لیبی نباید سرنوشت فاجعه بار عراق را پیدا کند !


لیبی نباید سرنوشت فاجعه بار عراق را پیدا کند!

نویس دویچلند- تر جمه رضا نافعی

هشت سال پیش، بین 19 تا 20 مارس 2003 ،  جنگ با عراق، آغاز شد. در آن زمان «هانس کریستف فن اسپونک» معاون دبیر کل سازمان ملل بود و تا سال 2000 رئیس برنامه سازمان ملل برای کمک به عراق. او امروز استاد دانشگاه مونستر ( در آلمان) است و  در» مرکز خاور نزدیک و میانه» کار می کند. این گفتگوئی است میان او و «کارین لویک فلد» که روزنامه «نویس دویچلند» منتشر کرده است.

ــ شورای امنیت سازمان ملل پرواز در آسمان لیبی را ممنوع کرد. این تصمیم حتما خاطراتی را در شما زنده می کند، چون زمانی پرواز در آسمان عراق هم ممنوع بود.

ــ بله، انسان دچار وحشت می شود. می دانیم که چون سیاست عراق مورد تایید نبود چگونه  برای بی ثبات کردن آن کشور، ممنوعیت پرواز مورد  سوء استفاده قرار گرفت.

ــ شما شرایط عراق را » افتضاح فراموش شده » نامیده اید.  افتضاح در عراق چه بود؟

ــ همین واقعیت که 21 سال با ملتی اینطور رفتار شود، افتضاح است. اول به دست یک دیکتانور، بعد واکنش جامعه بین المللی، شورای امنیت با باصطلاح «برنامه انسانی» اش، که در واقع کاملا غیر انسانی بود، چون خلقی را به زانو در آورد. و بعد یورش به آن کشور  که بر خلاف قوانین بین المللی بود و به دنبال آن اشغال وحشیانه عراق . آن کشور و مردم آن، مجبور بودند ببینند که چگونه  نظام سیاسی، اجتماعی و اقتصادیشان  در هم شکسته می شود، افتضاح، این هاست. علاوه بر اینها رسانه های بزرگ و افکار عمومی جهان، عراق را تقریبا فراموش کرده اند. بویژه در رسانه های اروپائی نوعی خستگی مطلق از عراق مشاهده می شود.

ــ یکی از موارد بحران در عراق، امر  آموزش است. چرا این موضوع تا این حد از نظر شما اهمیت دارد؟

ــ این  داستان غم انگیزی است که نتایج آن چند سال بعد روشن می شود. فاصله زیادی که میان عراقی های با فرهنگ که در گذشته، در مدارس داخلی یا در خارج درس خوانده بودند با آنها که   مدارس امروز را تمام می کنند، آنقدر زیاد است که می توان گفت عراق آینده، آن عراق با فرهنگ گذشته نخواهد بود.

ــ پس از یورش سال 2003 مسائل دیگری هم بر آنچه بود اضافه شد.

ــ «نظام ایمنی ملی» در دوران یورش خواه ناخواه ضعیف شده بود. بچه ها بطور عادی بزرگ نشده بودند و گرفتار انواع و اقسام فشارهای روانی بودند. بسیاری از آنها از کم غذائی رنج می بردند و آماده برای مرحله بعدی درام نبودند، مشکل بعدی این بود که  نمی توانستند مرتب به مدرسه بروند، چون هیچکس نمی دانست بمب بعدی کجا منفجر می شود، مدارس و موسسات آموزشی ویران شده  هم بازسازی نشدند. افزون بر این مدارس و دانشگاهها به مدارس مذهبی و قومی تقسیم شدند، در حالی که قبلا این طور نبود. وضع آموزش رقت انگیز است و امروز به مراتب بد تر از دوران تحریم اقتصادی است.

ــ پس از سال 2003 ، دانشگاهیان، هدفمند، مورد تهدید قرار گرفتند و حتی به قتل رسیدند صحبت از قتل 580 نفر است.

