فرانسه و روسیه گاز و ترمز حمله به ایران


فرانسه و روسیه

گاز و ترمز حمله به ایران

یونگه ولت ـ گزینش و ترجمه رضا نافعی

«منبعی برای  اضطراب آفرینی های تازه «

با این توصیف وزارت خارجه روسیه  روز چهارشنبه گزارش دبیرکل مقامات بین المللی اتمی را در بارۀ برنامه اتمی ایران، که روز قبل منتشر شده بود محکوم کرد. وزارت خارجه روسیه اعلام کرد انگیزه انتشار بخش هائی از سند «ناشی از منطقی مخرب است» و هدف آن » تخریب تعمدی روند سیاسی ـ دیپلماتیک » است. روسیه از این امر سخت دچار یأس و بسیار شگفت زده است» بویژه با توجه به این واقعیت که درست در زمانی که بگونه ای بخت از سرگیری مذاکرات میان ایران و کشورهای شش گانه ـ روسیه، آمریکا، چین، انگلستان، فرانسه و آلمانی ـ پدید آمده است. روسیه اعلام کرد برای تشخیص این که آیا واقعا شناخت های تازه  و قابل اعتمادی درگزارش هست یا هدف تنها برانگیختن احساسات است، باید » گزارش را در فضائی آرام تحلیل کرد «.

برخورد فرانسه با این گزارش بکلی از نوعی دیگر است. الن ژوپه وزیر خارجه فرانسه اعلام کرد که دولت فرانسه خواستار تشکیل اجلاس فوق العاده شورای امنیت خواهد شد، تا تحریم های تازه و «بی مانندی» راعلیه ایران به کرسی بنشاند. ژرار لونگو وزیر دفاع فرانسه، آن سند چهارده صفحه ای را، که احتمالا آنرا حتی قرائت هم نکرده است، » یک منبع واقعا نگران کننده» نامید. حالا باید روسیه و چین را » قانع کرد » که اقدامات ایذائی شدید تر واقعا ضروریست.

فرانسه با اتخاذ این روش به ساده ترین مقررات نیز بی اعتناست. زیرا از لحاظ حقوقی نخست شورای حکام مقامات اتمی باید در نشست بعدی خود، در روزهای 17 و  18 نوامبر، به بررسی گزارش بپردازد. این مجمع است که می تواند با استناد به گزارش، از شورای امنیت سازمان ملل تقاضای تشکیل جلسه کند.

این شوراست که می تواند اجازه انتشار گزارش «یوکیا آمانو» را بدهد. باتوجه به این امر، از سالها پیش چنین رسم شده که وقتی گزارش آماده شد، پیش از آن که حکام آن را ببینند و اجازه انتشارش را بدهند،  گزارش را هدفمند، در اختیار چند روزنامه نگار قرار می دهند. آنچه این بار تازگی تمام داشت این بود که از پایان هفته پیش برخی از  جزئیات گزارش، عجولانه، حتی قبل از آن که گزارش کامل شده باشد،  از  رسانه ها پخش شد.

شگفت آن که  رسانه های خط دهنده، با بصدا در آوردن  آژیر خطر، عجولانه، از نکاتی «خبر» داده اند که اصلا در گزارش حرفی از آن ها به میان نیامده است. بعنوان نمونه، شما هر قدر  در گزارش بجوئید، سخنی  در باره این که ایران در چه تاریخی  به بمب دست خواهد یافت نخواهید یافت.  ولی در روزهای گذشته از قول » آگاهان پشت پرده » که گویا طرح گزارش  را خوانده اند، بارها ادعا شده که تهران می تواند تا چند ماه دیگر سلاح اتمی تولید کند.   » بیلد » ( که یک روزنامه جنجالی آلمانیست ) مبالغه را به آنجا رساند که نوشت » بمب ایران تقریبا آماده است». روزنامه » فرانکفورت آلگماینه «( که می گویند سنخگوی سرمایه داری بزرگ آلمان است ) گر چه با لحنی وزین تر، ولی باز هم غلط ، نوشت «نظر دولت های غربی تایید شد که ایران از منظر تئوریک قادر به ساختن بمب است .» این ادعا هم نادرست است چون در گزارش «آمانو » چنین چیزی گفته نشده است .

نکته نامنتظر دیگر، برای کسانی که در پی  سر و صدای رسانه ها در انتظار روبروشدن با » انبوهی از اطلاعات تازه «( بقول  نیویورک تایمز) بودند این بود که آنچه  در ضمیمه 14 صفحه ای گزارش در کنار هم قرار گرفته از سالها پیش عیان بوده و به کرات هم مورد بحث قرار گرفته است. ایران در بهار سال 2008 طی گزارشی در 100 صفحه به جزء جزء پرسش ها پاسخ داده است. هنوز هم منبع اصلی اتهامات همان کامپیوتر افسانه ایست که گویا از راههای پر وپیچ و خم و محیرالعقول، در پائیز 2004 به دست سازمان اطلاعاتی آمریکا سیا رسیده است.   در گزارش » آمانو» این بخش تحت عنوان » Allegd Studies» (بمعنی : مسموعات، از قراری که می گویند، از قرارمعلوم) درج شده است. نیویورک تایمز، نخستین روزنامه ای بود که در نوامبر 2005 در بارۀ «عملیات محرمانه برای ساختن سلاحهای اتمی» که گویا اسناد آن در کامپیوتر دستی ثبت شده است، گزارش داد. برای تحکیم ادعاها و حدسیاتی که در گزارش آمانو درج شده » گفته شده اطلاعات » مندرج در گزارش از رویهم رفته ده کشور گرد آوری شده است. واقعیت چیست؟ واقعیت این است که منبع تمام ایرادات مطروحه یک یا حداکثر دو کشور است. ولی حتی در یک مورد هم گفته نمی شود که این کشور یا آن کشور چه  نام دارند. منبع » شناخت » های خود مقامات اتمی هم عبارتند از » Open sourses » (منابع عمومی) یعنی منابع قابل دسترس برای همه. از جمله مقالاتی که در مجلات علمی و معمولی   ایران چاپ شده است.

حتی اگر بخواهیم تمام نکات مندرج در گزارش را هم باور بکنیم  در آن از » ساختن یک بمب اتمی» یا » کار روی سلاحهای اتمی»  چیزی گقته نشده است. آنچه گفته شده این است که فقط آزمایش هائی صورت گرفته که می توانند برای مکانیسم احتراق و همچنین برای کارهای دیگر به کار گرفته شوند، ونیز شبیه سازی های کامپیوتری در ارتباط با طرح کلاهک راکتی. ایران هر دو این اتهامات را سالها پیش رد کرده است. اما صرفنظر از تمام این گفتگو ها، هیچ یک از مطالبی که گفته شده ناقض قرار داد منع گسترش سلاح های اتمی نیست. هرکس باور ندارد، عین متن را بخواند.

http://www.jungewelt.de/2011/11-10/051.php?print=1

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s