در اجلاس سازمان ملل هوشیاری نسل جوان فلسطین نتانیاهو را به تله رسوائی انداخت!


در اجلاس سازمان ملل

هوشیاری نسل جوان فلسطین

نتانیاهو را به تله رسوائی انداخت!

اشپیگل آنلاین ـ گزینش و ترجمه رضا نافعی

محمود عباس با رفتاری دولتمردانه پشت میز خطابه قرار گرفت و برای برسمیت شناساندن کشورش فلسطین سخن گفت . در پایان   اکثر نمایندگان  حاضر در اجلاس ـ  برایش کف زدند. بنیامین نتان یاهو ، نخست وزیر اسرائیل، در برابر سخنان عباس چیزی برای عرضه کردن نداشت جز به تمسخر گرفتن مظلومان.

عباس که سخنان مهم خود را برای پایان سخنرانی اش نگه داشته بود ، گفت : ما فقط یک هدف داریم : بودن. و  خواهیم بود.

عباس با این پیشگوئی زنگ آغاز دورانی را بصدا در آورد که می تواند  قله زندکی سیاسی او باشد. آنگاه همراه   با صدای تندرآسای کف زدنهای نمایندگان ملل جهان در اجلاس عمومی سازمان ملل متحد نسخه ای از تقاضای کتبی برای برسمیت شناخته شدن فلسطین  بعنوان یک کشور و عضو سازمان ملل را، که قبلا اصل آن را عرضه داشته بود، بر سر دست گرفت و گفت امیدوارم که انتظار ما به درازا نکشد. هنگام آن رسیده است که خلق فلسطین آزادی و استقلال خود را بدست آورد. » بس است. بس است. بس است». قبلا عباس گقته بود که» اینک زمان  حقیقت رسیده است» . » خلق ما می خواهد پاسخ جهانیان را بشنود».

عباس با این بیان احساسی که لحن آن هوشمندانه و موضوع آن صریح بود با لحنی آرام و دور از سر و صداهای تئاتری نظر خود را برای نمایندگان جهان در نیویورک بیان کرد و گفت: او از درد مردم فلسطین و ستمی که  با سیاست  اشغالگرانه امپریالیستی اسرائیل بر آنان می رود، بویژه با سیاست شهرک سازی آن، سخن می گوید. وی از این که امیدهای فلسطینیان به صلح، چگونه بارها و بارها در برخورد با مخالفت سنگ آسای اسرائیل در هم شکسته است سخن گفت.

عباس بویژه بر این تاکید ورزید که آرزوی فلسطینی ها برای دست یافتن به حق تعیین سرنوشت آرزوئی است به حق و عادلانه. و سرانجام  چنین نتیجه گرفت که اگر کسی حتی بوئی از وجدان  برده باشد بیش از این نمی تواند آرزوی فلسطینی ها را برای آن که کشورشان برسمیت شناخته شود  نادیده بگیرد. عباس   به وجدان جهانیان روی آورد و پاسخ حاضران  به او  و سخنانش کف زدن های ممتد بود و حتی بسیاری برای او ایستاده کف زدند.

اما با وجود همه کف زدن ها:  سخنان موفقیت آمیز  عباس ، حل مسئله فلسطین را تسریع نخواهد کرد. بنظر می رسد که تصمیم گیری شورای امنیت برای  بررسی تقاضای فلسطین، ماهها و چه بسا که سالها به تعویق افتد.

بر خلاف عباس که با سخنان  صادقانه و خالی از لفاظی ها حسن نظر اکثریت نمایندگان جهانیان را بدست آورد، نتان یاهو چهره ای سخت زننده از خود عرضه داشت. او خودپسند و مهاجم بنظر میرسید. نخست وزیر اسرائیل درهمان  آغازسخنانش اجلاس عمومی سازمان ملل را » تماشاخانه  ای مسخره »  نامید و آنرا » تالار ظلمت برای   کشور من » خواند.  نتان یاهو سازمان ملل را تشبیه کرد به «خانه دروغ های فراوان » و به عباس نیز بشدت حمله کرد و گفت : او پیشنهادهای اسرائیل را برای گفتگو یکی پس از دیگری یا رد کرد یا بی جواب گذاشت. نتان یاهو سخنان عباس را که از » امیدها و رؤیاها » سخن گفته بود به تمسخر گرفت و گفت :» امیدها ورؤیاها و راکت ها . «

جیمی رابین، مشاور سابق معاون وزارت خارجه آمریکا ، در پاسخ به تلویزیون امریکائی  سی ان ان، در بارۀ  گفتار و کردار نتان یاهو در سازمان ملل گفت :» بهتر بود نتان یاهو این سخنان را در یک کلوپ بحث و جدل اسرائیلی بیان می کرد. او به عباس پیشنهادی کرد  که کاملا معلوم بود   نخ نما و ریاکارانه است. وی گفت : بیائید همین جا و همین امروز، در ساختمان سازمان ملل متحد باهم ملاقت کنیم «. در حالی که همه  می دانند که راه و رسم مذاکرات صلح این طور نیست.

ولی این باصطلاح پیشنهاد، آتوئی خواهد شد در دست نتان یاهو، که با ردیگر بازهم ادعا کند او به عباس پیشنهاد مذاکره کرده و او حتی زحمت جواب دادن هم بخود نداده است.