ــ کتابی منتشر شده است بنام „ Cultural Cleaning ( تصفیه فرهنگی) این کتاب نشان می دهد که دانشگاهیان و دیگر کارشناسان بگونه ای برنامه ریزی شده و تعمدی  به قتل رسیده اند. در این کار نوعی  نظاممندی مشاهده می شود.

ــ شما که مامور سازمان ملل متحد برای هماهنگ ساختن کمک های انسانی به عراق بودید از کار خود استعفا دادید. شما به تحریم های اقتصادی اعتراض کردید و هشدار دادید که یورش سال 2003 ناقض حقوق بین المللی است. و حالا هم که هشت سال از آن تاریخ گذشته است باز از عراقی ها و عراق حمایت می کنید گرچه می دانید که در سیاست بین المللی  تقریبا انعکاسی نخواهد یافت. نومید کننده نیست؟

ــ صحبت بر سر عدالتی است که حرف از آن زیاد است و عمل به آن کم. مدام گفته می شود که دسترسی به آموزش بخشی از حقوق بشر است ولی بسیار راحت فراموش می شود که بخش بزرگی از مردم ازآموزش محرومند. چه در عراق، چه در  افغانستان و یا هرجای دیگر جهان، که از لحاظ سیاسی بسیار مهم جلوه می کنند، مانند بسیاری از کشورهای آفریقائی، ولی کسی اصراری برای تغییر این وضع ندارد .

ــ در لیبی هم مانند عراق پیشنهاد هائی برای میانجیگری بود (از سوی هوگو چاوز از ونزوئلا و اتحادیه آفریقا) ، ولی اتحادیه اروپا  و آمریکا آن را رد کردند.

ــ جهان در حال تغییر است. اروپائی ها و آمریکائی ها تا کنون حاضر به پذیرفتن آن نشده اند. تصور آنها این است که اختیار  این امور در دست آنهاست و نمی خواهند دیگران را در این  تصمیم گیری ها دخالت دهند، و این نوع پیشنهاد ها را رد می کنند.

http://www.neues-deutschland.de/artikel/193555.irak-seiner-zukunft-beraubt.html?sstr=irak|seiner|zukunft|beraubt

Advertisements

3 پاسخ

  1. انتخابی به غایت همزمان با یک جریان روز وبه روز بودن مطلب خود جای تقدیر دارد.
    جناب رضا نافعی مترجم این مصاحبه دارای زبانی جمع وجور در عین حال که روزنامه ای است در همان حال بی توجه به سلامت زبان نبوده وهمه گونه زبان مبدأ را در زبان مقصد جای داده است .همان چیزی که از غالب مترجمین ( بویژه مترجمان جریده نگار) انتظار می رود ولی هنوز توجهی به این برابری وتوازن میان دو زبان نمی کنند . کاری که رضا جان دارد می کند .آرام و آهسته وبی سروصدا واهن وتلپ. برای نافعی آرزو های خوب دارم ودر ضمن فرصتی است تا تبریک نوروز را نیز تقدیم کنم
    سلامت باشید

  2. هم برای رضا و هم برای مصاحبه دهنده موفقیتهای بیشتر آرزو می کنم. بزرگترین وظیفه همه ما شکستن آن فضای مخوفی است که استعمار جهانی ایجاد کرده است. بجرأت می توان گفت که کارهای رضا در این زمینه، یکی از اولینهاست.
    ا. م. شیری
    http://www.wordpress.com

  3. تبریک سال نو به رضا نافعی عزیز.سال قبل برای شما خوب نبود،جای خالی مادر تان سبز.
    در این بی خبری از اوضاع لیبی و تحلیل های وارونه که سارکوزی را عامل آزادیبخش مردم لیبی قالب میکند،ترجمه های آقا رضا واقعاًکار ساز است
    زنده و پاینده باشی

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s