بایگانی‌های ماهانه: مارس 2012

یک سال پس از سرنگونی قذافی مردم لیبی می خواهند آب رفته، به جوی باز گردد

 

 

یک سال پس از سرنگونی قذافی

مردم لیبی می خواهند

آب رفته، به جوی باز گردد

یونگه ولت ـ گزینش و ترجمه رضا نافعی


آمریکا و ناتو

با 9700 بار بمباران  و فروریختن 30 هزار بمب » انساندوستانه »   مردم لیبی را «آزاد» کردند

روز 17 فوریه ائتلاف ظفر نمون ضد قذافی نخستین سالروزقیام  خود را که به دخالت ناتو و سقوط دولت لیبی انجامید جشن گرفت. حضور جمعی اندک در این مراسم نشان آن نبود که مناسبات کنونی حاکم بر کشور بسیار شور انگیز است. هیچ یک از رهبران نظام نو خود را در این مراسم نشان ندادند، زیرا نگران بودند که مبادا  شادی هوادارن » انقلاب »   ناگهان به فریاد های پرخاش  تبدیل شود .

رسانه های غربی نیز فقط نیم نظری به این رویداد افکندند. آنچه پس از » رهائی » در لیبی رخ داد، دیرگاهی است که موضوع قابل توجه نیست، آنچه امروز در کانون توجه قرار دارد » Regime Change » ( تغییر رژیم ) در سوریه است. نگاهی که امروز بر لیبی افکنده شود حاصلی جز درد سر نخواهد داشت، و همان چیزی را نشان خواهد داد که پیش از این در افغانستان و عراق ببار آورده بود. حاصل پیشرفت نبود. آنچه از جنگ  برجای مانده  ویرانی، هرج و مرج ، زورگوئی بی بند ،  خشونت خونین و علائق اقتصادی آشکار است.

دهها هزار قربانی

 

تظاهراتی که در میانه فوریه 2011 در بخش شرقی لیبی  آغاز شد طی چند روز به یک شورش مسلح تبدیل شد که غرب به حمایت ازآن برخاست. یک ماه بعد کشورهای عضو ناتو به بهانه حفظ جان مردم غیر نظامی جنگ با مردم کشوری را آغاز کردند که فقط شش و نیم ملیون نفر بودند. مقاومت مردم لیبی در برابر  متحدان جنگی و  بسیارنیرومند تر از لیبی  ، برغم بمبارانهای شدید، مقاومتی سخت و نامنتظر بود. در واقع   در پایان ماه آگوست،آن هم  پس از آن که واحد های ویژه ناتو رهبری نبرد را بدست گرفتند، پایتخت لیبی بدست آنها افتاد. سرانجام در ماه اکتبر، قذافی رهبر لیبی، به چنگ آنها افتاد و بقتل رسید. آنگاه اتحادیه جنگی غرب اعلام کرد   بخش نظامی پایان یافته است ــ دست کم فعلا. طبق تخمین های اولیه 50 هزار نفر از اهالی لیبی در » عملیات نیروهای متحد برای حفظ جان آنها » به دست آنها از پای در آمدند.

با این همه در پایتخت های کشورهای متحد این   پیروزی را با شور و شادی جشن گرفتند. » آندرس فوگ راسموسن » دبیر کل ناتواین  جنگ را » یکی از کامیاب ترین  ماموریت ها» ی  اتحادیه نظامی ناتو نامید. طبق محاسبات مهاجمان  با  از میان برداشتن  نظام اجتماعی لیبی، نه تنها دولتی مزاحم   در آفریقا  بلکه دشمنی دیرین  را  نیز  از سر راه  خود برداشته بودند ، دشمنی که  بویژه مانع دست یافتن  آنها به منابع لیبی بود .

