ورشکستگی دولتی » سعادت ملی » را دنبال می کند


ورشکستگی دولتی

«سعادت ملی» را دنبال می کند!

یونگه ولت گزینش و ترجمه رضا نافعی

اظهارت  «بن برنانکه»،  رئیس بانک ناشر اسکناس آمریکا،  روز پنجشنبه در کنگره آمریکا نشان می دهد که وضع اقتصادی آمریکا تا چه حد خراب است. او با توجه به نبرد سختی که  در حال حاضر میان  جمهوریخواهان و دموکرات ها بر سر بودجه امریکا در جریان است، نسبت به کاهش جدی میزان بودجه هشدار داد و گفت که چنین کاری می تواند مختصر حرکت کنونی  در عرصه اقتصاد را نیز متوقف کند. او در عین حال  یاد آور شد که می توان  باز هم به چاپ دلار روی آورد و سومین مرحله آنرا عملی ساخت. البته برداشتن  این گام سبب پیدایش موج تازه ای از سوداگری بر سر سیل دلاری خواهد شد که به بازار جاری  شده است، مضافا این که این امر بر تورم خواهد افزود و دلار آمریکا را بازهم ضعیف تر خواهد کرد.

موسسه ارزشگذاری  » استاندارد و پورز»  تهدید کرده است که در همین ماه جاری از قابلیت اعتماد به دلار خواهد کاست. همین موسسه ، چهار ماه پیش  قابلیت اعتماد به دلار را در دراز مدت منفی ارزیابی کرده بود. بنا بر این، جای شگفتی نیست  که چین بعنوان بزرگترین وام دهنده به آمریکا، با بیش از  1،1 بیلیون دلار  طلب از آن کشور، روز پنجشنبه خواستار تضمین سرمایه گذاری هایش شد. در عین حال موسسه ارزشگذاری چین موسوم به «داگونگ» اعلام کرد که چند عامل «بازپرداخت بدهی ها را برای آمریکا دشوار تر خواهد ساخت». موسسه » داگونگ » در نوامبر سال 2010 قابلیت اعتماد به  باز پرداخت  بدهی آمریکا را با سه درجه کاهش به  » آ +» تقلیل داد.

همزمان با این، راه رفتن روی بند خبرهای حوزه » یورو» نیز هراس انگیز است. مسائل ژاپن پس از فاجعه های بهاری  نیز تاثیری منفی بر اوضاع جهانی اقتصاد گذاشته است. از ماه مارس تاکنون 545 هزار نفر بر  تعدا بیکاران به ثبت رسیده در آمریکا افزوده شده است.  رقم آرایش نشده بیکاری در آمریکا 16،2 در صد است، با وجود این واشنگتن  دست از اجرای  این «نمایش رو حوضی » و بسیار خطرناک برای محدود ساختن  مرز وام ها، بر نمی دارد.

کسر بودجه ای که باراک اوباما برای سالهای 2011 تا 2020 در نظر گرفته بود، در آغاز به ده بیلیون ( 10 هزار میلیارد ) دلار بالغ می شد. 40 دلار  از هر 100 دلاری که دستگاه دولتی آمریکا در سال جاری هزینه کند، با وام تامین می شود، این کسری به 1،6 بیلیون دلار بالغ می گردد. این برابر است با 11 در صد از تولید اقتصادی آمریکا. وام 14،3 بیلونی که کنگره به تصویب رسانیده بود، تا ماه ژوئن توسط دولت هزینه شد. اینک دستگاه برای تامین مخارج خود دست به یک حیله محاسباتی می زند  و از صندوق بازنشستگی کارمندان دولتی » وام » می گیرد. این صندوق نیز تا دوم اوت خالی می شود. پس از آن اوباما باید ورشکستگی دولت را اعلام کند. مگر این که بتواند تا آنزمان کنگره را که اکثریت نمایندگان آن از حزب جمهوریخواه هستند متقاعد سازد که با پیشنهاد او مبنی بر افزایش 2،5 بیلیون دلار بر بودجه موافقت کند.