گرچه نمی توان گفت که ابتکار فلسطینی ها در اجلاس عمومی تکانه ای تازه برای مذاکرات صلح خواهد بود و این که مذاکرات بعدی به موفقیت خواهد انجامید. اما آنچه مسلم   است این است که عباس با رفتار دولتمردانه  خود در اجلاس عمومی شخصیت خود را نشان داد، نکته ای که بسیاری تصورش را نمی کردند. جوانان فلسطینی که استراتژی روابط عمومی عباس را  تعیین می کنند قابلیت خود را باثبات رساندند. طراحی نمایش سازمان ملل بدست آنها بود و آنها تله ای پیش پای نتان یاهو گذاشتند و او هم در آن تله افتاد. گفتار و کردار او که به کردار و گفتار یک سنگ مغز همانند بود و این رفتار احتمالا زیانی سخت به اسرائیل وارد آورده است.

http://www.spiegel.de/politik/ausland/0,1518,788

3 پاسخ

  1. ممنون از جناب نافعی از ترجمه این مقاله روشن گر

  2. پاسخی بود دندان شکن به آن جوجه هائی که منافقانه مانند کاسۀ داغ تر از آش سنگ حمایت فلسطینیها را به سینه میزنند

  3. سلام . من فکر نمی کنم حتی اگر اسراییل و جهان عضویت فلسطین بعنوان یک کشور مستقل را در سازمان ملل بپذیرند .هیچکدام از آن پنج میلیون نفری که خاک فلسطین میهن خود را ترک کرده اند . دوباره به آنجا بازگردند . حال آنکه در طی این سالها اسراییل دست کم ۱۴۴ شهرک اسراییلی نشین فقط در کرانه باختری ساخته . در ثانی اینکه آقای عباس تقاضا می کند فقط شامل ۲۲ درصد از خاک واقعی فلسطین است ! پس از شصت سال مبارزه تازه این بیچاره ها طالب کمتر از نیمی از خاک خود هستند . اگر ما حتی فرض به محال بگذاریم و این ۲۲ درصد به صاحبان واقعی بازگردانده شود . تکلف بیش از نیم میلیون یهودی که از سراسر دنیا خاصه کشورهای تازه استقلال یافته که قبلا جزو خاک شوروی بودند ، به دعوت دولتمردان اسراییلی هر چه که داشتند و نداشتند ، رها نموده به اسراییل آمده ودر این شهرکها اسکان داده شده اند . چه میشود ؟؟؟ به قول آقای سارکوزی رییس جمهور فرانسه : پس از سالها مذاکره حتی یک سانتیمتر پیشرفت در کار ایجاد نشده است ! گره کوری که حدود شصت سال قبل بدست امپریالیسم اروپایی زده شد و پس از آن امپریالیسم آمریکایی آن را سفت تر نمود. چگونه میخواهد باز شود ؟ آنهم در شرایطی که نظر سنجی هفته پیش نشان داد که سیاستهای آقای اوباما در مورد خاور میانه سبب خواهد شد که دموکرات ها حتی در مناطق » بروکلین و کوییز نیز کرسی های خود را به نفع جمهوری خواهان از دست بدهند . یعنی همین حداقل پشتیبانی ( بازگشت به مرزهای سال ۱۹۶۷ و نه قبل از آن است که تازه بر آن هم صریحا تاکید نمی شود ) موجب میشود اختلاف بین اوباما و جامعه یهودی بالا گرفته و آنها حمایت خود را از وی دریغ نموده تا شانس اوباما برای انتخاب شدن مجدد پایین بیاید . و این همه در شرایطی پیش می آید که جمهوری خواهان انتقاد از سیاستهای اوباما را در مورد اسراییل و پشتیبانی بسیار کم رنگ او از مواضع فلسطینی ها را سر لوحه کمپینگ های انتخاباتی خود قرار داده اند . حالا کیست که نداند این وسط اوباما و دموکراتها چه راهی را بر خواهند گزید !!!!!
    درد اینجاست که حتی بین کسانی که سنگ فلسطینی ها را به سینه میزنند مانند دولتهای عربستان و ایران نیز در این مورد اختلاف ایجاد شده است . عربستان موافق طرح عباس و ایران مخالف آن است . که البته به نظر من دیدگاه ایران صحیح تر می باشد . زیرا ایران به هیچ وجه مخالف تشکیل یک دولت مستقل فلسطینی نیست بلکه به طرح واگذاری ۷۸ درصد خاک فلسطین یعنی مرزهای قبل از سال ۱۹۶۷ به اسراییل و فقط راضی شدن فلسطین به سهم ۲۲ درصد از این اراضی اعتراض دارد . در حالی که امریکا دقیقا موضعی کاملا مخالف این شرط ایران دارد . یعنی واگذاری فقط سرزمینهای سال ۶۷ به فلسطینیان !!!! مسئله ای که من فکر می کنم هر وجدان آگاهی در جهان فرقی نمی کند از کدام نژاد وکدام مملکتی باشد . چه سیاه آفریقایی ، چه افکارمترقی سفید پوست اروپایی ، چه کارگر چینی و ژاپنی ، چه حکومت هایی مانند ترکیه و روسیه ( حتی به صورت شعار گونه ) ؛همه و همه با آن مخالف هستند . بسیار ممنون آقای نافعی ازاینکه مثل همیشه ترجمه و انتخاب موضوع بهترین بود .

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s