عراق کشوری که آباد بود!


عراق

کشوری که آباد بود!

یونگه ولت ــ گزینش و ترجمه رضا نافعی

 

سال 2011  در عراق نیز چون بسیاری از کشورهای عربی با اعتراضات سراسری در کشور و سرکوب های خونین آغاز شد. ولی در غرب خبر این رویداد ها تقریبا مسکوت گذارده شد. از آنجا که طبق برداشت غرب حالا یک حکومت دموکراسی در عراق استوار است » بهار عربی » از عراق عبور نمی کند. در حالی که تظاهرات اعتراضی روز افزون  در سالی که رو به پایان است و واکنش رژیم حاکم به خوبی  روشن کرده است که  مناسبات واقعی  و حاکم  بر عراق از چه نوع است.

اعتراضات سال 2011 در عراق نیز مانند اعتراضات سال 2010 علیه شرایط اسفناک زندگی و ناتوانی مطلق دولت در تامین حداقل نیازهای روزمره مردم بود. برغم میلیاردها پولی که برای بازسازی  به کیسه  کنسرن های آمریکائی سرازیر شد، نیمی از جمعیت عراق به آب پاکیزه آشامیدنی دسترس نداشت و 80 درصد آنها ازدست یافتن به فاضلاب محروم بودند. برق نیز فقط چند ساعتی جریان داشت، نظام بهداشتی و آموزشی عراق که تا پیش از اشغال این کشور – در زمان صدام حسین- نمونه بود نیز از پای در آمد. باز سازی تولید نفت هم هرچند که بکندی پیش می رود ولی بدلیل گرانی نفت پول سرشاری به صندوق دولت سرازیر می سازد. با وجود این کابینه گل و گشاد حکومت و  دستگاه های  عریض و طویل ولی ناتوان اداری که برحسب تعلقات حزبی شکل گرفته هیچوقت نتوانست از این پول عظیم استفاده مثبت بکند. مثلا 72 میلیارد دلار برای بودجه سال  2010 درنظر گرفته شده بود، ولی  در امد دولت به 92 میلیار دلار بالغ گشت، اما  تا آغاز سال 2011 فقط 55 میلیارد دلار از بودجه تعیین شده به مصرف رسید.

واکنش دولت دست نشانده آمریکا  در برابر اعتراضات گسترده مردمی که دوباره شعله ور گشته بود بسیار سخت بود. در یکی از تظاهرات متعدد ی که جمعه ها بر پا می شد،   در 4 فوریه در شهر الحمزه چهار نفر بضرب گلوله پلیس کشته شدند. فقط در روز 25 فوریه در » روز خشم » ، به گزارش یونایتد پرس اینترناشنال، 92 نفر از معترضان کشته شدند. اعتراضات به نیروهای اشغالگر ورژیم دست نشانده آن روز بروز بیشتر می شد.

مقامات عراقی برای آن که خبر اعتراضات مستمر به غرب نرسد و تصویر مثبتی که ساخته شده بود  خراب نشود از هیچ اقدامی فرو گذار نکردند. پخش تصویر تظاهرات در تلویزیون ممنوع گشت و به روزنامه  ها و مطبوعات نیز هشدار داده شد. طبق آمار سازمان » نظارت بر آزادی مطبوعات» که دربغداد مستقر است، 372 بار به ازادی رسانه ها تجاوز شده است. سفارت آمریکا نیز از طریق تلویزیون به تظاهر کنندگان هشدار داد که زیاده روی نکنند.

به گزارش  سازمان آمریکائی » دیده بان حقوق بشر» که در چندین گزارش خود سرکوب شدید مخالفان را مورد انتقاد قرار داده، تظاهرات در » فضائی فوق العاده عاری از امنیت» صورت می گیرند.

البته این توصیفی است بسیار ملایم . واقعیت است که اپوزیسیون با رژیمی روبروست که فقط با توسل به قدرت نظامی و به نیروهای اشغالگر آمریکائی می تواند سرپا بایستد. بخش مهمی از کسانی که در برابر رژیم می ایستند مدت هاست که یا زندانی هستند یا به قتل رسیده اند، یا سربه نیست شده اند و یا فرار کرده اند. نمایندگان مجلس یا اعضای حکومت های محلی نیز از پیگرد در امان نیستند. همه آنها بنا به نرخ روز باتهام عضویت در حزب ممنوعه بعث یا عضویت در القاعده دستگیر و شکنجه می شوند و بسیاری هم بقتل رسیده اند. حتی معاون رئیس جمهور که سنی است نیز هم اکنون با خطر دستگیری روبروست. طبق گزارش های سازمان های حقوق بشر فقط در ماه ژانویه 1788 نفر باتهم های سیاسی دستگیر شده اند. بنا به گزارش سازمان عفو بین الملل که ماه فوریه  منتشر شد دهها هزار نفر  بدون ذکر علت در زندانهای عراق زندانی هستند و مورد شکنجه قرار می گیرند.

