آمریکا می خواهد دروازه صادرات آلمان،چین و ژاپن را ببندد


امریکا میخواهد دروازه صادرات آلمان، چین و ژاپن را ببندد

پس از فتح بازار

نوبت توپخانه ارز می رسد

اشپیگل 45- ترجمه و تلخیص رضا نافعی

این که وضع اقتصادی جهان خراب است، امری است که  اهل سیاست و اقتصاد، کم و بیش از آن با خبرند. این که آمریکا، رهبر سرمایه داری جهانی، که تاکنون » راه زندگی آمریکائی» را یگانه راه رستگاری جهانیان می دانست و سعی می کرد و می کند تا به زور بمب و راکت و هواپیمای بی سرنشین و دیگر وسائل قتل و آدمکشی، این راه را به دیگر ملل جهان تحمیل کند، نیز تازگی ندارد. این امر هم که همین آمریکا اینک در آستانه ورشکستگی قرار دارد خبر تازه ای نیست. آنچه دوباره تازگی پیدا کرده راههائی است که آمریکا برای نجات خود از این گرداب در پیش گرفته و باز، طبق معمول می خواهد آنرا به دیگران نیز تحمیل کند. در این مورد هفته نامه خبری اشپیگل طی مقاله ای از جمله می نویسد:

پس از بحران اقتصادی جهانی نقشه های خطرناکی مطرح شده است. مقررات معمول در نظام بازرگانی جهان، که تاکنون مسیر و راه و رسم داد و ستد جهانی را مشخص می کرد از چند سو در معرض خطر قرار گرفته است.

ــ به دنبال بحران مالی و اقتصادی، بسیاری از کشور ها، برای حمایت از صنایع داخلی خود، به بستن در بازار های خود و ایجاد مشکلات و ممنوعیت  برای ورود کالا های خارجی به این بازار ها، رو آورده اند.

ــ کشورهای مهم «آستانه ای» ، در درجه اول برزیل و اندونزی، مبادلات مالی را محدود ساختند، کاری که می تواند گردش سرمایه را مختل سازد.

ــ دولت باراک اوباما، که نمی داند چگونه گریبان خود را از چنگ مشکلات اقتصادی رها سازد، روی به حمله سیاسی آورده و کشور هائی را بر سکوی اتهام نشانده که ترازنامه بازرگانی آنها پیوسته مثبت است و صادرات آنها بیش از وارداتشان است.  کشورهائی که آمریکا آنها را بر سکوی اتهام نشانده عبارتند از: چین، ژاپن و آلمان.

هر یک از این تصمیمات آمریکا به تنهائی نگران کننده است و همه آنها روی هم یک خطر جدی برای بازرگانی  جهانی بوجود می آورد. مدلی که با خطر ویژه روبروست، مدل اقتصادی آلمان است که تلاش می کند تا در عرصه صادرات موفق باشد.

دهها سال بود که لیبرالیسم (آزادی تجارت) محور بازرگانی جهانی بود. به این معنی که عوارض گمرکی یا حذف شدند و یا کاهش یافتند، و موانعی که داد و ستد را مشکل می ساختند بر طرف گشتند. این روش موجب گشت که نیروهای اقتصادی آزاد امکان فعالیت آزاد پیدا کنند. در نتیجه سالهای سال رشد بازرگانی جهانی بیش از رشد اقتصادی بود…

حالا، ــ اگر سران و نخست وزیران بیست کشور بزرگ صنعتی و آستانه ای، معروف به «جی 20 » موفق به یافتن راههائی برای حل مشکلات نشوند و با هم به توافق نرسند، بیم آن می رود که برای نخستین بار پس از جنگ جهانی دوم، از هر سو ضرباتی سخت به آزادی بازرگانی  وارد آید. سران و نخست وزیران این کشورها، در این هفته در سئول، پایتخت کره جنوبی، گرد هم می آیند تا یک بار دیگر به بررسی وضع اقتصاد جهانی بپردازند. دو مسئله در صدر دستور کار همایش قرار دارد: رسیدگی به بحران ارزی  و فقدان توازن در بازرگانی.

تصمیمات این اجلاس، برای آلمان که در میان کشورهای صادر کننده جهان مقام دوم را دارد، حائز اهمیت فوق العاده است. آلمان در حال حاضر با یک معجزه رشد و اشتغال روبروست. این موفقیت در درجه اول حاصل موفقیت صنایع آلمان است که در بازار جهانی از نیروی رقابت ویژه برخوردار است.

موفقیت موجب حسادت و غرض ورزی دیگران می شود، بویژه غرض ورزی کشورهائی که به کندی موفق به بیرون آمدن از بحران می شوند که در راس آنها آمریکا قرار دارد. به نظر تیموتی گایتنر، وزیر دارائی آمریکا، دلیل وضع اسفبار این کشور، مازاد بازرگانی چین و آلمان است .

دو  هفته پیش، گایتنر، پس از غر و لندهای مقدماتی، پیشنهادی مطرح ساخت که لُب آن، بزبان ساده، این است: کشورهائی که مازاد بازرگانی دارند باید بخاطر آمریکا، داوطلبانه، از امتیازات رقیبانه خود صرفنظر کنند.

کاخ سفید و وزارت دارائی این کشور، دیگر کشورهای شرکت کننده در کنفرانس را با پیش نویس هائی که  برای قطعنامه نهائی همایش سئول  تدارک دیده اند، بمبباران کرده اند.

