نیروی اتمی روسیه پشیزی نخواهد ارزید


از مجله آلمانی اشپیگل10

08.03.2010 

برگردان:رضا نافعی

روس ها باز احساس می کنند که آلت دست شده اند. البته قبول دارند که امروز مردی در کاخ سفید واشنگتن نشسته که مقاصد پسندیده ای دارد ولی متاسفانه در موقعیتی قرار ندارد که بتواند خط مشی اتمی آمریکا را تغییر دهد ودیمیتری ترنین رئیس کارنگی سنتر مسکو – موسسه پژوهش های صلح –  می گوید :» در کابینه اوباما  افرادی که به روسیه با بی اعتمادی می نگرند در مسئولیت های حساس خود مانده اند  . دلیل روس ها هم اینست که واشنگتن قصد دارد در نقاط مختلف جهان سپرهای ضد موشکی تازه بر پا سازد.

نقشه روز اول فوریه معرفی شد ، چند هفته بعد از آنکه از ایجاد سیستم های مشابهی در لهستان و جمهوری چک صرفنظر شده بود.

حالا آمریکا می خواهد تا سال 2020 ، برای دفاع از اروپا، در چهار مرحله سپرهای ضد موشکی برپا سازد. در مرحله نخست راکت هائی از نوع اس ام 3  رابر کشتی های شناور در مدیترانه نصب می کند که می توانند راکت ها بالیستیک را بیرون از جو منفجر کنند . در مرحله دوم موشک هائی مجهز به رادار در کشورهای جنوبی اروپا نصب می شود پس از آن راکت های مشابهی در شمال اروپا مستقر خواهند شد و در پایان سپرهای موشکی که قادرند راکت های ویژه بالیستیک و دور پرواز را که از خاورمیانه آمریکا را هدف بگیرند، منهدم کنند .

سند دقیق نیست ،از کشورهائی که باید محل استقرار سپر ها باشند نامی برده نشده است. ولی قبلا گفته شده بود که رومانی آمادگی خود را برای پذیرش راکت های اس ام 3 اعلام کرده است ، بلغارستان که در همسایگی رومانی است نیز حاضر به پذیرفتن این طرح است.

دیمیتری روزوگین ، نماینده روسیه در ناتو – بروکسل – می گوید :» آنها لهستان و چِک را کنار نهادند و چنان وانمود کردند که گویا در برابر ما خیلی گذشت کرده اند. ولی این نقشه ما را با مشکلات بیشتری روبرو کرده است. حالا  نظامیان ما باید برای مقابله  سلاح های تازه ای تولید کنند.»

این ها نشان خلع سلاح نیست بلکه خلاف آنست. ولی روسیه چرا باید از سپرهای ضد موشکی که هدفشان  ایران وکره شمالی است هراسان باشد؟

نخستین دلیل : بهم خوردن توازن قوا میان  روسیه و آمریکاست. مسکو هنوز در پی تکامل بخشیدن بسلاح های  تهاجمی خود و نوسازی آنهاست . اما  واشنگتن برعکس، سلاح های اتمی  تهاجمی تازه نمی سازد و نیروی خود را بر تولید سلاح های دفاعی، سپر های ضد موشکی، متمرکز کرده است.

طبق قرار داد » استارت » که اعتبار آن در ماه دسامبر بپایان رسید ، روسها موظف بودند با ساختن راکتهای جدید ارقام فنی آنرا در اختیار آمریکا بگذارند . اطلاعات آمریکا در بارۀ نیروی راکتی مسکونسبتا زیاد است. ولی هیچ جا مطلبی در بارۀ سلاح هائی که جنبۀ دفاعی دارند چیزی گفته نشده است. بنا بر این ژنرال های روسی در بارۀ توانائی های رقیب تقریبا هیچ نمی دانند.

John Beyrle  سفیر واشنگتن در مسکو می گوید :» ما دقیقا می دانیم که سپر موشکی موضوع کاملا حساسی در مناسبات روسیه و آمریکاست». از اینرو اوباما  و دیمیتری مدودو سال گذشته با یکدیگر قرار گذاشتند که روس ها و آمریکائی ها مشترکا تحلیل کنند که خطر ناشی از کشورهای مسئله دار در کجا می تواند پدید آید و نصب سپر موشکی در کجا می تواند مفید باشد.

ولی بقرار مشهود تا کنون اتفاقی نیفتاده است ، آمریکائی ها تن نمی دهند. روگوزین نماینده آمریکا در ناتو  در گفتگو با اشپیگل شاکی است و می گوید » طرف مقابل مصرانه سکوت می کند ، آمریکائی ها تن بصحبت نمی دهند «. سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه می گوید از سفیر روسیه در واشنگتن خواسته که تحقیق کند و ببیند » معنی این کار ها چیست ؟   در پس خبر غافلگیرانه بلغارستان و رومانی چه خوابیده است «.