در همین اواخر باز هم دو زندان مخفی دیگر در عراق کشف شد که بر بدن زندانیان آن آثار شکنجه های شدید برجای بود. این ها زندانهای بریگاد بغداد هستند، واحد های نیروهای ویژه که زیر فرمان مستقیم نوری المالکی نخست وزیر قرار دارند. این نیروی 5 هزار نفره زیر نظر و کمک نیروهای ویژه آمریکا ساخته و هدایت شده که نیروی شخصی نخست وزیر محسوب می گردد و امروز برای مقابله  با مخالفان سیاسی به میدان فرستاده می شود. مالکی بطور رسمی رئیس » دولت وحدت ملی» است ولی در اکثر مواقع بی اعتنا به کابینه و مجلس حکومت می کند. در پایان سال گذشته که کابینه عراق تشکیل شد او وزارت دفاع، کشور و امنیت ملی را خود بر عهده گرفت و به این صورت سه مرکز قدرت سیاسی را در دست خود متمرکز ساخت. وزارت نفت و گاز را به نزدیکترین فرد مورد اعتماد خود سپرد. صالح المطلق، معاون نخست وزیر  از حزب وحدت ملی   که مقتدر ترین فراکسیون مجلس است  چندی پیش در مصاحبه ای با  فرستنده آمریکائی سی ان ان مالکی را یک  » دیکتاتور تازه » نامید.

در چنین فضائی، روزنامه نگاران نیز بشدت با خطر روبرو هستند و تحت پیگرد قرار می گیرند.

بنا به گزارش » کمیته حمایت از روزنامه نگاران » که اوائل ماه ژوئیه منتشر شد در عراق  92 روزنامه نگار باشکال و علل نامکشوف بقتل رسیده اند. بر اسا س این گزارش عراق،  با فاصله زیاد، خطرناکترین کشور جهان برای روزنامه نگاران است.

اما مالکی برغم  موقعیت و قدرت خود موفق به یک کار نشد: تمدید قرارداد حضور نیروهای نظامی آمریکا پس از 2011. دستگاه حکومتی آمریکا تمام اهرم های ممکن را بکار گرفت تا بتواند برغم قرار داد منعقده با دولت بوش برای خروج نیروهای آمریکا از عراق، بخش مهمی از نیروهای آمریکا را در عراق نگاه دارد. قبلا قرار بود 35 هزار نیروی آمریکائی مدت زیادی در عراق بمانند ولی مالکی  حتی موفق به نگاه داشتن سه هزار نفر هم نشد. دلیل شکست مذاکرات این بود که آمریکا خواستار آن بود که سربازان آمریکائی  از مصونیت قضائی برخوردار باشند و تخلفات آنها مورد پیگرد قضائی قرار نگیرد. اما  با توجه به این که  مردم عراق عملیات وحشیانه نیروی اشغالگر را نسبت به خود فراموش نکرده اند، هیچ حزبی در پارلمان جرئت نداشت که حتی به یک سرباز خارجی مصونیت بدهد.

گرچه خروج اجباری نیروهای اشغالگر به معنی پایان اشغال عراق نیست ولی نشان شکست نقشه آمریکاست که از مدتها پیش تصمیم گرفته بود نیروی قابل ملاحظه ای در عراق نگاه دارد. احزاب سیاسی آمریکا نیز  اخراج نیروی نظامی   آمریکا را شکستی سنگین می دانند. از جمله به این دلیل که بیم آن دارند رژیم حاکم بدون حضور نیروهای نظامی آمریکا نتواند مدت زادی در رأس کار بماند. از این مهمتر آنست که این خروج موجب تقویت بیشتر موقعیت ایران گردد، هم در عراق  وهم در منطقه.

اینک واشنگتن تلاش می کند تا جائی که ممکن است کنترل عراق را حفظ کند، به این صورت که وظائف نیروی اشغالگر را به نیروهای غیر نظامی محول کند. تعداد کارمندان سفارت آمریکا، که قبلا هم دژی محسوب می شده به 16 هزار نفر افزایش یافته است. بخش عمده آنها اعضای سیا، سازمان اطلاعاتی آمریکا و نظامیان هستند. تعداد سربازان مسلح مزدور که تحت فرمان سفارت هستند به 5هزار و پانصد نفر افزایش یافته است. این افراد مجهز به خودروهای زرهی و 24 بالگردان جنگی از توع  بلاک هاوک هستند.