دولت آلمان حاضر نیست خط مشی پیشنهادی آمریکا، سرکرده ضربه خورده را بپذیرد. «این پیشنهاد، برای آلمان، تحت هیچ شرائطی، قابل پذیرش نیست».(نظر شوی بله، وزیر اقتصاد آلمان، در مصاحبه با اشپیگل شماره45 صفحه 97). در موضع گیری کتبی وزارت دارائی آلمان تصریح شده است که: «ما پیشنهاد هائی را که حاکی از همکاری نباشند، رد می کنیم».

ینز وایدمان، مشاور اقتصادی صدراعظم آلمان «مرکل» و یورگ آسموسن، معاون وزیر اقتصاد، با تلاشی تب آلود، در پی ایجاد یک جبهه مقاومت در برابر  پیشنهاد های آمریکا هستند و در نامه ها و طرح هائی که برای همپیمانهای احتمالی آلمان و جلب همراهی آنان می فرستند، مخالفت خود را با خواست های آمریکا با صراحت بیان می کنند.

بنظر آمریکا هر کشوری که رشد تولیداتش کمتر یا بیشتر از 4 در صد از در آمد ناخالص ملی باشد باید تحت نظر قرار گیرد. انتخاب این رقم  دلبخواه هیچ دلیل علمی ندارد، ولی دلیل سیاسی دارد: و آن دلیل اینست که  آمریکا خود تحت کنترل قرار نخواهد گرفت زیرا ترازنامه منفی آن 3،2 در صد است، که در محدودۀ مجاز قرار می گیرد. درست مثل انگلستان(2،2 درصد) که با پیشنهاد آمریکا موافق است. فرانسه از جبهه ضربه خورده ها حمایت نمی کند ولی در جبهه مقاومت آلمان هم قرار نمی گیرد.

بهر روی، آلمان در کنفرانس سئول با تعین «دالان عبور» با عرض و طول از پیش تعیین شده  موافقت نخواهد کرد.

بهر حال حاصل کار هرچه باشد سبب تند شدن  لحن سخن میان دول  خواهد شد. کارشناسان  دولت آلمان بیم دارند که منظور آمریکائی ها فقط آن نباشد که دیگر کشورها را به تبعیت از خود مجبور سازند. اگر کشوری چون چین دائما بر سکوی اتهام نشانده شود، دست زدن به عملیات انتقامی علیه سیل کالاهای آن را بسیار راحت تر می توان برای افکار عمومی جهان  توجیه کرد.( تاکید از مترجم است)

این گرایش  تازه برای ایجاد موانع،  بجای آن که نابرابری های جهانی را بر طرف سازد، می تواند، درست برعکس، سبب گسترش نابرابریها گردد.

سیل اقدامات حمایتی (پروتکسیونیستی) خواه ناخواه، پس از اوج بحران مالی، در دو سال پیش، ابعاد عیر قابل تصوری پیدا کرده است. درست بر خلاف تصمیم قاطعی که کشورهای «جی 20» در همایش نخستین خود، در واشنگتن، در پائیز 2008 گرفتند و تعهد کردند که به سیاست های حمایتی روی نیاورند.

تاکنون، فقط، طبق شمارش و ثبت اتحادیه اروپا 332 قانون تضییقی برای واردات وضع شده است.

به گفته توماس اشتراوب هار، رئیس موسسه پژوهشهای اقتصادی در هامبورک، تضییقات گمرکی، در نبرد جهانی بر سر بازار، سلاحی است در حد هفت تیر، تاثیرش موضعی است و فقط آن کسی را از پای در می آورد که مورد اصابت قرار گرفته است.

ولی در نبرد کشورها  با هم توپخانه سنگین بکار می افتد که عبارتست از بالا و پائین بردن ارزش پولها و  افزودن بر حجم اسکناس.

تصمیمی که آمریکا گرفت و دوهفته پیش 600 میلیارد دلار اسکناس تازه (و بی پشتوانه) برای باز خرید اوراق قرضه دولتی چاپ کرد، نشان می دهد آمریکائی ها تا چه حد مصمم به اجرای تصمیمات خود هستند.

این چاپ بی رویه اسکناس سبب می شود که دلار تضعیف گردد ــ و از سوی دیگر چین را مجبور به دفاع از پول خود می کند. واکنش پکن تند بود: یک مشاور بانک ناشر اسکناس چین، انتشار خارج از کنترل دلار را مورد انتقاد قرار داد و خواستار ایجاد یک دیوار دفاعی برای پول چین شد.

به این صورت مارپیچ بالاروندۀ درگیری بگردش در آمده و هنوز روشن نیست که پایانش چگونه خواهد بود.

«مشکل اینجاست که هرکس با دلائل موجه رفتار خود را توجیه می کند. چینی ها ارزش پول خود را پائین نگه می دارند تا بخش صادرات آنها فلج نشود. آمریکائی ها صدها میلیارد دلار در جامعه پخش می کنند به این امید که چرخ وامانده از تحرک اقتصاد به گردش در آید. و هر دو کار سقوط ارزش ارزها را بیشتر می کند. نبرد غولها مشکلات زیادی برای اقتصاد  جهان ببار خواهد آورد. اگر بانک مرکزی اروپا  ــ طبق وظیفه اش که  حفظ ثبات ارزش یورو است، اقدامی برای کاستن از ارزش یورو بعمل نیاورد، بهای تولیدات اروپا بالا خواهد رفت و این به ضرر آلمان،  دومین کشور صادر کننده جهان تمام خواهد شد. این وضع آدمی را بشدت بیاد بحران جهانی اقتصاد در سالهای دهه سی در قرن گذشته می اندازد.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s