند؟ چون همانقدر که اقدامات ایذائی در گذشته بی اثر بودند در آینده هم خواهند بود و در آینده ای نزدیک آمریکا و موتلفانش بآن گرهی خواهند رسید که برای باز کردنش دو راه بیشتر نیست: یا پذیرفتن شرائط ایران یا باز کردن گره بضرب شمشیر نظامی  ، آنطور که  نظریه پردازان  آمریکا و اسرائیل ، با تکرار منظم و هراس انگیز جنگ پیوسته  توصیه می کنند.

کاملا مشهود است که اعلام خطرهای اخیر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، نه بر اساس یافتن اطلاعات تازه بلکه بدلیل تغییر مدیریت آن سازمان ،-  رفتن البرادعی و آمدن یوکیا آمانو-  صورت گرفته است که اطلاعات قدیمی را از نوتفسیر کرده اند . در مورد اثر بخشی  اقدامات ایذائی  برای اجرای مواد قرارداد منع گسترش سلاح های اتمی، میتوان نظرات متفاوت داشت. ولی معنی آن در مورد ایران  این است که خواست های ما تغییر ناپذیر است.  و منظور از انتشار عمدی و قبل از موعد برخی اطلاعات، از گزارش منتشر نشده مقامات، نیز چیزی نیست جز تشدید تهدید به اقدامات ایذائی.

علی اکبر صالحی ، رئیس هیئت نمایندگی ایران در مقامات اتمی وین ، در تلویزیون اعلام کرد که اگر میله های سوخت اتمی برای رآکتور پژوهشی از خارج  در اختیار ایران گذاشته شود، ایران کار برای ایجاد سانتریفوژ های تازه  درنطنز را قطع خواهد کرد. ولی شرط آن اینست که مبادله میله های سوختی با فرستادن 1200 کیلو گرام اورانیم با غلظت کم، بروسیه ، مرحله به مرحله  صورت گیرد. آمریکا این پیشنهاد را رد می کند و خواستار آنست که ایران 1200 کیلو اورانیوم را اول و یکجا تحویل بدهد و بعد طی یکسال میله های سوختی را بتدریج تحویل بگیرد. آنکس که در این زمان رو در روئی تن به چنین معاوضه ای بدهد یک دیوانه سیاسی است، که با صراحت اعلام می کند این شرط را می پذیرم  تا بعدا بتوانید مرا  تهدید کنید . چرا غرب معاوضه گام بگام را نمی پذیرد؟ چرا آمریکا خواست ایران را مبنی بر امضاء  قرار داد عدم تجاوز و یا قرارداد صرفنظر از اِعمال زور را از بیخ و بن رد می کند؟ آیا  آمریکا برنامه دومی هم دارد که پشت برنامه  جلوگیری از تولید برنامه اتمی پنهان کرده است؟ که هدفش از بین بردن رژیم است؟

هنوز پنجره برای مذاکرات بسته نشده است. ایران هنگام امضاء  قراراداد منع گسترش سلاح های اتمی در سال 1968 ، رسما اعلام کرده که از تولید سلاح های اتمی چشم می پوشد  و امروز هم چون گذشته برسر این تعهدی که پذیرفته ایستاده است. اگر آمریکا استقلال و امنیت ایران را تضمین کند راه برای ترک رودر روئی هست. ولی راهی که در حال حاضر ترجیح داده می شود ، یعنی راه پیشنهاد چکشی، ایران را مجبور می کند راه اسرائیل، پاکستان و هند را در پیش گیرد. ولی اگر این پیش بینی درست از آب در آمد و ایران در آینده ای نه چندان دور واقعا صاحب بمب اتمی شد، چه؟ آیا این امر حاصل نقشه ای دراز مدت  از سوی ایران بوده است یا برای ایمن شدن در برابر تهدیدات نظامی  اسرائیل  یا آمریکا که روزبروز صریحتر می شود؟ این امر یک سناریوی کاملا واقع بینانه است و بمراتب کم خطر تر از حمله نظامی  برای جلوگیری از تولید بمب اتمی. در این حالت ایران چهارمین کشور اتمی در منطقه ای خواهدشد، منطقه ای که در هیچ نطقه دیگر جهان از لحاظ تمرکز سلاح اتمی نظیر ندارد . اسرائیل، هند و پاکستان با سلاح های اتمی خود بر خاور میانه مسلط هستند بی آنکه قرار داد منع گسترش سلاح های اتمی را امضاء کرده باشند.

بی تردید سلاح اتمی قدرت سیاسی و نظامی ایران را در منطقه تقویت خواهد کرد و از میزان تهدید پذیری آن خواهد کاست. اما از سوی دیگر ممکن است جاه طلبی اتمی در کشورهای همسایه نظیر عربستان سعودی،مصر و سوریه را نیز بیدار کند – و این  کابوسی است نه تنها برای خاور نزدیک.این توازنِ آبستن جنگ در منطقه باید از اساس مورد بحث قرار گیرد وآمریکا نیز استراتژی بریژینسکی را برای ایجاد خاور میانه بزرگ به کنار نهد. اگر از اسرائیل امکان تهدید جنگی سلب شود موجودیتش کمتر با خطر روبرو خواهد بود . زیرا در حال حاضر تنها اسرائیل است که پیوسته به جنگ تهدید می کند. تاکید بر این نکته ضروری است زیرا رسانه های غربی اظهارات نابخردانه احمدی نژاد را  مبنی بر نفی هولو کاست و  ترجمه های نادرست از پیش بینی های او را در باره از میان رفتن اسرائیل بعنوان اعلام جنگ تفسیر می کنند .