جمهوریخواهان که نمی خواهند خطر ورشکستگی دولت را بپذیرند علائمی نشان می دهند حاکی از آمادگی برای کنار آمدن با اوباما. رسانه ها با هیجان سخن از  «معامله بزرگ » میان جمهوریخواهان و  دموکراتهای اوباما می گویند و توافق آنها برای کاستن 4 بیلیون از بودجه دولت. ولی از زمانی که این کاهش باید طی آن به انجام رسد، یعنی مدت زمان دهساله آن، سخن نمی گویند. این در واقع نوعی شعبده بازی است، کاهش واقعی باید  در سالهای پایانی، نزدیک به 2020 صورت گیرد.

با این » داد و ستد  بزرگ » دستگاه دولتی امکان می  یابد حسابی زیر بار قرض برود. این امر از یکسو به معنای حمایت از بانک ها و اقتصاد است  ــ که مورد تایید جمهوریخواهان استخواندار نیز هست، و از سوی دیگر سبب حفظ برنامه های خدمات اجتماعی  مانند «مدیکر» و «مدیکا اید » می شود. البته این دو برنامه آخر خاری است در چشم  «جنبش مهمانی چای»  و «گراند اولد پارتی» که نمایندگان  آن در انتخابات 2010 کنگره ، و اغلب برخلاف میل  سرآمدان و حکام جمهوریخواه، به کنگره راه یافتند با این هدف که به خسارات ناشی از » سربارها » و » انگلهای اجتماعی » ( منظور اقشار و طبقاتی   هستند که از لحاظ اقتصادی ناتوان هستند. م) پایان بخشند.

بسیاری از سران جمهوریخواهان  از ترس آن که در انتخابات سال 2012  دوباره انتخاب نشوند، از رو در روئی با اصولگرایان در صفوف خود امتناع می کنند. این ها نیز  با سر و صدای زیاد با هر نوع سازشی که در آن بخش چشمگیری از بودجه خدمات اجتماعی کاسته نشود و یا از آن بدتر،  به افزایش مالیات برای راستگرایان بیانجامد، به مخالفت بر می خیزند. شعار آنها مبنی بر  «ورشکستگی بهتر از قرض زیاد است» نشان می دهد که آنها حتی ازپذیرفتن ورشکستگی کوتاه مدت نیز ابائی ندارند، البته بخاطر » سعادت ملی» .   این روند نا استوار، برای بازارهای مالی بسیار خطرناک است.

مثلا اگر دولت آمریکا قادر به پرداخت سود وام های دریافتی در موعد مقرر نباشد، موسسات ارزشگذاری قانونا موظف هستند، ارزش اوراق قرضه دولتی را به حرف » دال » بمعنی ورشکستگی تقلیل دهند. در این حالت باید موسسات  بیمه برای پرداخت خسارات ناشی از عدم پرداخت به میدان آیند، با عواقبی غیر قابل پیش بینی برای بازار جهانی مالی. هر بانک دیگر هم که در   جهان   دارای اوراق وام آمریکا باشد باید تا مدتی که ورشکستگی ادامه یابد، آنها را به حساب طلب های سوخته بگذارد. در نتیجه آن بانک ها باید بالاجبار مقادیر معتنابهی بر سرمایه خود  بیفزایند  وچون بسیاری از آنها قادر به این کار نیستند  ناچار به پذیرش سقوط  و ورشکستگی خود خواهند بود.

