خود کشی هزاران کشاورز هندی


خودکشی هزاران

کشاورز هندی

.یونگه ولت ــ ترجمه رضا نافعی

سوار  بر اتومبیل از  جاده های ایالت «آندهارا پرادش» می گذرم. شالیزارها سبزند، مردان و زنانی  که تا بالای قوزک پا در آب ایستاده اند، مشغول نشاء کردن ساقه های برنج اند تا  شالیزاری  بر شالیزارهای قبلی بیافزایند. اما ممکن است امسال بعضی در زمین ها کشت و کار نشود. محصول پارسال بد بود  و در بعضی جا ها، از بد هم بد تر و همین سبب شد که خود کشی دهقانان بیشتر از سال پیش شود.

باران های ماه دسامبر سیل آسا بود و بخش عمدۀ محصول را از بین برد. آنچه دست دهقانان را گرفت بسیار کمتر از آن بود که انتظار داشتند. بسیاری از آنها هنوز بدهی سال پیش را نپرداخته با بدهکاری تازه ای روبرو شدند، قرض روی قرض. چطور می توان این بدهی ها را پس داد؟ امیدی نیست، دست ها  چون راه های نجات بسته است. تنها راه رهائی مرگ است.

مقامات رسمی می گویند تا کنون فقط 30 نفر خود کشی کرده اند، ولی رسانه ها دست کم از 105 مورد نام می برند. روزنامه The Hindu  حتی سخن از 300 مورد می گوید. هفته نامه سیاسی India Today  چند روز پیش گزارشی  در بارۀ همین موضوع منتسر ساخت و نوشت : رگالا سوبایا  30 سال داشت که دست به خودکشی زد. در یکی از  دو قطعه زمین کوچکش.   شیلی و پنبه کاشته بود و در زمین دیگر برنج.  هزینه  کاشت 270 هزار روپیه شد (رقمی در حدوئ 4700 یورو)  اما از محصول چیزی بدست نیامد. هزینه درمان و پزشگی هم  بر مخارج قبلی افزوده شد و بدهی به 500  هزار روپیه رسید. این قرض میراثی است که از او برای همسر و دو فرزند ش ماند.

ایندیا تو دی گزارش می دهد: مدیتی نارا سیها رائو 32 سال داشت. پنبه کاشت. محصول کمتر از یک چهارم مقداری بود که امیدش را داشت. محصول برنج از هر هکتار بجای 35 گونی 16 گونی شد. او دیگر حتی پول پرداخت  اجاره زمین برای فصل بعد را هم نداشت.  راه نجاتی که داشت یکی بود :  نوشیدن سم دفع آفات  .

رائو و سوبایا و بسیاری از دیگر دهقانان صاحب زمین هائی که روی آن کار می کنند نبودند. تقریبا نیمی از 12 میلیون کشاورز ایالت آندهرا پرادش فاقد زمین هستند و باید زمین را اجاره کنند. طبق قانونِ اجاره زمین، که بیش از  50 سال پیش وضع شده، کشاورزان باید یک سوم از محصول خود  باضافه اجاره بهای فصل بعد را یکجا به صاحب زمین بدهند. اگر محصول خوب باشد میتوان بنحوی از عهده پرداخت برآمد، ولی کشاورزان اکثرا مجبورند وام بگیرند یا بدهی کنونی را هم  بر وامی که می گیرند بیافزایند. در اغلب موارد وام دهنده خود مالک زمین هم هست و تعین میزان ربح هم بسته به میل  و انصاف خودش است.

The Hindu  با توجه به خود کشی های کنونی،  به نقل از سوامیناتان، پژوهشگر، می نویسد «خودکشی های جاری نمودار بحرانی جدی در کشاورزی هستند.» از دیدگاه  این پژوهشگر، افزون بر سرنوشت تلخ کشاورزان، مسئله تامین خوراک  یک میلیارد و صد میلیون جمعیت هند مطرح است. در سال 1947، بلافاصله پس از کسب استقلال، جواهر لعل نهرو، اولین نخست وزیر هند، اهمیت کشاورزی را برای شبه قاره هند  مطرح ساخت. این نقش عظیم امروز هم بقوت خود باقیست. یکی از استادان مدرسه عالی کشاورزی در حیدر آباد می گوید «اگر سیاستمداران پی به این واقعیت نبرند، کشور را بسوی فاجعه می رانند». هنوز هم مقرراتی برای حمایت از کشاورزان در برابر بلایای طبیعی وجود ندارد. تنها طرح قانونی در این مورد نیز از سال 2007 تا کنون در مجلس خاک می خورد.

