بایگانی‌های ماهانه: اکتبر 2011

حکومت «وال استریت»زیر نورافکن جنبش 99

حکومت «وال استریت»

زیر نورافکن جنبش 99

زود دویچه سایتونگ ــ گزینش و ترجمه رضا نافعی

 

شعار پرخاشگران در آمریکا این است:» وال استریت را اشغال کنید» » با نفوذ صنایع مالی بجنگید». اینک صندوق بین المللی پول پژوهشی را منتشر کرده که نشان می دهد   تظاهر کنندگان چرا معترض هستند. این پژوهش نشان می دهد لابی ایست های بانک های بزرگ آمریکا  چگونه در واشنگتن جلوی اصلاحات را می گیرند. به خواندن ادامه دهید →

Advertisements

از این پس در لیبی 10 هزار موشک هوائی حرف زمینی را می زند

از این پس در لیبی

10 هزار موشک هوائی

حرف زمینی را می زند

یونگه ولت ــ گزینش و ترجمه رضا نافعی

هزینه جنگ برای غرب بیش از سود آن بود : کسی که امید   ناتو   بود ، در داخل قدرتی ندارد،

هزاران موشک لیبی ناپدید شده اند. چالش میان گروه های شورشی.

این که شورشیان لیبی جشن پیروزی خود را در بنغازی گرفتند و نه در تریپولی، حاکی از آنست که تریپولی، پایتخت » شورای موقت ملی» اصلا از امنیت برخودار نیست. به خواندن ادامه دهید →

عجله نکنید! بزودی منطقه «لیبی» می شود

عجله نکنید!

بزودی منطقه «لیبی» می شود

نویس دویچلاند ـ گفتگو با پرفسور پتر «شُلاتور» گزینش و ترجمه رضا نافعی

 

«شلاتور» در میان آنها که شرق و اسلام را می شناسند مرجع است. تقریبا تمام تحلیل ها و پیش بینی های او درست از آب در آمده اند. خبرنگار پرسابقه رادیو تلویزیون آلمان است. مردی  که 87 سال دارد و 60 سال نگارنده تاریخ معاصرجهان بوده است، اخیرا از لیبی و شمال افریقا و خاورمیانه بازگشته است. او در مصاحبه مشروحی که می خوانید، میگوید:

سطح زندگی  در لیبی از تمام کشورهای آفریقائی بالا تر بود. آموزش و آزادی زنان گسترش بیشتر یافته بود. نظیر دوران صدام در عراق. ولی حالا همه چیز می تواند عوض شود. البته چیزی تازه بوجود می آید. به اشکال پیشین دموکراسی باز نمی گردند. سرمایه داری، امروز یک سرمایه داری  فاسد   است. در لیبی فرد قدرتمند اکنون عبدالحکیم بلحاجی است. تروریست القاعده و سلفی، که در گوانتانامو زندانی بود و آمریکا او را به قذافی تحویل داد و پسرانش او را عفو کردند. بلحاجی پس از تصرف تریپولی  بعنوان سرفرمانده باصطلاح آزادیخواهان بر کار مسلط شد. در لیبی باید منتظر جنگ پارتیزانی طولانی مدت بود که منطقه را در بر می گیرد. صحرا برای این جنگ مناسب است. خطر یک جنگ داخلی در خود لیبی واقعی است . مداخله ناتو برای نفت و گاز بود و  اوباما نیز در دخالت ناتو سهیم بود. بدون کمک لجیستیک و سلاح های ویژه امریکا عملیات موفق نمی شد. من محل سقوط بمب ها را دیدم. کار نسبتا دقیقی بود. در تریپولی خرابی های زیاد نبود، مگر در باب العزیز، اما مصراته در اثر جنگ های خانه به خانه بکلی ویران شده است. جنگ هم اکنون به نیجر، چاد و مالی رسوخ کرده. وقتی دسته های مزدوری که برای قذافی می جنگیدند، باز گردند ممکن است چالش های قومی یا مذهبی بالا بگیرد. صحرا دیگر یک مانع گذر ناپذیر نیست. در الجزائر، این همسایه دیوار به دیوار لیبی نیز آتش از زیر خاکستر کم کم بیرون می آید. نه تکلیف نهائی مصر معلوم است و نه تکلیف سوریه.

