دریچه های گفتگو در سوریه بسته شده است!


دریچه های گفتگو

در سوریه بسته شده است!

گفتگو با لؤي حسين نویس دویچلاند ــ ترجمه رضا نافعی

«لوی حسین» نویسنده ای اهل سوریه است. در گذشته عضو  یکی از احزاب کمونیست بود، در دوران دانشجوئی دستگیر شد و هفت سال در زندان بود. در ژوئیه 2011  از جمله سازمان دهندگان  همایش بزرگ مخالفان دولت در شهر دمشق بود. او پایه گذار سازمانی است بنام «کشور سوریه را بسازیم» که هم اکنون نیز در برخی از مناطق سوریه فعال است.

نویس دویچلاند ــ آتشبارها به سخن در آمده اند، خشونت رو به فزونی است، آیا هنوز هم یک راه حل سیاسی را ممکن می دانید؟

ــ هر دو طرف می کوشند  تا جائی که ممکن است در عرصه نظامی  به فتوحات بیشتری دست یابند. از آنجا که در حال حاضر دست یافتن به راه حل سیاسی ممکن نیست، مصالحه و یا گفتگوئی هم در میان نیست، هر دو طرف می کوشند تا به امتیازات بیشتری دست یابند تا بعدا اگر مذاکراتی آغاز شد، کفه آنها در ترازوی قدرت بر کفه طرف دیگری بچربد. من راه حل منسجم و همه جانبه ای  که  به  چالش ها پایان بخشد نمی بینم. وضعیت بسیار پیچیده است. جوانه ها و راههای  گوناگونی بچشم می خورند که برای رسیدن به نوعی مصالحه در تلاش هستند .

ــ جنبش شما پیشنهادی برای  حل چالش دارد؟

ــ در واقع  ما  دو طرح عرضه کردیم که منتشرنشده اند. گرانیگاه یک طرح آتش بس میان همه گروه های مسلح بود، در طرح دوم خواستار پایان زد و خورد در سراسر کشور بودیم. ما کپی این دوطرح را برای همه دست اندرکارن فرستادیم، این اقدام را هم آشکار نساختیم. گروه همکاران کوفی عنان، اتحادیه اروپا، روس ها و دیگر آکتورهای بین المللی هر یک نسخه ای از آن دریافت کردند.

نقشه ما متکی بر آتش بس در برخی از مناطق بود و نه در سراسر کشور. در هفته های بعد ما در پی اجرای این طرح بودیم و قرار شد که این طرح به اجرا درآید. آقای  کوفی عنان و دولت سوریه تصمیم به اجرای آن گرفتند.

در عرصه سیاسی تلاش می کردیم تا زمینه ای برای حل مسئله ایجاد کنیم. انبوهی از آکتورهای بین المللی هستند که در این مسئله، که در آغاز مسئله داخلی ما بود ، اعمال نفوذ می کنند. اگر نظر روس ها، آمریکائی ها و برخی از کشورهای منطقه در نظر گرفته نشود با رهبری سوریه به تنهائی نمی توان به راه حلی دست یافت. کلید حل مسئله دیگر در  دست آکتورهای گوناگون داخلی نیست.

ــ شرطی که شورای ملی سوریه قائل می شود کناره گیری اسد است. این شرط شما هم هست؟

ــ آنطور که  ما در ماههای های اخیر در سوریه مشاهده کرده ایم تهدید تازه ای  در سوریه بوجود آمده ــ که  خطر آن دست کم باندازه خطر سرکار ماندن رژیم است ــ  که عبارت است از خطر جنگ داخلی و اشغال کشور و درنهایت حق حاکمیت سوریه  است که به یغما  خواهد رفت. مخالفانی که در خارج از کشور هستند نباید تنها به ساقط کردن رژیم بچسبند. دیدگاههای دیگری نیز هست که باید رعایت شود.

