برای ورود به خاک سوریه ترکیه در انتظار چراغ سبز آمریکا


برای ورود به خاک سوریه

ترکیه در انتظار چراغ سبز آمریکا

یونگه ولت ـ گزینش و ترجمه رضا نافعی

بنا  به گزارش رسانه ها مقدمات دخالت نظامی ترکیه  در سوریه ، بسود شورشیان تقریبا بطور کامل فراهم آمده است. آنچه باقی مانده  اتخاذ  تصمیم سیاسی  است. آنکارا منتظر موافقت کشورهای غربی بویژه آمریکاست. مرد نیرومند ترکیه فکر می کند نیازی به کسب ماموریت از شورای امنیت نیست، زیرا قبلا مقدمات کار را از لحاظ حقوق بین المللی  فراهم آورده است.

طراحان نقشه جنگی در ترکیه یاد آور می شوند که  قبلا، در زمانی که مناسبات دو کشور خوب بود،  میان ترکیه و سوریه توافق هائی صورت گرفته که دخالت امروز را موجه می سازد. در سال 1998 قرار دادی بین دو کشور منعقد شد که طبق آن سوریه متعهد شده است مانع فعالیت هائی گردد که امنیت ترکیه را با خطر مواجه سازد، که  منظور  فعالیت ها ی حزب کار کردستان ـ  پ. کا. کا . ـ بوده است. اینک ترکیه از جنگ داخلی سوریه، که خود در بالا گرفتن آن نقش فعال داشته، احساس ناامنی می کند و خود را با » خطر» مواجه می بیند. خبرچینی های شورشیان برای ترکیه نیز منبعی است که نظامیان ترکیه به آن هم استناد می کنند و آنرا دلیل کافی برای آغاز جنگ می دانند، زیرا بنا به خبرهائی که شورشیان به ترک ها داده اند، دولت سوریه دست کردها را برای فعالیت هایشان در شمال کشور باز گذاشته است.

به این ترتیب آنچه آنکارا می کند با سیاست سلطه طلبی غرب نیز همآهنگ است.  در  حالی که بنظر می رسید طیب اردوغان، سیاستمدار میانه رو، می خواهد خود را از وابستگی یک جانبه به غرب رها سازد و در عرصه سیاست خارجی خط مشی تازۀ » استراتژی عمیق » را دنبال کند. هدفی که در پس این استراتژی نهفته بود در درجه اول تلاش ترکیه بود برای تبدیل شدن به قدرت اول در خاور نزدیک و آسیای میانه. بارزترین مظهر آن نیز تیره شدن روابط ترکیه با اسرائیل بود. پیشنهاد های آنکارا به تهران و قاهره مبنی بر ایجاد وزنه ای اسلامی در برابر غرب نیز نشانی از همین تلاش بود. با ضربه شبیخون سرشتی که غرب با  سیاست مداخله جویانه خود بر» بهار عربی » وارد آورد وضعیتی پیش آمد که ترکیه تصمیم گرفت دوباره از طریق اتحاد استراتژیک با غرب قدرت خود را تثبیت کند.

آن طور که مشاهده می شود واشنگتن و مراکز قدرت در اروپا چندان تمایلی به تکرار مو به موی  سناریوی لیبی در سوریه ندارند. ولی شورشیان سوریه نیز مانند همکارانشان در لیبی  در وضعی قرار ندارند که بتوانند نظام بعثی سوریه را سرنگون کنند. اینجاست که ترکیه به یاد  «مسئولیت حفاظت » از مردم ستم کشیده سوریه می افتد. نقشه این است که در خاک سوریه یک منطقه بی طرف ایجاد گردد. ترکیه  چم وخم  ورود بی دعوت و مکرر به خاک کشور های همسایه را آموخته و ارتش ترکیه تجربه ضروری برای این کار را با شبیخون های مکرری که به خاک عراق زده، کسب کرده است، آن زمان برای مقابله با یک شورش  و امروز برای حمایت از یک شورش.

http://www.jungewelt.de/2012/04-12/043.php

Advertisements

یک پاسخ

  1. با درود فراوان خدمت آقای نافعی
    آنچه که مشخص هست ، این هست که امریکا تا نیل به مقصود اصلی خود که بنظرم شکستن پیمان استراتژیک بین ایران و سوریه می باشد ، دست از دخالت های خود در سوریه مانند مسلح کردن مخالفان اسد ، یا استفاده از اختلافات کشورهای منطقه مانند ترکیه ، عربستان و قطر با رژیم سوریه و دامن زدن بدان بر نخواهد داشت . البته شاید بتواند از طریق طرح کوفی عنان به رژیم دمشق فشار وارد کند که برای سرپا ماندن و نجات خود از نابودی حتمی متحد دیرینه خود یعنی ایران را رها کند . ولی اگر این طرح راه به جایی نبرد .ما باید خود را آماده اخبار بسیار ناگوار بکنیم . همانطور که خود آقای عنان شکست طرح خود را نمی‌پذیرد و می گوید : » این طرح هیچ بدیل و جانشینی ندارد. » شکست طرح آقای عنان به معنای بروز جنگ داخلی در سوریه است که ترکیه با حمایت معنوی و سیاسی از قبیل فراهم آوردن صحنه مانوربرای مخالفان اسد وعربستان و قطر با دادن کمک مالی و مادی و ارسال سلاح به مخالفان رژیم دمشق آتش بیار معرکه این جنگ خانمان سوز هستند . در حقیقت اینها برگهای برنده غرب هستند که تا بدین جا آنها را رو کرده !
    در سایت دویچه وله مطلبی دیدم که فکر می کنم بی مناسبت نباشد آن را اینجا نقل کنم :
    » به گزارش شبکه تلویزیونی دویچه وله میشل لودرز درباره تحولات سوریه گفت : اگر خشونتها در سوریه با حمایت مالی کشورهای عرب خلیج فارس همچنان ادامه داتشه باشد و نیروهای سوری هم در مقابل همچنان به گلوله باران شهرهای سوریه بپردازند ، سوریه به سمت شرایطی بسیار خطرناک پیش می رود زیرا دیگر این مردم سوریه نیستند که درباره آینده خود تصمیم می گیرند بلکه این قدرتهای خارجی هستند که بسته به منافع خود برای آنها تصمیم خواهند گرفت. این وضع برای سوریه در کل منطقه مشکل ساز می شود زیرا بسیاری از کشورها از جمله آمریکا می خواهند تا رژیم سوریه تغییر کند اما بشار اسد هنوز دوستان بسیار قوی در منطقه در منطقه دارد.
    مجری گفت برخی از سناتورهای تندروی آمریکایی نظیر جان مک کین و جو لیبرمن به ترکیه رفته اند. آنها می گویند که دیپلماسی برای حل مسئله سوریه شکست خورده است و اکنون زمان استفاده از روش نظامی است. آنها دنبال چه چیزی هستند؟لودرز گفت آنها خواستار مداخله نظامی در سوریه هستند . باید توجه داشت که سوریه نزدیکترین متحد ایران است و این مهمترین علت انتقاد غرب از رژیم سوریه است. بی پرده بگویم که انتقاد غرب از رژیم بشار اسد نه برای زجری است که مردم این کشور می کشند بلکه برای طرفداری سوریه از ایران است. بسیاری از کشورهای غرب از جمله آمریکا می خواهند تا رژیم سوریه تغییر کند تا مواضع این کشور معتدل و نزدیک به غرب شود. آنها می خواهند سوریه را از ایران دور کنند.لودرز افزود اگر ناتو در سوریه مداخله نظامی کند شاهد تکرار سناریوی عراق در سوریه خواهیم بود .

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s