نگاهی دیگر بانتخابات سودان


انتخاباتی برای

تقسیم سودان

به دو کشور آفریقائی


برگردان: رضا نافعی

نوشته:

سویم داگدِلِن

نماینده فراکسیون حزب چپ و سخنگوی این فراکسیون در مناسبات بین المللی و عضو کمسیون خارجی بوندس تاگ، مجلس آلمان

انتخاباتی که قرار است از روز یکشنبه تا سه شنبه در سودان انجام شود مقدمه ایست برای جدا کردن بخش جنوبی کشور که هم معادن نفت دارد و هم حاصل خیز است. در این بخش ، از سال 2004 تا کنون آلمان، اتحادیه اروپائی و آمریکا در کار ندارک مقدمات برای  ایجاد یک دولت تازه هستند. ولی بیم آن می رود که حزب حاکمِ ” نشنال کانگرس” ، که پرزیدنت عمر البشیر رهبری آنرا در دست دارد ، برنده شود. دلیل آنکه بزرگترین گروه از گروهای  ناظر بر انتخابات از سوی  اتحادیه اروپا به انجا اعزام گشته، –   گروهی  که نه بیطرف است و نه حتی واقعگرا – آنست که مانع نیرومند تر شدن البشیر گردند. اندک زمانی به انتخابات مانده تقریبا تمام احزاب اپوزیسیون اعلام کرده اند که در انتخابات شرکت نمی کنند، این شایعه ایجاد شده که پس از انتخابات کودتا خواهد شد، از برافروخته شدن دوباره جنگ داخلی صحبت می شود. (EUISS) موسسه مطالعات امنیت اروپائی ، که متعلق به اتحادیه اروپاست، هشدار می دهد که” دوتکه شدن سودان قطعی است ، ولی این ممکن است آغازی گردد برای گسترش روند فروپاشی دولت ها در آفریقا “. از اینرو اتحادیه اروپا باید ” توجه خود را به آن معطوف سازد که تجزیه سودان با ملایمت صورت گیرد» .125 سال پس از تشکیل کنفرانس آفریقا در برلین ( مراجعه کنید به ” کارنامه اروپا ”  و ” چانه زنی بر سر آفریقا”  – آینده ما ) اتحادیه اروپا بار دیگر خط کش را می گذارد روی نقشه آفریقا تا مرزهای تازه ایجاد کند.

«کرستین مولر» نماینده فراکسیون سبز ها در مباحثات  مجلس، در بیست و پنجم مارس ، با شور و شعف می گوید ” این یک نقطه عطف است، برای تمام آفریقا، برای نخستین بار در دوران پس از استعمار ، احتمالا مرزها از طریق رای گیری تغییر می یابند” . انتخابات ” فقط گام اول است”. اینکه آیا طبق طرح پذیرفته شده در 2005 رفراندمی که قرار است در سال 2011 صورت گیرد ، اصلا عملی خواهد شد یا نه قطعی نیست . نمایندگان حزب تجزیه طلب اپوزیسیون SPLM غیر مستقیم در اینترنت اعلام کردند ، هدف کارزار انتخاباتی این بود که پس از ” انتخابات تقلبی ”  قیامی سازمان داده شود که به سقوط  البشیر منتهی گردد. در عین حال تحریم انتخابات دولت خرطوم  دلیلی می شد برای معلق ساختن رفراندم در باره ی استقلال.