هنوز خون مردم لیبی خشک نشده سیاستگران و رسانه های کشور های سهیم در جنگ فورا ادعای خود را در مورد سهمی که  در معاملات نفتی و دیگر معاملات لیبی دارند مطرح کردند. انگلستان و فرانسه  اعلام کردند که تقسیم سهم باید  به نسبت میزان شرکت در جنگ باشد. » مصطفی عبد الجلیل ، رئیس » شورای ملی دوران گذار » روز اول سپتامبر اطمینان داد که  » ما   زحمات شما  را بی ارج نخواهیم گذاشت    و در  چهار چوبی شفاف حق تقدم با شما خواهد بود».

طبق محاسبات موجود ذخائر نفتی  لیبی به 46،4 میلیارد بشکه بالغ می گردد که بزرگترین منبع نفتی آفریقا محسوب می گردد  و این در حالیست که بخش عمده خاک لیبی هنور مورد پژوهش  و اکتشاف قرار نگرفته است.

روزنامه فرانسوی لیبراسیون در 2.9.2011 گزارش داد رهبری شورشیان که تحت نظر پاریس، لندن و واشنگتن شکل گرفت، دستیابی فرانسه را به یک سوم نفت لیبی تضمین کرده است. فیلیپ هاماند وزیر دفاع انگلیس موسسات معتبر انگلیسی را زیر فشار گذاشته که » با شتاب خود را  به این کشور نسبتا ثروتمند که منابع غنی نفت دارد برسانند و برا ی بازسازی آن  قرارداد امضاء کنند.

روزنامه انگلیسی گاردین می نویسد فقط همین یک قلم پول نقد  لیبی در بانک های خارجی که به 150 میلیارد دلار بالغ می گردد » کاسه نسبتا بزرگیست «.

احتمالا آن شیرینی که باید تقسیم شود خیلی از این مبالغ بیشتر است. طبق تخمین وزارت بازرگانی انگلیس حجم سفارشاتی که در ده سال آینده داده خواهد شد به 250 میلیارد یورو بالغ خواهد گشت. رسانه های غربی شادمانه نوشتند که لیبی می تواند یک از بزرگترین مناطق برای رشد موسسات انگلیسی گردد.

وزیر بازرگانی انگلیس ، استفن گرین، همرا با کنسرن های نفتی شل و  ب.پ. و همچنین فرانسوی ها مذاکرات ضروری را آغاز کرده اند. پس از قتل قذافی بهای سهام شل و  ب.پ. با شتاب و بسیار بیشتر از آنچه انتظار می رفت افزایش یافت. در ماه آوریل چندین هیئت نمایندگی اقتصادی همراه با هاماند وزیر دفاع انگلیس که آنها را تشویق  به  تعجیل کرده بود وارد لیبی شدند و اعلام کردند که علاقمند به دریافت قرارداد برای عرصه های بهداشت و سلامت، بخش آموزش و استخراج نفت و گاز هستند. ….

در   عراق بلافاصله پس از هجوم » مشاوران» اقتصادی آمریکا برنامه هائی باجرا گذاشته شد که اکثرا بکلی بیجا  و نادرست بودند که هیچ ارتباطی با نیاز های موجود در محل نداشتند و چون نظارت واقعی هم در کار نبود شرکت های خارجی میلیاردها دلار به جیب زدند بی آن که خدمتی همسنگ پولی که گرفته بودند انجام داده باشند. رشوه خواری سر به آسمان زد. پول عراقی ها ناگهان ناپدید می شد بی آن که از آن   رد پائی برجای مانده باشد. روشن است که در لیبی نیز وضعی شبیه آنجا پیش خواهد آمد. … پولهائی  که در اختیار گروهی اندک شماراز افراد منتخب واشنگتن، پاریس و لندن گذاشته می شود، بمراتب بیشتر از عراق است .