برای جبران خروج اجباری بخشی از نیروها به شیخ نشین ها منتقل می گردند و همکاری نظامی با شیوخ عرب توسعه خواهد یافت. به این صورت دخالت سریع درعراق ممکن می گردد که در واقع  هدف آن مقابله با ایران است. همزمان با این اقداما ت آمریکا می کوشد تا با فشار بر ایران و همپیمان های آن در منطقه موقعیت ایران را تضعیف کند. شکست آمریکا در عراق خطر جنگ را بشدت افزایش داده است ـ فعلا سوریه است که باید تاوان این شکست را بپردازد.

 

http://www.jungewelt.de/2011/12-23/037.php?sstr=iran%7Cals%7Csieger

 

 r

یک پاسخ

  1. میری پور

    با سلام و عرض ادب
    راستش من فکر میکنم بدنبال بحران اقتصاد جهانی و طبیعتا تاثیر آن روی اقتصاد آمریکا ؛ دیگر حضور پر هزینه گذشته نظامیان آمریکائی به صلاح دولت آمریکا نیست و اینک فقط زمان میوه چینی است ( مصرف درآمدهای نفتی عراق ) البته با رعایت پرداخت کمترین هزینه ! و اینکه تلاش شود هزینه‌های متحمل شده گذشته را اینک به سرمایه‌گذاری سود آور تبدیل کنند . در حال حاضر دیگر افکار مترقی در جهان درک کرده اند . حمله به عراق و نابودی زیرساختهای این کشور به دلایل واهی وجود سلاحهای کشتار جمعی دستاویز و دروغی بیش از سوی دولتهای بوش پدر وپسر نبوده ! که در پرتو آن ایجاد رونق اقتصادی برای سیستم سرمایه داری خود بنمایند . بعد از اشغال نظامی عراق، علی‌رغم تمام تجسس‌ها ، هیچ نوع سلاح کشتار جمعی که نمایانگر تهدید‌ برای امنیت آمریکا یا منطقه ( اسراییل ) باشد، پیدا نشد !!!!! و متاسفانه اینک به دلیل وضع خراب اقتصادی آنقدر مردم دنیا مشکلات خودشان را دارند که اکنون کسی دیگر به فکر این نیست که بپرسد دلیل و نتیجه هجوم وحشیانه آمریکا به عراق یا لیبی واقعا چه بود ؟ حمله ای که میلیونها کشته و زخمی ، محیط زیستی آلوده به اوران و تخریب تمامی زیر ساختهای کشور عراق را در پی داشت ! اما نباید این فریب را خورد که خروج نیروهای نظامی آمریکا به معنای عدم حضور سیاسی – اقتصادی این غول جهان خوار در عراق است . قطعا نوع و شکل و فرم این حضورتغییر یافته . زیرا آمریکا در منطقه به نیابت و جانشینی خویش کشورهایی چون ترکیه یا عربستان را دارد که در سیاست داخلی و خارجی عراق دخالت کرده و تاثیر لازم را بگذارند . یک مورد از این تاثیر گذاریهای سیاسی کثیف بیگانگان را می توان در حمایت آنها از تمایل برخی دولت مردان عراقی به « تجزیه عراق » دید ! “اسامة النجیفی” رئیس مچلس عراق پرونده ایجاد نواحی جداگانه در خاک عراق را با حمایت‌های مشترک کشورقطر، عربستان و ترکیه به پیش میبرد . در سفر اخیری که وی به قطر داشت . با امیر قطر در مورد ایجاد یک منطقه سنی یکدست در عراق برای مقابله با تهدیدات احتمالی ایران شیعی و متحدان سوری ، لبنانی آن ؛ بحث و گفتگو کرد .از سوی دیگر در بیانیه « گروه العراقیه » که توسط عربستان حمایت می‌شود و بتازگی صادر گشته ، گفته شده است : «تنها شگرد رهایی از “معادله اکثریت شیعی” در صورت تداوم حاکمیت دولت مرکزی ( نوری المالکی ) ، در اختیار گرفتن تمام پستهای مهم تصمیم‌گیری‌ در شوراهای استانداری عراق است. وکیست که نداند این معنایش دودستگی و حتی چند دستگی و اختلاف و برادر کشی بیشتر خواهد بود ! پس تا مدت زمان طولانی و شاید هم برای همیشه باید پرونده آرامش و ایجاد یک عراق مستقل ، لااقل با نقشه فیزیکی – جغرافیایی کنونی را بست !!!! دست آمریکا و متحدان امپریالستی آن درد نکند . ماشالله آشی برای عراق و نهایتا منطقه خاور میانه پخته اند که چندین وجب که چه عرض کنم ! بلکه هزاران وجب روغن رویش ایستاده !!!!!
    از گزینش و ترجمه این مطلب بسیار خوب توسط شما آقای نافعی ، نهایت تشکر را دارم .

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s