دلیل  دیگر نگرانی کرملین اینست که  باظهارات واشنگتن، مبنی بر این که  ایجاد سپر موشکی در جبهه غربی روسیه فقط علیه رژیم هائی چون ایران است، باور ندارد. نظامیان مسکو می گویند »  این نقشه قدیمی کاخ سفید است که پیاده می شود تا راه نفس کشیدن را بر قدرت  استراتژیک ما  ببندند و راکتهای قاره پیمای ما را بلافاصله پس از استارت منهدم کنند. روسیه را در یک » حصار ضد موشکی »  قرار می دهند  و این امر  برتری یک جانبه برای آمریکا بوجود می آورد.

مسکو می بیند که امکان وارد آوردن ضربه دوم اتمی اش با خطر مواجه شده است : روسیه فکر می کند اگر مورد حمله قرار گیرد تقریبا نمیتواند واکنشی نشان دهد و باین ترتیب قدرت  اتمی روسیه برای ایجاد وحشت پشیزی نمی ارزد و این تحقیر دیگری است برای قدرت بزرگ در شرق .

پوتین چندی پیش در ولادی وستوک گفت مسئله سپر موشکی آمریکا باید با سلاح های تهاجمی روسیه دقیقا متناسب گردد. اگرروسیه چیزی در برابر سپر دفاعی نگذارد طرف مقابل  در زیر سپر دفاعی خود با احساس امنیت کامل هر کار دلش بخواهد می کند . توازن که بهم خورد بلافاصله ستیزه جوئی در سیاست و اقتصاد  زیاد می شود». و بعد نتیجه گیری او:» روسیه نیاز به سیستم های جدید تهاجمی دارد «.

این کار وظیفۀ ساده ای برای نظامیان روسیه نیست. بگفتۀ روگوزین نماینده روسیه در ناتو»  تعقیب و تشخیص محل کشتی های حامل موشک آمریکا که در آینده در مدیترانه و دریای قطب شمال شناورند دشوار تر خواهدشد».

سلاحی که احتمالا روسیه  متقابلا بمیدان خواهد آورد “ Jars “ نام دارد که نظامیان اعلام کرده اند آنرا مستقر خواهند کرد. و احتمالا نوع تکامل یافته راکت قاره پیمای Topol-M (کد ناتو SS27) است که فقط یک کلاهک دارد و مسکو آنرا تازه در اختیار نیروی نظامی خود گذاشته است. » جارز» بر خلاف » توپل » که فقط یک کلاهک دارد می تواند تا ده کلاهک داشته باشد که هر یک می توانند مستقل از یکدیگر  بسوی هدف های مختلف بپرواز در آیند  و کار مقابله را برای دشمن مشکل  کنند . راز آمیز این پرسش است که مسکو چرا  فقط  از چندی پیش شروع  به تکمیل این سلاح معجز اثر  کرده است…

جای تردید است که مسکو   آنقدر پول داشته باشد که بتواند نیروهای راکتی خود را که نیاز به گسترش  دارند ، به آخرین سطح تکنیک مجهز سازد . بهمین دلیل است که روس ها هنوز هم در پی دیپلماسی و انعقاد قرار داد خلع سلاح هستند.

قرارداد با جزئیاتش آماده است ولی کرملین می خواهد تعهد تازه ای در آن بگنجاند که پیگیری تکامل سیستم دفاعی را ممنوع کند.

مجلس روسیه تهدید کرده است که اگر آمریکا این بند را در قرار داد نگنجاند از تصویب آن خودداری خواهد کرد. در این صورت تصور زیبای  خلع سلاح رادیکال ، پیش از آنکه موجب  جشن  و شادی جهانیان گردد ، از بین خواهد رفت و بحران اعتماد بعدی، میان نیروهای اتمی دست اول، آغاز خواهد شد.

در این حالت پیشنهاد  فولکر روهه وزیر دفاع سابق آلمان  که همرا با سه شخصیت نظامی و سیاسی دیگر مطرح کرده ، بسیار بموقع است . وی گفته است که یکبار برای همیشه باید این زمینه فکری را که روس ها از جانب غرب احساس خطر می کنند  از آنها گرفت. یگانه راه آن نیز اینست که مسکو باید وارد ناتو شود. اعتماد فقط در صورتی بوجود می آید که آمریکائی ها مانند اروپائی ها دستشان را رو  کنند.

خواست نامنتظز » روهه »  از دیدگاه اروپائی ها قابل درک است. اما یک اشکال دارد و آن اینکه : لاوروف وزیر خارجه روسیه  تا کنون  عضویت روسیه  را در ناتو رد کرده و آنرا » با زی با خیال » می داند  و باور ندارد که واشنگتن آنرا بپذیرد.

نظر مادلن اولبرایت ، وزیر خارجه بیل کلینتون، که در حال حاضر مشغول تدارک طرح تازه ای برای ناتوست، بد بینی لاروف  را تایید می کند : هرگز اجازه داده نخواهدشد که روسیه بر استراتژی ناتو اعمال نفوذ کند. ما اجازه نخواهیم داد که روسیه برای ما تعیین تکلیف کند».

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s