در لیبی 40 گروه نظامی هست که خدا می داند از کی تابعیت می کنند. (مطالعه دقیق این مصاحبه را توصیه می کنیم.) به خواندن ادامه دهید →

ج. اسلامی را ابتدا باد می کنند و بعد سوزن زده و می ترکانند

ج. اسلامی را ابتدا باد می کنند

و بعد سوزن زده و می ترکانند

زود دویچه سایتونگ- گزینش و ترجمه رضا نافعی

(توماس ئه ریکسThomas E. Ricks، 56 ساله، خبرنگار روزنامه » وال استریت ژورنال » بود و کارشناس نظامی » واشنگتن پست «. او  که برنده جائزه ادبی » پولیتزر» نیز هست، امروز هم به نوشتن اشتغال دارد. او مقاله ای نوشته که به ظاهرا در تائید افتادن باد در پرچم جمهوری اسلامی در افغانستان و بویژه درعراق است. اما، وقتی پوسته مقاله او را کنار زده و به مغز گردو می رسیم، واقعیت دیگری جلوه می کند. این که خطر اصلی جمهوری اسلامی است و تا تکلیف آن روشن نشود، نه در عراق و نه درافغانستان و نه در دیگر کشورهای منطقه ثباتی بدست نخواهد آمد. این که جمهوری اسلامی اهل مذاکره نیست و این که خروج امریکا از عراق و افغانستان به نفع جمهوری اسلامی است مگر تکلیف آن روشن شود! این نوع تفسیرها و بازیهای سیاسی پیش از حمله ارتش صدام حسین به ایران و در آستانه ورود نیروهای نظامی جمهوری اسلامی به داخل خاک عراق و آغاز جنگ فرسایشی نیز منتشر می شد. با این مقدمه کوتاه، شاید خواندن مقاله منتشره در زود دویچه سایتونگ قابل درک تر باشد.) به خواندن ادامه دهید →

خیابان های نیویورک را 99 درصدی ها باید فتح کنند!

 

خیابان های نیویورک را

99 درصدی ها باید فتح کنند!

هفته نامه شپیگل  43 ــ گزینش و ترجمه رضا نافعی

آمریکا در آستانه یک آزمون نو قرار گرفته است: با پیدایش جنبش » وال استریت را اشغال کنید »  اختلاف طبقاتی میان آنها که دارند  و آنها که  ندارند،    شتابان یکه تاز میدان می شود. در جامعه آمریکا رفاه در دست قشر ممتاز و اندک شمار قله نشینان تمرکز یافته است.

 

جنبش خشمناکان ، با شعار «وال استریت را اشغال کنید»، در آغاز، بیش از آن که جدی تلقی شود،  مورد تمسخر قرار می گرفت و بنظر می رسید که خشمناکان، چه در میدان روشنفکری و چه در عرصه اقتصادی، حریف هماوردان خود، یعنی بانکداران و مدیران مالی نخواهند شد.  اما آنها هنوز  در خیابانهای » مانهتان» راه می پیمایند، پیگیر و بی خستگی و  هم آهنگ بانگ بر می آورند که » ما آن نود و نه در صد هستیم «. اینک هفت هفته است که در میدان ایستاده اند. شگفت آنکه با همین یک جمله در خال سیاه زده اند. مسئله اساسی در جامعه آمریکا درست همین است. جان کلام را ، که  از دهها سال پیش دانشمندان وکارشناسانی پر شمار، می کوشند با نوشتن کتابهای مفصل و تحلیل ها فراوان روشن  کنند، اینها با همین یک جمله گفته اند. وضع کنونی آمریکا حاصل  روندی است که از دهها سال پیش آغاز شده است. این روند چنان درژرفای جامعه ریشه دوانده که می تواند  توانمند ترین ملت جهان را از بنیاد به لرزه در آورد. به خواندن ادامه دهید →

