پاسخ سخت به ایران را زمانی بدهید که تهدید بالفعل شود


پاسخ سخت به ایران را

زمانی بدهید که تهدید بالفعل شود

هاندلزبلات (آلمان)- گزینش و ترجمه رضا نافعی

روزنامه «هاندلزبلات» آلمان که آن را سخنگوی سرمایه داری بازرگانی   و صنعتی این کشور می دانند، می نویسد:

موضوع اصلی کنفرانس وزرای خارجه 5  عضو سازمان ملل که حق وتو دارند، باضافه آلمان ، که در برلن برپا شد، گفتگو در بارۀ دعوای بی پایان بر سر برنامه اتمی ایران بود و حاصل آن فرستادن سیگنالی حاکی از اتفاق نظر دولت های ششگانه بود. باید به رهبری ایران نشان داده شود که برنامه مورد مناقشه اتمی ایران، کماکان سبب نگرانی جهان است.

برای دست یافتن به این اتفاق نظر، تن به پذیرش  خواست روسیه و چین داده شد و اینبار هم بر میزان فشار  فقط اندکی افزوده شد.  واشنگتن که خواه ناخواه، از مدت ها پیش، بی اعتنا به شورای امنیت سازمان ملل کار خودش را می کند: موضوع دردناک برای ایران ( و نیز موسسات اروپائی ) فشار آمریکا به تمام بانکهای غربی برای قطع معامله با ایران است. با اینهمه برغم درستی سیگنال وحدت گروه ششگانه، این پرسش مطرح است که این گروه نهایتا در پی دست یافتن به چیست و این که آیا  سیاست بین المللی منع گسترش سلاحهای اتمی در واقع دیگر کهنه نشده است؟

برخی از دانشمندان آمریکائی و بعضی از محافل دولتی اسرائیل، بدرستی انتقاد می کنند که جامعه بین المللی مدت هاست که   خود را بر نقطه نادرستی متمرکز کرده است. در حقیقت تحلیل های سازمانهای اطلاعاتی آمریکا مبنی بر این که ایران  زودتر از سال 2015   به اورانیوم تسلیحاتی دست نخواهد یافت  چیزی بدست نمی دهند. » نقطه بی بازگشت » واقعی در مجموعه مباحثات داشتن اورانیوم قابل تبدیل به  بمب نیست، بلکه در اختیار داشتن سنتریفوژهای مطمئن و غنی سازی مستمر اورانیوم است. ولی ایرانی ها در سال 2009 به این توانائی دست یافتند، از این رو ایران از این تاریخ به بعد یک نیروی  بالقوه اتمی است.

ایران در حال حاضر می کوشد تا ایزوتوپ های اورانیوم 235 را از 0،7 در صد به 4 درصد ارتقاء دهد. این تمرکز برای ساختن سلاح اتمی ناکافی است. ولی برای ارتقاء 4 در صد به 90 درصد  فقط به یک چهارم وقت نیاز هست. از این رو انتقاد منتقدین به ایران این است که در سال 2003 کاملا حسابگرانه برنامه اتمی خود را تعطیل کرد. زیرا رهبری در ایران دریافت که اصل مطلب دست یافتن به این فن آوری است. بعد ها ایران می تواند توانائی بالقوه خود را طی چند ماه به قدرت بالفعل تبدیل کند.

اگر این فکر را بپذیریم در واقع دو راه باقی می ماند: یا جامعه بین المللی باید فورا حرکت های گام به گام ایران را ممنوع کند، حتی برای دست یافتن به اورانیوم لازم برای مصارف غیر نظامی ، یا این که خطرات ناشی از دست یابی «بالقوه» به توانائی اتمی را چندان خطرناک ارزیابی نکند. راه نخست به نتایج تکان دهنده منجر می گردد. راه دوم  مذاکرات خونسردانه را ممکن می سازد.

واقعیت این است که راه دوم مزایای بیشتری دارد. یکی این که زیان های ناشی از  مقابله شدید و فوری با ایران بیش از فوائد آنست. در عرصه بین المللی فقط روسیه و چینی ها مخالف آن نیستند، بسیاری از کشورهای آستانه ای نیز فشار های غرب را با غر و لند تحمل می کنند. این که به ایران اجازه داده نشود از قوانین مجاز بین المللی برای تولید اورانیوم استفاده کند، برای خود آنها هم مسئله ایجاد می کند و عواقب یک حمله نظامی فاجعه بار خواهد بود.