http://www.jungewelt.de/2011/07-16/025.php

Advertisements

3 پاسخ

  1. سلام .تا آنجایی که من در این مدت چند ماهه یعنی از فروردین ماه تا بحال پی گیر این موضوع بوده ام .به این نتیجه رسیده ام که دولت اوباما دارد تمام تلاش خود را می کند که هم ورشکسته نشود و هم برای انتخابات سال ۲۰۱۲ محبوبیت از دست رفته خود را برای میلیونها رای دهنده آمریکایی مجددا به دست آورد . البته بیان من از کلمه » تلاش » کوشش و جهدی است که در رابطه و مقیاس ضابطه ها و قوانین حاکم بر سیستم سرمایه داری انجام می گیرد . نه تلاش راستین از نوع یک حکومت بر پایه های انسانی و مردمی . الی ایحال همان دست و پا زدن های دولت اوباما هم خودش در جای خودش قابل بررسی است .زیرا موضع بهتری را نسبت به جمهوری خواهان دارد . در فروردین ماه امسال باراک اوباما خبر از یک برنامه‌ی «ضربتی» برای کاهش کسری بودجه و بدهی دولت داد .
    اوباما در سخنرانی خود در دانشگاه جرج واشنگتن که به تشریح سیاست‌های اقتصادی دولت اختصاص داشت، گفت: «این شیوه برخوردی است که هر گونه هزینه‌ای را با پرسش مواجه می‌کند، اما شیوه‌ای است که قشر متوسط، سالمندان و سرمایه‌گذاری را در آینده مورد حمایت قرار می‌دهد.»بودجه نظامی، هزینه‌های درمانی و هزینه‌های جاری دولت مهمترین بخش‌هایی هستند که قرار است در آنها صرفه‌جویی شود. برنامه‌ی ما همچنین اصلاحات گسترده ای را در سیستم مالیاتی ایالات متحده در بر می‌گیرد. دولت ما قصد دارد تمام راه‌های ثروتمندان برای فرار از مالیات را مسدود کند و معافیت‌های مالیاتی کنونی را مورد تجدید نظر قرار دهد.
    حالا بایست دید این معافیت ها چه هستند؟ معافیت‌های مالیاتی حدود ده سال پیش و در زمان ریاست جمهوری جورج دبلیو بوش به تصویب رسید. اوباما دسامبر سال گذشته‌ی میلادی این قوانین برای جلب رضایت جمهوری‌خواهان و گرفتن امتیاز از آنها در بخش‌های دیگر برای یک سال دیگر تمدید کرد. که البته به نظر من با این کار سنگ گور خود و حزب خود را کند !!! تازه اینک ایشان به صرافت این افتاده که بگوید : «ما دیگر توان دادن امتیازهای مالیاتی به تمام میلیاردرها و میلیونرها را نداریم و من از تمدید این قوانین خودداری خواهم کرد.» البته جمهوری خواهان نیز ساکت ننشسته و با وقاحت تمام اعلام داشتند :اگر قرار باشد اختلاف‌نظرها را کنار بگذاریم و کار معقولی برای کاهش کسری بودجه انجام دهیم، افزایش مالیات بر ثروت میلیاردر ها نقشی در آن نخواهد داشت.» آنها خیلی راحت میگویند ما هم به صرفه جویی هر چه بیشتر معتقدیم :اما محل دریافت این کسری بودجه نه از طریق افزایش مالیات بر ثروتمندان و حذف معافیت های مالیاتی آنها ؛بلکه از طریق افزایش هزینه‌ی بیمه پزشکی برای سالمندان و قشرهای کم درآمد، کاهش بودجه‌ی آموزشی و انرژی‌های تجدیدپذیر ممکن است . که اوباما به شدت با آن مخالفت می‌کند.توجه می کنید ،جناب نافعی .گربه رقصانی را می بینید !!!! آخر بیشرمی تا چه حد ؟؟؟

  2. خوشبختانه دیروز خواندم که اوباما برای کاهش دادن به بودجه نظامی امریکا تصمیم به اعمال سیاست خروج سلاح های هسته ای از اروپا را دارد . خبر گزاری فرانسه می گوید : امریکا در حال رایزنی با ناتو می باشد تا تمام سلاح های هسته ای خود را که از زمان جنگ سرد در خاک اروپا مستقر نموده است ، از آنجا خارج نماید . این تصمیم دو علت اصلی داشته : ۱- علت اول این است که امریکا به این ترتیب می خواهد اندکی از بار سنگین اقتصادی حضور نظامی در خارج از مرزهای خود را کم کند. مسئله بهبود اقتصاد داخلی در آستانه انتخابات سال ۲۰۱۲ مهم ترین دغدغه دولت اوباماست. اوباما دقیقا به همین دلیل تصمیم گرفت ۳۵ هزار نیروی امریکایی مستقر در افغانستان را تا سپتامبر ۲۰۱۲ از این کشور خارج کند. ۲- علت دوم احتمالا مربوط به بن بستی است که در مذاکرات با روسیه در مورد سپر دفاع موشکی بوجود آمده است. امریکایی ها حدس می زنند خارج کردن سلاح های هسته ای اروپا ممکن است موضع روسیه در مورد سپر دفاع موشکی را اندکی نرم تر کند. به علاوه، برخی گزارش ها نشان می دهد پس از تصویب پیمان خلع سلاح هسته ای استارت در سال کنونی میلادی، باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا می خواهد با روسیه درباره کاهش سلاح های هسته ای تاکتیکی و زرادخانه هسته ای مذاکره کند و لذا برداشتن این گام از جانب امریکا ضروری است.
    ممنون از شما رفیق نافعی برای انتخاب خوب موضوع و همینطور زحمت برای ترجمه آن .