ولی اوضاع برای  موسسات غیر نفتی  اصلا خوب نیست. هنوز بسیاری از سفارتخانه ها  در طرابلس تعطیل هستند و کنسرن های خارجی که قبلا در لیبی  اجرا کننده برنامه ای بودند و نه مالک تاسیساتی که در آن کار می کردند، حالا بدون اجازه وزارت خانه مربوطه اجازه کار ندارند. فاینانشال تایمز نوشت تقاضا هائی که برای کسب اجازه نوشته شده اند، در وزارتخانه ها خاک می خورند، چون کسی نمی داند با آنها چه باید کرد. افزون بر این از کارگران خارجی هم دیگر خبری نیست. جنگ صدها هزار کارگر خارجی را متواری کرد و فعلا هیچ امیدی به بازگشت آنها نیست.

  مشکلات موسسات کشورهای برزیل یا هند که با جنگ ناتو مخالف بودند بیشتر از این است: اینها هیچ تضمینی ندارند که رهبری کنونی لیبی قرار دادهای آنها را که هنوز اعتبار هم دارند اصلا برسمیت بشناسد.

بطوری که فاینانشال تایمز می نویسد  در شرائط موجود بسیاری از هیئت های خارجی،  که اغلب  ساکن هتل های 5 ستاره هستند، گشتی در شهر می زنند و  سرخورده از وضع بی ثبات موجود و آینده تاریک سیاسی ، باز لیبی را ترک می کنند.  از بخش نفت که بگذریم،  تقریبا بقیه صاحبکاران هیچ کاری نمی توانند بکنند جز آن که چند تن از کارمندان خود را برای نگهبانی و مواظبت از دم و دستگاهشان در محل بگذارند و خود بروند. حتی بسیاری از نمایندگان کنسرن های نفتی و بانکهای بزرگ که سری به لیبی می زنند، نگران از فقدان امنیت و نبودن دولتی با ثبات و برسمیت شناخته شده که  اعتبار و قدرت کافی برای براه انداختن دوباره کشور داشته باشد، لیبی را شتابان ترک می کنند.

گفته می شود فقط  وقتی این اوضاع عوض خواهد شد که یک دولت منتخب برسر کار بیاید .   کسانی که بخواهند کار را از سر بگیرند امروز هم باید از  قوانین گذشته پیروی کنند، که خود این نیز موجب می شود بسیاری  دست به مهاجرت بزنند. طبق این قوانین موسسات خارجی مجبورند بخش عمده کارگران، کارمندان و مدیران مورد نیاز خود را از اهالی لیبی انتخاب کنند و اجازه خرید املاک ندارند و     تصمیمات راهبردی آنها  باید مورد پذیرش  دولت لیبی قرار گیرد.

سرزمین ویران

 

برخلاف تصویری که رسانه های غربی ارائه می دهند جنگ ناتو در لیبی ویرانی های کلان پدید آورده است. 9700  بمباران هوائی و فروریختن  30 هزار بمب  و ماهها جنگ زمینی  بخش عمده زیربنای این کشور را منهدم کرده و یا به آن بشدت آسیب رسانده است. برخی از مناطق ماهها فاقد برق و آب بودند. وضع شهر سیرت که تا آخرین لحظه جنگ بر سر آن ادامه داشت از همه بدتر است. تقریبا بلافاصله پس از حمله به این شهر آب و برق آن قطع شد و هنوز هم  بوضع سابق در نیامده است و ساعت ها برق قطع می شود.خطوط ارتباطی تلفن و اینترنت نیز در بسیاری از نقاط یا  کار نمی کنند و یا بصورت محدود می توانند مورد استفاده قرار گیرند. مجموع خسارات مادی ناشی از جنگ به 35 میلیارد دلار تخمین زده می شود.