 راه مدبرانه این است که با تمام نیرو یک خط زنجیره ای قابل اعتماد برای تولید سوخت اتمی برای تمام کشورهائی که علاقمند به داشتن آن هستند، ایجاد گردد. زیرا هر کشوری که در محدودۀ ملی قادر به تولید سوخت اتمی گردد، بالقوه خود یک قدرت اتمی است. ممکن است حالا دیگر برای قانع کردن رهبران مذهبی ایران به پذیرفتن یک راه بین المللی دیر شده باشد . ولی این نمیتواند دلیلی برای نومیدی و سرخوردگی گردد. حداقل باید با اِعمال فشار های بین المللی به جائی رسید که ایران  خواست مقامات اتمی بین المللی را بپذیرد و به آنها اجازه کنترل بدهد.

ولی آیا ایران بعنوان یک قدرت » بالقوه اتمی» واقعا تا این حد خطرناک است؟ آنچه مسلم است این است که باید تهدید اسرائیل را جدی گرفت و آنرا با قاطعیت رد کرد. اما حتی ملا ها دست به کاری که بکلی دور از عقل باشد نمی زنند. در خاور نزدیک ایران فقط  صادر کننده خشونت نیست. این کشور از یک ترس دائمی نیز دررنج است، ترسی که زاده   تاریخ قرن بیستم است و آن این است که خود مورد هجوم قرار گیرد. ایران در جستجوی وسیله ای است که ترس ایجاد کند. اگر این ترس با دست یافتن به توانائی » بالقوه » اتمی کاهش یابد آنوقت شانس پیدایش لحن ملایم تر نیز بوجود خواهد آمد.

آما آنچه تعیین کننده است اینست  که همزمان با پذیرفتن ایران بعنوان قدرت «بالقوه اتمی» همۀ قدرت های اتمی، باید بگونه  ای  قابل اعتماد، دفاع از اسرائیل را تضمین کنند.  و اگر رهبری ایران، روزی در صدد برآمد، گامی بردارد که از نیروی «بالقوه» به نیروی «بالفعل» تبدیل گردد، انگاه باید یک پاسخ سخت به ایران داد. اما فقط در آن صورت.

http://www.handelsblatt.com/virtuelle-atommacht/v_detail_tab_print,2890514.html

Advertisements

یک پاسخ

  1. سلام . چند هفته پیش رییس جمهور ایران اعلام کرد : تهران آماده است غنی‌سازی ۲۰ درصدی را فورا متوقف کند. اما در عوض می‌خواهد مجتمعات سوخت برای استفاده در راکتور تحقیقاتی تهران که ایزوتوپ‌های پزشکی برای بیماران سرطانی تولید می‌کند را وارد کند. اعضای فدراسیون دانشمندان آمریکایی ؛ موسسه‌ی علوم و امنیت بین‌الملل مستقر در واشنگتن و عضو بلند پایه موسسه‌ی بین‌المللی مطالعات استراتژیک لندن همگی از این سخنان استقبال کردند .ولی جواب امریکا با متهم کردن ایران به اینکه با استفاده از دو شهروند ایرانی قصد داشته است از طریق به خدمت گرفتن قاچاقچیان مکزیکی، سفیر عربستان در واشینگتن را ترور کنند. بسیار دلسرد کننده است .البته مقامات ایرانی این اتهام را به شدت رد می‌کنند .و بتازگی نیز دولت آقای اوباما » یوکیا آمانو، مدیرکل آژانش بین‌المللی انرژی اتمی » را تحت فشار گذاشته تا اطلاعات مهم و اساسی که درباره برنامه هسته ای ایران دارد . اما به دلیل واهمه از احتمال اخراج تمامی بازرسان آژانس از ایران و از دست رفتن امکان نظارت بر فعالیت‌های هسته‌ای ایران ، آنها را افشا نمی کند را در اختیار افکار عمومی قرار دهد . احتمالا اگر این اطلاعات منتشر شود ؛ کار ایران در قانع کردن افکار جهانی بسیار مشکل خواهد شد .راستش من حدس میزنم این اطلاعات بیشتر برای اینکه تمام جهانیان را متوجه خطر ساختن بمب اتمی از سوی ایران بکند ، اساسا اجازه انتشار می یابد . تا آنجا که من میدانم آژانس بین المللی انرژی اتمی قرار است در ماه نوامبر گزارش جدید خود درباره فعالیت های هسته ای ایران را در اختیار ۳۵ عضو شورای حکام قرار دهد . واگر این گزارش در سمت و سوی دلخواه امریکا باشد که جهت آن دولت اوباما به آژانس فشار وارد می کند .باید گفت که این دست امریکا را برای تحریم کامل بانک مرکزی ایران باز خواهد گذاشت .
    ممنون از انتخاب و ترجمه مطلب توسط شما جناب نافعی .

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s