در این میان آنچه بیش از هر چیزروشن می شود ساختار نادرست قرارداد منع گسترش سلاح اتمی است که در طی چهل سال گذشته نتوانسته است کشورهای اتمی را ملزم به خلع سلاح اتمی خود کند. بالاخره زمانی باید این فقدان توازن  تعهد،  میان کشور های دارنده اتم و فاقد اتم ،   ناکار آمدی این قرارداد  را بر ملا سازد. این قرار داد به سه دلیل از مضمونی که باید داشته باشد تهی شده است . یکی باین دلیل که کشورهای اتمی تا کنون حاضر به خلع سلاح خود نشده اند. دیگر اینکه به اسرائیل کمک کردند تا خود بمب اتمی تولید کند و نیز بدلیل قرار دادی که اخیرا میان آمریکا و هند منعقد شد که طبق آن آمریکا تکنولوژی اتمی در اختیار هند می گذارد. سرپیچی اسرائیل ، پاکستان هند و از امضای قرار داد منع گسترش سلاح اتمی هیچگاه مورد  اقدامات تنبیهی قرار نگرفت  ولی  ایران  که  نمی خواهد از تکنولوژی صلح آمیز، که طبق قرارداد حق اوست ، چشم بپوشد ، مورد تنبیه قرار می گیرد.

این خشم روز افزون را که امروز علیه ایران بر می انگیزند باید متوجه خطاهای خود سازند که قرار داد را نقض کرده اند و علیرغم حرف هائی که  برای «حذف کامل اتم » می گویند در عمل خود کماکان در پی جاه طلبی های اتمی هستند. وضع  تاسف انگیز حقوق بشر در ایران نباید  بهانه ای برای ماجراجوئی تازه ای شود ، همانطور که در مورد یوگوسلاوی شد و در افغانستان و عراق نیز شاهد آن هستیم. یک قدرت جدید اتمی مسئول شکست قرارداد منع گسترش سلاح اتمی نیست  بلکه خود قدرت های اتمی مسئول این شکست هستند که  برای خود حاضربه قبول  آن مسئولیتی نشدند  که از کشورهای فاقد اتم  می طلبند. با وجود آنکه پیدایش یک کشور اتمی دیگر بسیار ناگوار است ولی کشورهای اتمی باید گناه را بحساب سیاست خود بگذارند. شاید ایران اتمی انگیزه ای شود  برای آنکه حرف  در باره خلع سلاح به یک فعالیت  اساسی برای انجام این امر مهم تبدیل گردد   و سبب  رهانی انسان از اسارت اتمی  شود.

Die Zeitung junge Welt/ 01.03.2010/ Atommacht Iran

01.03.2010

«همکاری کامل ایران با آژانسی غیرمستقل!»

برگرفته از :

دویچه وله

صدای آلمان

دبیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مجدداَ از تردیدها نسبت به برنامه اتمی ایران سخن گفته است. یک روز پیشتر، آیت‌الله خامنه‌ای آژانس را غیرمستقل خواند. با این همه، ایران قول همکاری کامل با آژانس را داده است.

منوچهر متکی اعلام کرده است که ایران با آژانس بین المللی انرژی هسته‌ای همکاری کامل می‌کند و به این همکاری ادامه می‌دهد، آن‌هم درست پس از سخنان آیت الله خامنه‌ای رهبر ایران که گفته است آژانس انرژی اتمی مستقل نیست. یوکیا آنامو دبیرکل تازه آژانس در اولین روز برگزاری نشست شورای حکام، ایران را متهم کرد که همکاری لازم را با این آژانس نمی‌کند و او نمی‌تواند اطمینان داشته باشد که همه فعالیت‌های ایران صلح آمیز است. گفتگویی با دکتر علیرضا نامور حقیقی تحلیلگر مسائل سیاسی در تورنتو.

دویچه وله: آقای آمانو در اولین روز نشست شورای حکام گفته که ایران با آژانس همکاری لازم را نمی‏کند. به نظر شما با این شروع، نشست امروز چه نتایجی می‏تواند برای ایران داشته باشد؟

علیرضا نامور حقیقی: به نظرم، با آمدن آقای آمانو و افزایش سطح تضادها میان ایران و گروه ۵+۱، هرچند ممکن است قطعنامه‏ای صادر نشود، ولی ممکن است به ایران توصیه کنند که همکاری بیشتری با آژانس داشته باشد و ایران را تشویق کنند که به پیشنهادهای آقای البرادعی در مورد تبادل سوخت ۳/۵درصد با سوخت ۲۰درصد پاسخ مثبت بدهد.