در اثر فروریختن ساختار اقتصاد کشور بیش از نیمی از مردم بی کار شده اند. سازمانهای امدادی با مشکل بی پولی روبرو هستند زیرا سازمانهای امدادی با این استدلال که پولهای مسدود شده لیبی دیگر آزاد شده است و اینک لیبی خود بحد کافی پول دارد از ادامه کمک  های انسانی به مردم لیبی خود داری می کنند . دولت موقت ادعا می کند  که هنوز هم  به میلیارد ها پول  مسدود شده لیبی  دسترسی کامل ندارد. ولی  بنا به گزارش سرویس خبری سازمان ملل  IRIN  همکاران سازمان ملل حدس می زنند که علت این امر  آنست که نه می توانند ونه می خواهند که این کار صورت بگیرد…

بسیاری از اهالی لیبی بعلت ویرانی های شدید  ناشی از جنگ نمی توانند یا نمی توانند به سر خانه و زندگی خود بازگردند و یا از ترس خشونت های صاحبان جدید قدرت بازگشتشان ممکن نیست.

کمیسر سازمان ملل برای امور آوارگان  در پایان سال گذشته  شمار آوارگان داخلی لیبی را که در اردوگاهها بسر می برند و  باید مورد حمایت قرار گیرند 170 هزار نفر اعلام کرد. بسیاری از آنها از سیرت   (60 هزارنفر)  تاورقا (35 هزار) و بنی (30 هزار نفر) آمده اند. اهالی شهر تاورقا که اکثرا سیاهپوست هستند به این دلیل که از قذافی حمایت کرده اند اینک باقساوت تمام از خانه و زندگی خود رانده شده اند. از آن زمان تاورقا شهری است غارت شده و خالی از سکنه. ولی عملیات انتقامی از شبه نظامیان مصرته به اینجا ختم نمی شود. به گزارش سازمان  دیدبانان حقوق بشر روز 6 فوریه انتقامجویان به سرپناه موقتی که برای آنها در تریپولی برپا شده بودن حمله کردند و 7 نفر از پناهجویان آواره را بقتل رساندند از جمله سه کودک و دو زن را.

تعقیب، تاراندن و شکنجه

بنا به گزارش  یان مارتین، نماینده ویژه سازمان ملل برای لیبی وخیم ترین مسئله فقدان امنیت است. او می نویسد : » در حال حاضر حفظ نظم و اجرای قانون  در اختیار  گروه های مسلحی است  که با هم در رقابت هستند «. درست همین ها در هفته های گذشته در جنگهای خونین خیابانی با یکدیگر نشان دادند که تا چه حد خشونت گرا هستند. طبق طرحی که در دست است  باید در تحت چنین شرائطی  تا ماه ژوئن  انتخابات لیبی  سازمان داده شود،   به اعتقاد  مارتین  تحقق چنین امری بشدت ناممکن  بنظر می رسد.

دست کم 300 گروه  با 120 هزار مرد مسلح اختیار کشور را در دست دارند، شهر تریپولی را 50 گروه مسلح بین خود تقسیم کرده اند. هرکس در منطقه خود هر بلائی که بخواهد می تواند بر سر کسانی بیاورد که گفته شود  هوادار قذافی بوده است.  سازمان عفو بین الملل می گوید  با عده کثیری از این افراد   ، پس از آن که دستگیرشدند ، همان کاری را کردند که  با قذافی و پسرانش کردند، آنها را بقتل رساندند.

تونی کارون، خبرنگار مجله تایمز نوشت ( 4.1.2012) ساکنان مناطق و محلاتی که هوادار قذافی محسوب می شوند سرنوشت تلخی دارند و مورد آزار و اذیت دائمی افراد مسلح هستند». روزنامه القدس العربی می نویسد : این مردم در هراسند زیرا زندگی خود و پسرانشان را در خطر می بینند. » اکثر شهرهای لیبی به جنگلی از سلاح ها تبدیل شده است، جنگلی که شبه نظامیان آن  را میان خود تقسیم کرده اند.»

  اقلیت ها، بویژه   سیاهپوستان افریقائی و لیبی    پیوسته مورد   ستم و آزار قرار دارند ، گسترش نژاد پرستی زندگی آنها را سیاه کرده است.

