15سپتامبر تکلیف دولت اسپانیا در خیابان های مادرید روشن می شود


15سپتامبر

تکلیف دولت اسپانیا

در خیابان های مادرید روشن می شود

یونگه ولت ـ ترجمه رضا نافعی

گرچه هنوز یک سال از آخرین انتخاب اسپانیا نگذشته و کابینه  ائتلافی ماریانا راخوی نخست وزیر اسپانیا مورد تایید اکثریت پارلمان نیز هست ولی بعید نیست که دولت او  سقوط کند. اتحادیه های صنفی اسپانیا همراه با بسیار از دیگر سازمانهای اجتماعی از مردم دعوت کرده اند که روز 15 سپتامبر در «راهپیمائی بسوی مادرید » شرکت کنند. حدس زده می شود که صدها هزار نفر در این رهپیمائی شرکت کنند. ده روز بعد از آن جمعی از سازمانها  تصمیم به محاصره پارلمان گرفته اند و اعلام کرده اند تا زمانی که دولت کنارگیری نکند به محاصره ادامه خواهند داد. اتحادیه های کارگری باسک دعوت به اعتصاب عمومی کرده اند.

انگیزه این اعتراض ها وضع اسفبار اقتصادی است. موسسه ملی آمار اسپانیا  در همین هفته اعلام کرد که در ماه ژوئن تولیدات صنعتی اسپانیا نسبت به سال گذشته در همین ماه 6،9 درصد کاهش یافته است. در عین حال روز جمعه معلوم شد که در حدود 200 هزار نفر از بیکاران در ماههای ژوئیه و آگوست  از دریافت  کمک های دولتی که به آنها تعلق می گیرد محروم خواهند ماند.  واکنش  «حزب مردم » که  هم اکنون  زمام امور را در دست دارد  و به حزب طرفدارن فرانکو شهره است، اعمال فشار بر مردم است.

در این میان اعتراضات اجتماعی در کاتالونیا می تواند برای دولت خطرناک گردد. برخورد حکومت محلی کاتالونیا  با حکومت مرکزی  روی به  مخالفت روز افزون دارد  و خواستار آنست که کاتالونیا کلیه درامد مالی خود را خود در اختیار گیرد و از این پس دیگر بخشی از آن  را در اختیار دیگر استانهای کشور نگذارد. تا کنون سیستم مالی اسپانیا چنین بوده که  کلیه در آمد های مالیاتی کشور نخست به مادرید انتقال پیدا می کرد و  آنگاه مادرید آنرا بین استانهای مستقل کشور تقسیم می کرد. کاتالونیا از دهها سال پیش این احساس را داشته که در تقسیم در آمد به این شکل مغبون می شود و اینک این احساس شدت یافته است. فران ماسکارل وزیر فرهنگ  چند روز پیش خواستار آن شد که کاتالونیا اعلام استقلال  کند.

ساختار سیاسی و اقتصادی اروپا در حال فروپاشی است، سرمایه داران سرمایه های خود را از اروپا خارج می کنند. نشانه های روز افزونی حکایت از آن دارند که بویژه کنسرن های بزرگ سرمایه های خود را از حوزه یورو خارج می کنند. کنسرن عظیم نفتی رویال داچ که به هلند و انگلیس تعلق دارد هفته گذشته اعلام کرد که قصد دارد مجموع نقدینه خود را که به 15 میلیارد یورو بالغ می گردد از اروپا خارج  کند. حرکت های مشابهی نیز در بازارهای مالی مشاهده می شود. طی شش ماه گذشته در حدود 50 میلیارد دلار از اروپا به آمریکا حواله شده است. روزنامه اتریشی  کورییر نوشت از سال 1999 تا کنون این بزرگترین رقم  انتقال پول به آمریکاست.

در حالی که سرمایه مالی و صنعتی خود را برای مقابله با فاجعه بزرگ در اتحادیه اروپا آماده می کند اختلافات علائق ملی تلاشهای جاری برای مفابله با بحران را بی اثر می سازند. تنها راه باقی مانده برای پیشگیری از پیدایش حالت ضعف دخالت نیرومند بانک مرکزی اروپا  و  تغییر سیاست صرفه جوئی برلن است.  ولی دولت آلمان  و نمایندگان المان در بانک مرکزی اروپا مخالف  این دو پیشنهاد  هستند.

بحث و جدل بر سر انتخاب راه در این اواخر به حمله  ماریو مونتی نخست وزیر ایتالیا به سیاست آلمان انجامید. او در مصاحبه ای با مجله اشپیگل گفت طبق مشاهدات او آمادگی روانی برای پایان دادن به پروژه اتحادیه اروپا بوجود آمده است و از سیاست آلمان خواست جلوی این روند را بگیرد و خود را کاملا تسلیم » تصمیمات پارلمان » نسازد. پاسخ سیاستگران هوادار دولت در آلمان به سخنان نخست وزیر ایتالیا این بود:»طمع آقای مونتی برای دست یافتن به پول مالیات دهندگان آلمان او را به اظهارات   ضد دموکراتیک  بر می انگیزد». دبیرکل حزب سوسیال مسیحی آلمان گفت: «مثل این که آقای مونتی منتظر این اظهار نظر صریح است که ما آلمانها حاضر نیستیم برای پرداخت قرض های ایتالیا از دموکراسی خود چشم بپوشیم.»

مطبوعات ایتالیا نیز بلافاصله روی به حمله آوردند :» فاشیست های آلمانی می خواهند به ما درس دموکراسی بدهند» این نظر روزنامه لیبرو بود که متعلق به برلوسکونی است. ولی حتی روزنامه وزین لاستامپا نیز گله کرد که ناسیونالیسم جدیدی در آلمان   بر بسترگسترده » احساسات منفی ناسیونالیستی» رشد می کند که بسیار خطرناک است.

در حال حاضر در این نبرد، در یک جبهه کسانی قرار دارند که در برلن نشسته اند و قصد دارند سرکردگی در اروپا را بدست آورند  و در جبهه دیگر اکثر کشورهای اروپائی حوزه یورو. دولت آلمان که خواستار دخالت نیرومند تر بانک مرکزی اروپا ست با این خواست خود در اروپا تقریبا بطور کامل تنهاست.

ادامه این سیاست احتمالا طی چند ماه آینده به فروپاشی اتحادیه اروپا خواهد انجامید. تنها پرسشی  که مانده اینست که آیا دولت آلمان هم  در این گیر و دار  به نظرات رؤسای بانک ها و کنسرن ها رسیده است؟

http://www.jungewelt.de/2012/08-11/066.php

http://www.jungewelt.de/2012/08-11/015.php

 

 

 

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s