ــ سال گذشته  تقریبا در همین روزها  همایش تاریخی منتقدان سوریائی در هتل سمیرامیس در دمشق برپا شد. بنظر شما برپائی آن همایش  یک موفقیت بود؟  یا این که اپوزیسیون از شانس خود استفاده نکرد؟

ــ آن همایش قطعا یک موفقیت بود. اپوزیسیون سوریه چهل سال تمام موفق به برگزاری یک کنفرانس در دمشق نشده بود. ولی اپوزیسیون خطاهای فراوانی هم مرتکب شد که من قصد برشمردن همه آنها را ندارم. من بعنوان عضو اپوزیسیون قاطعانه معتقدم که در ناهنجار تر شدن وضع کشور، به این صورت که هست، همه ما مسئول هستیم، همه مسئول خشونتی هستیم که امروز سراسر کشور را فرا گرفته است.

ــ این انتقادی است سخت.

ــ باید اذعان کنیم که همه ما، کل اپوزیسیون، از عهده انجام وظائف خود بر نیامده ایم. ما موفق نشدیم   مسالمت در نبرد سیاسی را حفظ کنیم، چیزی که در آغاز وجود داشت. ما موفق نشدیم مانع بروز خشونت و نظامیگری شویم. من در باره خودمان صحبت می کنم  نه در باره رژیم.

ــ آیا اتحادیه اروپا  یا دولت آلمان می توانند  وظائف دیگری، غیر از آنچه  فعلا دارند بعهده بگیرند؟

ــ قطعا. اتحادیه اروپا در کل خود و برخی از کشورهای عضو آن، بویژه به بالاگرفتن کار دامن زده اند. آنها آنچه را که اینک روی می دهد، به سطحی فراسوی کارزارهای سیاسی کشانده اند و در نتیجه رویدادها خشونت آمیز و نظامی شد. آنها باید رفتار خود را تغییر دهند، بویژه در عرصه دیپلماتیک، سیاسی و رسانه ای.  مسئله ایجاد تغییرات دموکراتیک در سوریه است، بنا بر این آنها نباید اصول دموکراتیک خود را زیر پا بگذارند. و نباید رویدادها را تبدیل به برخورد شخصی با اسد و رژیم کنند. صحبت برسر اتخاذ یک شیوه عمل منسجم و دموکراتیک است.

ــ انتقاد شما از اتحادیه اروپا چیست؟

ــ گزارش هائی هست حاکی از آن که کشورهای اروپائی و آمریکا اپوزیسیون را مسلح می کنند و آموزش می دهند. آنها حتی اطلاعیه کشورهای خلیج را هم محکوم نکردند که  علنا اسلحه در اختیار «ارتش آزاد سوریه » می گذارد. آنها باید به محاصره اقتصادی سوریه پایان دهند. آنها سبب بوجود آمدن یک زیان عمومی می گردند، همه مردم سوریه زیر فشار شدید اقتصادی هستند. اقدامات تنبیهی آنها باید علیه افراد مشخصی در درون رژیم باشد، نه برضد مردم سوریه.

من اخیرا با یکی از مقامات رسمی اروپا در بروکسل در باره گاز برای پخت و پز صحبت می کردم.    او می کفت به برخی از موسسات اجازه داه شده است گاز برای پخت و پز به سوریه صادر کنند. این حرف واقعیت ندارد. زیرا هیچ موسسه  ای، از ترس این که آمریکا آنها را مجازات مالی کند، جرئت صدور گاز به سوریه را ندارد. دعوای آنها به من مربوط نیست. من گاز را برای آشپزخانه و پخت وپز برای خانواده ام می خواهم. موضوع به همین سادگی است. اگر آنها می خواهند به سوریه کمک کنند باید سفیران خود را به سوریه بازگردانند و نباید وارد دعوای شخصی با اسد گردند، بلکه به مردم سوریه کمک کنند.

http://www.neues-deutschland.de/artikel/233420.syrien-steht-vor-neuen-bedrohungen.html

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s