سازمان ملل متحد  در نوامبر 2011 اطلاع یافت که 7 هزار نفر از » دشمنان جدید » کشور از جمله زنان  و کودکان و عده کثیری سیاهپوست افریقائی ــ احتمالا بدلیل رنگ پوستشان ـ دستگیر شده مورد شکنجه و آزار سازمان یافته قرار گرفته اند. ناوی پیلای، نماینده سازمان ملل برای حفظ حقوق بشر، در پایان  ژانویه 2012 ، تعدادزندانیان را 8500 نفر اعلام کرد. طبق تحقیقات » کمیته عدالت برای ناپدید شدگان» که لبیائی است، بیم آن می رود که 35 هزار نفر دیگر نیز در مکانهای مخفی زندانی باشند.

ماههاست که سازمان عفو بین الملل ودیگر سازمانهای حقوق بشری، مکرر در مکرر ، دستگیریهای انبوه، شکنجه ها و قتلهای خودسرانه راافشا کرده اند . طبق اطلاعات سازمان عفو بین الملل عامل این جنایات از جمله خود واحد های نظامی » برسمیت شناخته شده » و » نیروهای امنیتی » بودهاند، یعنی نیروی ارتش و پلیس جدید که غرب امید زیادی به قدرتمند شدن آن دارد. زندانیان رها شده گزارش داده اند که آنها را با دست و پای بسته آویخته و ساعت ها با کابل ، زنجیر ، چوب  شلاق می زده اند و به آنها شوک الکتریکی می داده اند. زخم ها و جراحاتی که بر بدن داشتند نشان صحت توصیفات آنان بود.

نمونه گویای آن سرنوشت عمر بربش است، دیپلماتی است که از جمله سفیر لیبی در فرانسه بوده است. در 19 ژانویه یکی از شبه نظامیان او را  برای گفتگو به پایگاه خود در تریپولی احضار می کند. او که معتقد بوده سابقه تیره ای ندارد و در جرم و جنایتی دست نداشته است از پسرش می خواهد که او را با اتوموبیل خود به محل مقرر برساند. هنگامی که پسر در ساعت مقرر برای بازگرداندن او بخانه  به محل موعود می رود. شبه نظامیان او را با خشونت از محل می رانند. دو روز بعد جسد بربش را در بیمارستانی پیدا می کنند با جمجه شکسته، دنده های شکسته و ناخن های کشیده شده. دلیل از پرده به در افتادن این جنایت آن بوده که خانواده مقتول بدلیل داشتن تجربه و اطلاعات توانسته بود فورا با سازمانهای بین المللی ارتباط  برقرار کند. سازمان عفو بین الملل مدارکی متعددی  در اختیار دارد که نشان می دهند شبه نظامیان زندانیان را زیر شکنجه کشته اند. تعداد قربانیان دیگر به صدها و هزار ها تخمین زده می شود.(10)

برزو درگاهی خبرنگار فاینانشال تایمز در لیبی، می نویسد اگر زندانیان پایشان به مصرته نیفتد خیلی شانس آورده اند، طبق اطلاعاتی که سازمانهای حقوق بشری دارند، اکثر زندان های موقت  در آنجا شکنجه گاههائی جهنمی هستند. سازمان بین المللی » پزشگان بدون مرز» به  کار خود   در آنجا پایان داد  زیرا اطلاع یافت قربانیانی که آنها جراحات سختشان  را معالجه می کنند ، پس از کسب سلامت نسبی  دوباره به زیر شکنجه کشیده می شوند. (11)