  3. یکسال و چند ماه پیش کنگرۀ آمریکا سقف مجاز بدهی کشور را تا حد 14 و 3 دهم بیلیون (به قول آمریکائی ها تریلیون) دلار بالا برد. یعنی اینکه بدهی آمریکا مجاز نیست از این حد تعیین شده بالاتر برود. هرکس که اطلاعات کمی هم در این زمینه داشت در همان زمان لبخند زد و میدانست که این سقف نا پایدار و عمر آن کوتاه است. همانطور که در این مقاله ذکر شده است مدتهاست که با بازی های محاسباتی از این حد مجاز تجاوز شده است. موضوع تعیین سقف و حد مجاز بدهی به درستی نماییش مضحکی شده است. حد مجاز را تعین میکنند اما هر وقت به ان رسیدند، حد مجاز تعیین شده را بالا میبرند و این قصه ادامه دارد.
    اگر کنگره آمریکا با بالا بردن حد مجاز بدهی موافقت نکند دولت آمریکا توان پرداخت خود را از دست میدهد و به عبارت ساده ورشکسته میشود.
    فدرال رزرو (بانک ناشر اسکناس) آمریکا افزایش بدهی و نشر بیشتر اسکناس را تجویز میکند که عواقب آن در این مقاله ذکر شده است اما به نطر میرسد که این در حال حاضر تنها راه ممکن برای آنها ست.
    این را هم بگوئیم که نشر جدید دلار خشم بسیاری از کشورها نظیر هند یا برزیل را بر میانگیزد. زیرا که با دلارهای جدید سرمایه گذاران آمریکائی صنایع هند یا برزیل را میخرند. امروزه دیگرحتی نیازی به چاپ و مصرف کاغذ و مرکب وجود ندارد. بانک ناشر اسکناس بر شستی های کامپیوتر خود ارقام صدها میلیونی تایپ میکند و این ارقام رابه حساب یکی ار بانکهای بزرگ مثلا گلدمن ساکس منتقل میکند و این به نوبه خود آنرا به نام مشتریان خود مینویسد و مشتریان به سراغ خرید صنایع هند یا برزیل میروند.
    در شش ماهه اول سال میلادی گذشته به نوشته نشریه فاینانشال تایمز آلمان، سرمایه گذاران آمریکائی 18 میلیارد دلار از صنایع هند را خریده بودند.
    هیچ نعمت و هیچ ثروت و هیچ منبع طبیعی زیر زمینی نمی تواند با این خیر و برکتی که اعتماد جهانی به دلار برای آمریکا آورده است، برابری نماید. راحت تر وساده بگوئیم که این فریب اقتصادی بزرگی است که آمریکا با دلار بر جهان تحمیل کرده است و طبیعی است که نتواند کمترین نغمه ای را که که در جهت حذف دلار به عنوان واحد اصلی معاملات جهانی مطرح میشود تحمل نمایند. گفته میشود صدام حسین با تبدیل ده میلیارد دلار دخیرۀ ارزی از دلار به یرو خشم آمریکائیان را بر انگیخته بود و اشتراوس کان از مخالفان حفظ دلار به عنوان واحد اصلی مبادلات جهانی بود.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s