اکتبر 1956 از مجسمه اسرائیل پرده برداری شد

اکتبر 1956

از مجسمه اسرائیل

پرده برداری شد

یونگه ولت- گزینش و ترجمه رضا نافعی

گرچه مصر تا آغاز جنگ جهانی اول در سال 1914 رسما بخشی از امپراتوری عثمانی بود ولی در واقع از 1882 تا 1954 تحت الحمایه Protektoratانگلیس بود. مقوله پروتکتورات در ربع آخر قرن 19 باب شد و به مناطقی از  افریقا اطلاق می شد که کشورهای اروپائی به تصرف خود در می آوردند و برای آنکه مانع دست اندازی دیگر رقیبان به آن سرزمین شوند آنرا منطقه  تصاحب شده و تحت حفاظت خوداعلام می کردند. ایجاد آبراه سوئز که از سال 1859 تا 1869 بطول انجامید مصر را به ورشکستگی کشاند. تقریبا تمام سودی که از کشتیرانی در آبراه بدست می آمد نصیب پاریس و لندن می شد.  نخست یک برنامه ریاضت اقتصادی  زورگویانه را به مصر تحمیل کردند و سرانجام  در سال 1882 انگلستان با اعزام نیروی نظامی به مصر آن کشور را اشغال کرد.

پس از آغاز جنگ جهانی اول مصر به یک کشور مستقل  سلطنتی تبدیل شد. اما با وجود آن  که  مصر در سال 1922   کشوری مستقل اعلام شد ولی همچنان در اشغال انگلیس باقی ماند و پادشاه مصر عامل قدرت استعماری انگلیس بود. در دوران سلطنت او مناسبات ارباب – رعیتی در مصر تثبیت گشت . املاک 11 هزار مالک بزرگ برابر بود با زمین هائی که 2،6 میلیون دهقانان خُرده پا در اختیار داشتند. کلیه موسسات سود آور اقتصادی در مالکیت اروپائی ها بود.

این وضع و عقب ماندگی کشور سبب شد که گروهی از افسران میهن دوست کشور دست به تشکیل سازمان مخفی افسران آزاد بزدند که رهبری آنرا جمال عبدالناصر داشت. افسران آزاد که مورد حمایت یک جنبش بزرگ مردمی بودند در 23 ژوئیه 1952 دست به یک کودتا زدند و ملک فاروق را سرنگون کردند. به خواندن ادامه دهید →

امریکا سهم شیر را در مستعمرات «ناتو» می خواهد

امریکا سهم شیر را

در مستعمرات «ناتو» می خواهد

یونگه ولت ـ گزینش و ترجمه رضا نافعی

 

همزمان با پخش اخبار و تصاویر کشته شدن قذافی، خبرنگار رادیو آلمان در واشنگتن که در گفتگوئی تلفنی با مجری برنامه به پرسش های او پاسخ می داد از جمله گفت: آمریکا و دیگر کشورهای عضو ناتو خواستار آنند که اقتصاد نفتی لیبی فعالانه بکار افتد، با این استدلال که ما با بحران اقتصادی روبرو هستیم و در لیبی پول خرج کرده ایم و حال خود به این پول نیاز داریم. طبق حساب سرانگشتی که آمریکائی ها کرده اند می گویند ما نزدیک به دو میلیار دلار برای این جنگ هزینه کرده ایم، می گویند ما آسمان لیبی را اشغال کردیم، هواپیماهای بی سرنشین فرستادیم، هواپیما های جنگی در اختیار گذاشتیم، محاصره دریائی کردیم و اگر ما این کارها را نمی کردیم این پیروزی حاصل نمی شد. حال ما نمی خواهیم تمام این دومیلیارد دلار را  پس بگیریم ولی بخش عمده آن باید از محل فروش آتی نفت به ما پس داده شود. البته ما برای دفاع از حقوق بشر به میدان آمدیم ولی این کار خرج داشت، لیبی بزرگترین تولید کننده نفت در آفریقاست و وقتی که تولید دوباره به راه افتاد ما سهم خود را می خواهیم. بنا بر این آمریکا بسیار علاقمند است که هرچه زودتر یک رژیم نسبتا دموکرات در آنجا برپا گردد و به همین  دلیل هیلاری کلینتون در هفته گذشته سفری فوری به لیبی کرد و با رهبران شورشیان و شورای موقت دیدار و مشورت کرد….

این سخنان و اظهارت مشابه  آن که این روزها زیاد شنیده می شود مرا به ترجمه مقاله ای که در زیر می خوانید برانگیخت. این خبر را هم امشب در اخبار شنیدم که پرزیدنت اوباما اعلام کرده است نیروهای نظامی آمریکا تا پایان سال جاری خاک عراق را بکلی ترک می کنند. دلیل آن هم این است که دولت عراق اعلام کرده دیگر نمیتواند امنیت سربازان امریکائی را تضمین کند… به خواندن ادامه دهید →