قذافی: نفت می خواهید؟ بیائید با خودم قرارداد ببندید !


قذافی:

نفت می خواهید؟

بیائید با خودم قرار داد ببندید!

اشپیگل آنلاین و یونگه ولت ـ گزینش وترجمه رضا نافعی

آیا  هدف آن حمله هوائی ناتو، که گفته می شود به مرگ سیف العرب، پسر قذافی انجامید، کشتن خود قذافی بوده است؟ رهبران ناتو می خواهند به هر صورت که شده منکر این نیت باشند. آنها به تنگنائی  افتاده اند که ممکن است قانونی بودن کُل جنگ را زیر سئوال ببرد.

هوگو چاوز، رئیس جمهور ونزوئلا، مردی است که با  میل و علاقه انگشت در زخم های غرب فرو می کند و شامه خوبی هم برای شناخت زخم هائی دارد که بسیار درد انگیز هستند. این مورد هم یکی از آنهاست. او در یک برنامه تلویزیونی که دیشب پخش شد حملات هوائی آمریکا و ناتو را به محل اقامت قذافی محکوم کرد و آنرا » دیوانگی» نامید و گفت که به اعتقاد او ناتو فرمان قتل قذافی را صادر کرده است. و در  ادامه می گوید: «من نمی فهمم که اروپا چطور می تواند از چنین کاری حمایت می کند «.

گرچه سخنان او در درجه اول خطاب به اسپانیا، ایتالیا و فرانسه بود اما در حقیقت این حمله مسئله ای شده است برای تمام کشورهای عضو ناتو از جمله آمریکا و انگلیس. زیرا، از لحاظ موازین حقوق بین المللی، این ها اجازه کشتن قذافی را ندارند ـ یا دست کم نباید این نیت را داشته باشند. ولی حمله شنبه شب ناتو به یک خانه یک طبقه در محله اعیان نشین تریپولی، که بنا به گفته سخنگوی قذافی، در این حمله، جوان ترین فرزند قذافی و سه نوۀ او کشته شده اند، این پرسش را مطرح می سازد که چه بسا، نیت واقعی همین بوده است…

پسر قذافی و نوه های او کشته شده اند، ولی به خود قذافی و همسرش صدمه ای وارد نیامده است. سخنگوئی که این خبر را اعلام کرد گفت سن هر سه نوه زیر دوازده سال بوده است.

مرگ از خسارات فرعی است

با وجود این، غرب می تواند در تنگنا قرار گیرد زیرا اگر موضوع صدور فرمان قتل جا بیفتد، این خطر وجود دارد که مشروعیت کل عملیات زیر سئوال برود ـ بخصوص از این جهت که در اثر بمباران ناتو بچه ها کشته شده اند و این امر کفه منفی تراز نامه ناتو را سنگین تر خواهد کرد.

درست به همین دلیل، ابراهیم، سخنگوی دولت لیبی، از حمله هدفمند به قصد کشتن قذافی  سخن گفت و آنرا بعنوان نقض حقوق بین المللی محکوم کرد. اینک برای همه روشن شده است که آنچه در لیبی رخ می دهد ارتباطی به حفظ  جان افراد غیر نظامی ندارد ـ و این سخن حمله ای است روشن به پایه و اساس دعوی اخلاقی غرب برای دست زدن به این جنگ .

تنگنای ناشی از صدور فرمان قتل، می تواند به سرعت عواقبی منفی در عرصه ژئوپلیتیک ببار آورد. نمونه آنرا می توان در واکنش روسیه مشاهده کرد. دیمیتری روزوگین، سفیر روسیه در ناتو، می پرسد: «کشتن نوۀ رهبر لیبی هم یک هدف نظامی بوده است؟ ناتو قبل از تشکیل اجلاس «شورای ناتو ـ روسیه» ، پیوسته موضوعات تازه ای را مطرح می کند.»

کنستانتین کوزاچف، رئیس کمسیون خارجی دوما، مجلس روسیه، نیز در همین مورد می گوید «این رویداد، حمله بی رحمانه اتحادیه ضد لیبی را به وضوح  تمام نشان می دهد. واقعیات ملموس (فاکت ها)  روز به روز روشن تر نشان می دهند که هدف اتحادیه ضد لیبی حذف جسمانی قذافی است.»  وزارت خارجه روسیه نیز اینک  صحت بیانیه ناتو را که اعلام کرده قتل قذافی هدف ناتو نیست، رسما مورد تردید قرار می دهد. کشتار اعضای خانواده قذافی در تضاد مطلق با مفاد قطعنامه شورای امنیت قرار دارد که در آن حمله برای حفاظت از جان افراد غیر نظامی مجاز شمرده شده است.

مجوز قانونی برای حمله ناتو به لیبی قطعنامه 1973 شورای امنیت است، که در آن، در مورد بمباران ها، با نهایت روشنی گفته شده است: هدف حفاظت از افراد غیر نظامی  و مناطق غیر نظامی است.  ازحمله هدفمند به خانه مسکونی قذافی  و خانواده اش  سخنی در میان نیست. در حالی که کشورهای عضو ناتو بارها خانه های قذافی را بمباران کرده اند، با این استدلال که در آنجا دستگاههای نظامی مهمی وجود دارد. یعنی  بر اساس  قرائت ناتو کشته شدن قذافی از عوارض  یا خسارات  جنبی و فرعی حمله است….

یونگه ولت در این مورد از جمله می نویسد :

این حمله چند ساعت پس از پیشنهاد دوبارۀ تریپولی برای مذاکره صورت گرفت. قذافی صبح روز شنبه در سخنانی که از تلویزیون پخش شد گفت: ناتو باید به کلیه حملات خود پایان بخشد و به لیبی امکان دهد مشکلات را با اتکاء به نیروی خود حل کند. لیبی به هیچ کشور دیگری حمله نکرده است و دست به عملیات نظامی در کشورهای سواحل شمالی مدیترانه نیز نزده است. اگر غرب نفت می خواهد لیبی حاضر است با شرکت های نفتی غرب قرارداد منعقد سازد. ولی از ویران کردن لیبی سودی بر نمی خیزد. قذافی بر سخنان خود افزود که او نه استعفا خواهد داد و نه خاک لیبی را ترک خواهد کرد.

طبق گزارش ها وقتی خبر مرگ  سیف العرب منتشر شد و در بنغازی که مرکز نیروهای مخالف قذافی است، ابراز شادمانی شد، در تریپولی تظاهر کنندگان خشمگین از این رخداد به سفارتخانه های انگلیس و ایتالیا حمله کردند. ساختمان سازمان ملل نیز مورد حمله قرار گرفت. کارمندان سازمانهای بین المللی به محل های دیگری انتقال داده شدند.

http://www.spiegel.de/politik/ausland/0,1518,druck-759969,00.html

http://www.jungewelt.de/2011/05-02/017.php

یک پاسخ

  1. سلام آقای نافعی عزیز، خسته نباشید.
    این مقاله را وقتی دریافت کردم که مطالعه مقاله بسیار جالب و طویلی در باره لیبی به پایان رسید. بسیار متاسفم که وقتم تنگ است و نمیرسم ان را تماما یا بخشا ترجمه کنم و در اختیار شما و خوانندگانتان بگذارم. معهذا فکر کردم بد نباشد آدرس مقاله را بنویسم تا دوستان در صورت تمایل استفاده کنند.
    Libya and the Imperial Re-Division of Africa
    The Imperialist Powers› Odyssey of “Return” into Africa
    http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=24471

    ارادتمند
    شیرین تولایی

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s