شورای موقت لیبی برغم تمام قول هائی که داده است تا کنون گامی علیه جنایات شبه نظامیان و» نیرو های تامین امنیت » که رسما تحت فرمان آن  شورا قرار دارند، برنداشته است. حتی شدیدترین موارد جنایات نیز مورد بررسی قرار نگرفته اند. از آنجا که سازمانهای موثر حقوقی برای کنترل خودسری های شبه نظامیان بوجود نیامده است ،  مقدمه آخرین گزارش سازمان عفو بین الملل چنین آغاز می شود » مردمی که یک سال قبل برای کسب آزادی، عدالت ، احترام به حقوق بشر و کرامت انسانی به خیابانها ریختند، امروز با امیدی بر باد رفته از کرده پشیمانند» . اما دلیل واقعی    ترور های سازمان یافته شورشیانی که به زور بمباران های ناتو قدرت را بدست گرفتند این است که بر خلاف آنچه وانمود می شد  « میلیونها نفر از مردم لیبی » از شورشیان پشتیبانی نمی کنند و فقط عده کمی هوادار  انها هستند و چون پشتیبانی میان مردم ندارند   چاره ای ندارند جز آنکه برای بکرسی نشاندن قدرت خود دست به خشونت های خونین  بزنند.

http://www.jungewelt.de/2012/03-10/021.php?sstr=nation%7Cin%7Ctr%FCmen

Anmerkungen

1 »Gulf allies move to reap spoils of Libya war«, Financial Times, 18.1.2012

2 »British firms urged to ›pack suitcases‹ in rush for Libya business«, Guardian, 21.10.2011; Hammond: »Libya ›holds business opportunities‹ for UK«, BBC-Video, 21.10.2011

3 Borzou Daragahi: »Uncertainty hampers business in Libya«, Financial Times, 10.2.2012

4 »Libya amending bank law to attract foreigners«, Reuters, 25.2.2012

5 »Signs of Improvement in Libya, Nuqudy«, 22.12.2011; »Monti aims to restore Libya relations«, Financial Times, 22.1.2012; »BP, Shell Preparing for Resumption of Libyan Oil Exploration«, Libya Business News, 13.12.2011

6 »Analyst: Libyan oil recovery has limits«, UPI, 23.1.2012

7 Borzou Daragahi: »Reconstructing Libya: In a ruinous state«, Financial Times, 17.11.2011

8 »LIBYA: The funding dilemma«, IRIN, 5 December 2011

9 »Despite denial, Al Quds dedicates editorial to ›US forces in Malta‹«, Malta Today, 18.1.2012

10 »Militias threaten hopes for new Libya«, AI, 16.2.2012

11 »Libyen: Häftlinge werden gefoltert und erhalten keine medizinische Hilfe – Ärzte ohne Grenzen beendet die Arbeit in Internierungszentren in Misrata«, Pressemitteilung, 26.1.2012; »›Ärzte ohne Grenzen‹ verweigert Folterbeihilfe«, junge Welt, 27.1.2012

Advertisements

بهانه های رایگان احمدی نژاد موش و گربه بازی علی خامنه ای

بهانه های رایگان احمدی نژاد

موش و گربه بازی علی خامنه ای

اوراقی برای سیاست آلمان و بین المللی  ــ  Blätter für deutsche und internationale Politik

ترجمه رضا نافعی

پیش در امد هر جنگی تخریب چهره  دشمن است. بنا بر این ادعا می شود:این دشمن هم تهدیدی  است برای صلح و امنیت  و هم  بطور کلی مخرب ارزشها ی خوب و گرانقدر. کاری که او می کند نه مشروع است و نه خردمندانه. در نتیجه اگر پیشنهادی طرح کند پیشنهادش ساده لوحانه وتخیلی بعنوان  » Appeasment » » نه من، نه تو»  یا خیلی ساده موجب اتلاف وقت تلقی می گردد.

آنها که قصد جنگیدن دارند از اختراع دروغ و دول های تبلیغاتی  نیز هراسی ندارند ، مثلا بیاد داریم » سلاحهای کشتار انبوه » ی را که گفتند صدام حسین دارد و نداشت. و همین  دروغ را بهانه ای کردند برای اشغال عراق در سال 2003. امروز جنگ عراق پس از جنگ ویتنام بزرگترین اشتباه آمریکا در عرصه سیاست خارجی شناخته می شود. بعید نیست که جنگ افغانستان نیز به یک آبرو ریزی تمام عیار تبدیل شود. هزینه های این دوجنگ سهم مهمی در خم کردن کمر  اقتصاد آمریکا داشته اند.