TDP که ترکیب است از دو حزب کمونیست محلی( CPI-M و CPI )  و چند گروه اپوزیسیون دیگر خواستار آنند که دست کم 10 هزار روپیه( 175 یورو ، برای هر هکتار زمین ، بعنوان کمک فوری در اختیار کشاورزان نهاده شود. ولی کومار ردی نخست وزیر ایالت با اشاره به صندوق خالی حکومت پرداخت بیش از  6 هزار روپیه را ممکن نمی داند ، اما کشاورزان از قدیم با این حرف که پول نداریم آشنا هستند.  سر انجام حزب کنگره که در دهلی قدرت مسلط است موفق به گذراندن قانونی برای بخشش بخشی از بدهی دهقانان شد. ولی مسائل ساختاری و گرفتن سود های سنگین از کشاورزان و همچنین مقررات غیر عادلانه بجای خود هستند. در ایالات همسایه مانند کارناتاکا یا منطقه عقب مانده ویدهاربا، نیز، کم نیست موارذی که   دهقانان مجبور به خود کشی می شوند.  پراکاش  کارات ، دبیر کل حزب کمونیست – مارکسیستی هند اخیرا اعلام کرد 17368 کشاورز، در سال 2009 ، دست به خود کشی زده اند.

http://www.jungewelt.de/2011/01-12/025.php

 

3 پاسخ

  1. اگر ایران هم نفت نداشت همین بلا سر کشاورزان ایرانی هم نازل میشد

  2. salam agayeh nafeyi man magaleh shoma ra dar ertebat ba khod koshiyeh keshavazrzaneh hendi khondam chon khodam 2 sali hast sakeneh enja hastam ye morde eshtebah ro toyeh matn didam keh khastam eslah konid on mablageh
    27000 rupees=600$ mesheh on mablag keh neveshtin be euro 4700 euro be rupees dar hododeh 270000 rupees mesheh leh fekr konam eshtebaheh type bodeh dar bareh 50000 rupees ham mesheh 500000 rupees keh ye sefr kam dareh ba tashakor az shoma

  3. در سال ۱۹۶۰ امریکا تحت عنوان » انقلاب سبز » با صدور محصولات کشاورزی و خوراکی به هند که با اپیدمی گرسنگی مواجه بود ، ان را از این خطر رهانید ولی بازار کشاورزی هند را به خود وابسته کرد .در همین دوران کانالهای ابی و سفره های ابی زیرزمینی خشک شدند .دهقانان نتوانستند قرض های خویش را پرداخت کنند و صد ها هزار نفر خودکشی کردند .اکنون دوباره تغییرات اقلیمی ،بارش باران های سیل آسا و …. سبب بیچارگی کشاورزان گردیده و شرکتهای آمریکایی مانند AKI با سرمایه گذاریهای هنگفت در بخش کشاورزی هند سبب کم رنگ شدن نقش دولت در امور زراعی شده اند .این شرکتها ی آمریکایی و اروپایی از شرایط ( فقر کشاورزان ؛ زمینهای فراوان ؛ ترس هند از قحطی و….) استفاده کرده و در صدد تزریق بیوتکنولوژی به صنعت درحال نابودی کشاورزی هند میباشند .تا جایی که » یونسکو » در سال ۲۰۰۸ زنگ خطر را به صدا درآورد و گفت نتیجه این سیاست تولید کشاورزی ،قربانی شدن محیط زیست ،رشد نابرابریهای اجتماعی میباشد .البته امریکا مخالفت خود را با این نتیجه گیری اعلام نمود .بنا بر این و تحت این شرایط خودکشی کشاورزان شاید تنها راه باقی مانده است که کشاورزان در انتخاب ان آزادند !!!!!

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s