آیت‌الله خامنه‏ای همین دیروز گفت که آژانس اصلا استقلال ندارد و بی‌طرف نیست، امروز منوچهر متکی اعلام می‌کند که ایران همکاری کامل را با آژانس خواهد کرد؛ این تناقض را چگونه می‏توان توضیح داد؟ بالاخره ایران می‏تواند همکاری کند یا خیر؟

مسئله‏ی هسته‏ای ایران خیلی پیچیده شده است. زمانی که در سال ۱۳۸۲ ایران در پیمان سعدآباد پذیرفت که غنی‏سازی را به طور موقت تعلیق کند، قرار بود کشورهای ۵+۱ مساله‏ی ایران را حل کنند و بعد از شش ماه، پرونده‏ی ایران در حالت عادی در آژانس مطرح شود. ولی این کشورها بدقولی کردند و نه تنها بعد از شش ماه بلکه بعد از گذشت دوونیم سال هم این اتفاق نیفتاد و ایران هم تعلیق غنی‏سازی را باز کرد. نکته‏ی دوم هم این است که دو نهاد موازی با هم حرکت می‏کردند؛ یکی آژانس و دیگری ۵+۱ بود. مضافاً بر این که امریکا هم حاضر نمی‏شد با ایران مذاکره کند و در درون دولت امریکا هم افراد زیادی کارشکنی می‏کردند؛ مانند آقای جان بولتون که صریحاً اعلام کرده این کار را انجام داده است. به اعتراف آقای جک استرا هم علی‏رغم این که ایران در دوره‏ی آقای خاتمی همکاری‏های زیادی با آژانس انجام داد و غنی‏سازی را تعلیق کرد، هیچ پاداش و جایزه‏ای نگرفت.

ولی الان چطور، از زمان روی کار آمدن دولت آقای احمدی‌نژاد؟

آقای احمدی‏نژاد بر خلاف دوره‏ی اول ریاست جمهوری‏اش که با شعار استقلال هسته‏ای، خودکفایی هسته‏ای و این که دولت نهم دارد مساله‏ی هسته‏ای را به پیش می‏برد و سعی می‏کرد مخالفین‏ خود از جمله اصلاح‏طلبان را به حاشیه براند، در دوره‏ی جدید و بعد از حوادث پس از انتخابات، احساس‏اش این بود که اگر ایران مشکل هسته‏ای‏اش را با سیستم بین‏المللی حل کند، مساله‏ی داخلی کم‏رنگ‏تر خواهد شد. در همین راستا هم پیشنهاد داد که ایران حاضر است اکثر تولیدات‏اش را بدهد و محصول ۲۰درصد بگیرد. این پیشنهادی بود که خود آقای احمدی‏نژاد داد. بعد آقای البرادعی آن را فرموله کرد و در قالب یک پیشنهاد جدید به ایران ارائه داد و آقای جلیلی هم مفاد کلی آن را پذیرفت. آن‏چه آقای احمدی‏نژاد در تهران به غلط تبلیغ می‏کرد، این بود که اگر ایران این کار را انجام بدهد، به معنای پذیرش غنی‏سازی اورانیوم در حد ۳/۵درصد از سوی آژانس خواهد بود. در حالی که این‏طور نبود و اگر ایران آن کار را انجام می‏داد، مساله‏ی تحریم‏ها حل نمی‏شد. الان هم در پیشنهادهایی که مطرح می‏کنند، توضیح نمی‏دهند که اگر ایران سوخت‏اش را به غرب ارسال کند، آیا مسئله‏ی تعلیق غنی‏سازی و این مجازات‏ها و تحریم‏ها علیه ایران، حل خواهد شد یا نه. بنابراین در ازای آن‏چه می‏خواهند به ایران بدهند، مسئله‏شان این است که فقط تحریم بیشتر اعمال نکنند، وگرنه هیچ تحریمی علیه ایران لغو نخواهد شد.

خوب نتیجه این وضع چه خواهد شد؟

در مجموع آن‏چه آژانس می‏خواهد و در دوره‏ی البرادعی هم روی آن حساس بودند، گفت‏وگو با دانشمندان هسته‏ای است. اما احساس ایران این است که امکان درز اطلاعات از آژانس زیاد است و معلوم نیست ماموران و بازرسان آژانس در خدمت سرویس‏های اطلاعاتی غربی نباشند. بنابراین ممکن است در مواردی همکاری‏ای را که آن‏ها می‏خواهند نداشته باشد.

مصاحبه‌گر: نیلوفر خسروی

تحریریه: فرید وحیدی

| http://www.dw-world.de | © Deutsche Welle.



 

یک پاسخ

  1. سلام. از مطالب مفیدی که ترجمه میکنید و از ترجمه ثلیث و روانی نیز برخوردار است تشکر میکنم. خواهشم این است لینک یا آدرس اینترنتی مطالبی را که ترجمه میکنید(بخصوص از یونگه ولت)،اعلام کنید. من این ادرسها را برای فرستادن آنها بدوستان آلمانی زبان نیاز دارم. موفق باشید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s