صرفنظر از نقشی که ناظران انتخاباتی اتحادیه اروپا ایفاء کنند، جانبداری غرب وضع را پیچیده تر خواهد کرد . کرستین مولر در بیان هدف اتحادیه اروپائی گفت  ” ما اجازه نخواهیم داد که انتخابات یک انتخابات نمایشی برای البشیر گردد که  بخواهد از آن برای خود کسب مشروعیت کند”. با این هدف خط مشی غرب در برابر خرطوم بشکلی که بود ادامه خواهد یافت. از زمانی که امکان بهره برداری از منابع نفتی سودان ، که منحصرا در جنوب  قرار دارند، بیشتر و بیشتر به موسسات هندی، مالزیائی و چینی داده شد آمریکا، اتحادیه اروپا و دولت آلمان از سال 2003 شروع به تهدید بدخالت نظامی کردند و در سال 2005 ” قرار داد صلح ” با SPLM  را تحمیل کردند . حتی قبل از آنکه قرارداد بامضاء برسد، سازمان اجرائی وزارت کمک های عمرانی آلمان در جنوب سودان شروع به ایجاد کشور کرد و از طریق همکاری با شرکت های آلمانی دست به اجرای پروژه های زیر ساختی زد که از آن طریق بتوان نفت را از راه  کنیا، بدون دخالت دادن شمال سودان به خارج حمل کرد. پلیس آلمان، ارتش آلمان و اتحادیه اروپا به ایجاد نیروی پلیس برای دولت جدید کمک کردند  و مشاهده کردند که SPLA  چگونه ارتش خود را از نو سازمان می دهد و از طریق کنیا خود را به سلاحهای سنگین مجهز می سازد. باین صورت واقعیاتی ایجاد شده که تجزیه را تقریبا اجتناب ناپذیر می کند.

همزمان با این اقدامات، غرب  از هیچ کاری برای تضعیف بیشتر دولت مرکزی کوتاهی نکرد: ناتو از سال 2005 تا 2007 انجام امور لجیستیکی برای کارهای سازمان ملل در منطقه دارفور را بعهده  گرفت، اتحادیه اروپا از مارس 2008 برای تضعیف گروههای شورشی هوادار سودان، در چاد، کشور همسایه سودان،  به اجرای EUFOR- Mission پرداخت و سرانجام دادگاه بین المللی لاهه در چهارم مارس 2009 حکم دستگیری البشیر را صادر کرد ، که بشدت مورد اعتراض اتحادیه آفریقا قرار گرفت. این  نخستین بار است که حکم دستگیری رئیس جمهور کشوری صادر می گردد،  که  هنوز رئیس جمهور است. همه اینها روی هم خرطوم را مجبور به همکاری نزدیکتر با چین و دیگر کشور های آستانه ای ساخت و سبب گشت البشیر که از 1989 رهبری سودان را در دست دارد ، در سراسر آفریقا ، بعنوان مردی که رو در  روی غرب ایستاده است مورد تایید و ستایش قرار گیرد. از سوی دیگر همین امر سبب  تحکیم این خواست در  غرب شد که یا این رژیم را سرنگون سازد یا بزرگترین کشور یک پارچه  آفریقا را چند تکه کند.

در حال حاضر هر دو امکان در دستور روز قرار دارد. آلمان و اتحادیه اروپا می توانند از شورش پس از انتخابات حمایت و تغییر رژیم را تحمیل کنند  و کشور مستقل جنوب را که خواستار آن هستند بوجود آورند. و اگر شورش موفق نشد، این تجزیه، احتمالا، بعدا و با توسل بزور صورت خواهد گرفت. در هر حال سودان که پس از تجزیه  تضعیف هم شده باید با تنازعات منطقه ای بیشتری در افتد. در نتیجه باید در سراسر آفریقا در انتظار تلاش های مسلحانه تجزیه طلبانه بیشتری بود که اتحادیه اروپا و آمریکا با گروه های مسلح مورد حمایت خود، با برنامه های تعلیماتی خود، با کمک های نظامی خود و با گروههای سازمان ملل و اتحادیه آفریقا که بودجه آنرا تامین می کنند، هرجور و هر جا که خواستند دخالت کنند. فصل تازه ای از استعمار آغاز شده است.

Lunte an Afrika/Junge Welt/Schwerpunkt/09.04.2010/ Sevim Dagdelen

یک پاسخ

  1. tahnks.a.lot

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s