آن کس که توانست از توهمات غرب در عرصه ژئو استراتژیک سود ببرد ایران بود که پس از سقوط  صدام حسین  در عراق توانست خلاء قدرت را پر کند. به خواندن ادامه دهید →

تا انتخابات ریاست جمهوری در امریکا مذاکره با ایران به هر بهائی جلوگیری از جنگ به هر قیمتی

تا انتخابات ریاست جمهوری در امریکا

مذاکره با ایران به هر بهائی

جلوگیری از جنگ به هر قیمتی

هفته نامه خبری اشپیگل 11 ـ گزینش و ترجمه رضا نافعی

اروپائی ها در چالش با ایران نقشی کلیدی دارند: آنها باید برای آن که جنگ درنگیرد ایران را از ادامه مسیر اتمی منصرف سازند.

مقامات مسئول در پایتخت آلمان «برلین» و بروکسل (مرکز اتحادیه اروپا) زمان می خواهند. دولت آلمان پس از گفتگوی هفته پیش با نمایندگان دولت اسرائیل به این استنباط رسید که نخست وزیر اسرائیل پس از دریافت تضمین از اوباما، دیگر برای حمله سریع نقشه نمی کشد. به خواندن ادامه دهید →

در خواست شورای ملی سوریه برای دخالت نظامی در این کشور

در خواست شورای ملی سوریه

برای دخالت نظامی در این کشور

 ریا نووستی ــ ترجمه رضا نافعی

جورج صبرا نماینده شورای ملی سوریه در یک کنفرانس مطبوعاتی  در استانبول گفت که برای ایجاد یک دالان انسانی و یک منطقه امن در سوریه دخالت خارجی ضروری است. بنا به گزارش رویتر او گفته است این اقدامات برای پایان دادن به خشونت نیروهای دولتی علیه تظاهر ات مردم  غیرنظامی ضرورت  دارد. به خواندن ادامه دهید →

روسیه پذیرفته که بشار اسد رفتنی است!

روسیه پذیرفته

که بشار اسد رفتنی است!

رادیو مسکو ــ ترجمه رضا نافعی

آمریکا جرات حمله نظامی به سوریه را ندارد، زیرا از سیستم های دفاع ضد هوائی سوریه که ساخت روسیه است هراسناک است.

این تفسیر روزنامه اینترنتی  „Wojennoje Obosrenije“ ( چشم انداز نظامی ) در روز جمعه بود. به خواندن ادامه دهید →

هشدار ژنرال آمریکائی: مخالفت عربستان و قطر با سوریه، به خاطر ج.اسلامی است

هشدار ژنرال آمریکائی:

مخالفت عربستان و قطر

با سوریه، به خاطر ج.اسلامی است

ریا نووستی  ـ گزینش و ترجمه رضا نافعی

«وسلی کلارک» ژنرال برجسته آمریکائی، در گفتگو با فرستنده تلویزیونی سی. ان. ان. نسبت به دخالت نظامی در سوریه هشدار داد و گفت نباید عجله کرد. به خواندن ادامه دهید →

اوباما: جمهوریخواهان اگر جنگ می خواهند آن را رسما به مردم امریکا بگویند

اوباما:

جمهوریخواهان اگر جنگ می خواهند

آن را رسما به مردم امریکا بگویند

یونگه ولت ـ گزینش و ترجمه رضا نافعی

کنفرانس آیپاک  ( لابی هواداران اسرائیل ) روز سه شنبه به وقت محلی ، در واشنگتن ، با سخنان جنگ طلبانه نامزدهای انتخاباتی حزب جمهوریخواه  و حملات شدید آنها به اوباما پایان یافت و با پاسخ سخت اوباما روبرو شد. به خواندن ادامه دهید →