فرانسه زیر فشار آلمان خود را به در و دیوار می کوبد!


فرانسه زیر فشار آلمان

خود را به در و دیوار می کوبد!

یونگه ولت- ترجمه رضا نافعی

 

بازدیدها تا امروز

2،575،698

 

روزنامه اقتصادی فرانسه «اکو» Les Echos در زمینه مباحثات پیرامون بحران یورو، مقاله ای منتشر کرد با عنوان «مسئله آلمان».

Jean-Luc Basle   بانکدار فرانسوی می نویسد: نمی توان پذیرفت که آلمان بنای کار خود را فقط بر صادرات بگذارد و بجای آن که سطح تقاضا را در کشور خود بالا ببرد با صنایع دیگر کشورها، مثلا فرانسه، از در رقابت در آید و از این طریق آنها را به  سطوح پائین براند. اگر آلمان به این شیوه ادامه دهد، اتحادیه اروپا را «بسوی فروپاشی خواهد راند». نویسنده با صراحت می نویسد آلمان با سیاست هجوم صادراتی خود فرانسه را نیز در وضع اسفناکی قرار داده  است.

در حال حاضر آلمانها صاف و ساده حکمفرما هستند.

این روزنامه یکبار دیگر نیز عنوان » مسئله آلمان » را برای یکی از مقالات خود انتخاب کرده بود  که در ماه آوریل 2010ٍ منتشر شد. در آن زمان بحث شدیدی میان برلن و پاریس بر سر چگونگی حل مسئله یورو در جریان بود. دولت آلمان برموضع خود مبنی بر تحمیل صرفه جوئی ایستاده بود، چون معتقد بود که با پائین نگاه داشتن سطح دستمزدها می تواند بازارجهانی را تسخیر کرد. نویسنده آن مقاله روزنامه نگاری بود که کارش نوشتن مقالات اقتصادی بود و یاد آور شده بود که رقابت در عرصه دستمزدها یعنی رقابت با دستمزدهای چینی. برای آلمان مهم نیست که عاقبت چنین سیاستی برای اروپا چه خواهد بود: » اروپا فقیر می شود؟ خب بشود؟ این پاسخی است که در آنسوی رود راین در برلن شنیده می شود» .  در آن زمان آلمان بر فرانسه چیره شد و اتحادیه اروپا را به تبعیت از اقتصاد ریاضتی واداشت. با این سیاست سقوط اقتصادی فرانسه نیز قطعی گشت.

ارقام و آمار، دور از پرده پوشی، مسیر این شکست را نشان می دهند. در سال 1999 فرانسه  در عرصه بازرگانی خارجی،  39 میلیارد یورو مازاد بازرگانی داشت و جزو کشورهائی بود که سود می برد. در سالهای بعد، کار مشکل  شد، اشکال از آنجا پیدا شد که در آلمان  دولت ائتلافی  دو حزب سوسیال موکرات و حزب سبزها با به اجرا در آوردن آگندا یا برنامه 2010  دست به  تخریب استاندارد اجتماعی زدند. در حالی که در فرانسه افزایش دستمزدها ادامه یافت – از سال 2000 تا 2008 دستمزدها در فرانسه 9،6 در صد افزایش یافت –  آلمان در آن زمان تنها کشور اروپائی بود که دستمزد واقعی در آن  0،8 درصد کاهش یافت. این اقدام و اقدامات مشابهی از این دست سبب گشتند که آلمان بتواند بوضوح بر فروش کالاهای خود در فرانسه بیافزاید. از اینجا رو به ضعف رفتن  صنایع فرانسه آغاز شد. تا سال  2010 کار بازرگانی خارجی فرانسه بجائی رسید که 51،4 درصد هم موازنه منفی داشت. بیش از نیمی از این مبلغ یعنی 30 میلیارد یوروی آن بسوی آلمان سرازیر شده بود. در سال گذشته مازاد خالص آلمان از صادرات آلمان به فرانسه حتی به 40 میلیارد یورو بالغ گشت. اگر تحمیل سیاست صرفه جوئی ریاضتی در کار نبود شاید فرانسه می توانست بنحوی جلوی ضرر را بگیرد ولی سیاستی که برلن تحمیل کرده چنین امکانی را باقی نمی گذارد.

حال چه باید کرد؟ برلن کپی برداری از برنامه هارتس 4 آن کشور را توصیه می کند و معتقد است که با این اقدامات ریاضتی، دیگر کشورهای اروپائی نیز خواهند توانست صادرات خود را رونق بخشند و اگر دیگر کشورهائی که عضو اتحادیه اروپا نیستند، بعلت هجوم صادراتی اتحادیه اروپا گرفتار بیلان منفی و مستمر بازرگانی شدند و بحران گریبانشان را گرفت، مسئله آنهاست و به اروپا مربوط نیست. در دسامبر 2011 نیکلا سارکوزی، پس از نبرد های دفاعی سخت ولی بی نتیجه سرانجام کوتاه آمد و کاملا آشکار و چشمگیر، گرهارد شرودر، صدراعظم سوسیال دموکرات وقت آلمان را ، که به «رفیق کارفرمایان» شهرت دارد، به کاخ الیزه دعوت کرد. موضوع صحبت چه بود؟ آگندای 2010 که سارکوزی اندک زمانی قبل، آن آگندا  را در یک برنامه تلویزیونی، بعنوان «سیستم آلمانی» توصیف کرده بود. اما مشکل اینجا بود که در فرانسه، برخلاف آلمان، نمی توان به آسانی دستمزدها را کم کرد. «مقاومت سیاسی» علیه این بی چشم و روئی نئولیبرالی و آمادگی اتحادیه های کارگری فرانسه برای مقاومت و مبارزه نکته ایست که  اخیرا  حتی «سازمان آلمانی برای سیاست خارجی» ،  موسسه ای که اتاق فکر سیاست خارجی آلمان محسوب می شود – ، نیز آن را  با زبان پیچیده دیپلماتیک تایید کرد. یکی از دلائل اصلی وضع خراب پرزیدنت اولاند، رئیس جمهور کنونی فرانسه نیز همین است که پس از مقاومتی کوتاه و بی نتیجه اینک باید گام در همان راهی بگذارد که شرودر گذاشت – راهی که  بدنه حزب سوسیالیست فرانسه، برخلاف حزب سوسیال دموکرات آلمان، آن را  به آسانی نمی پذیرد.

حال می توان گفت که آلمان فدرال همیشه یک قدرت اقتصادی بوده، در حالی که فرانسه ضعف اقتصادی خود را با سیاست خارجی خود که گاه خشونت آمیز هم بوده، تقریبا توازن می بخشیده است. پاریس سالهاست که می خواهد از این طریق در برابر پیشرفت اقتصادی آلمان بایستد. پرزیدنت ساکوزی بلافاصله پس از شروع کار دست به تهاجم زد. اولین پروژه او وحدت مدیترانه – اتحادیه اروپا بود که باید نفوذ فرانسه را در یک بخش از منطقه توسعه طلبی سنتی  فرانسه تقویت کند. این پروژه در اثر سابوتاژ برلن شکست خورد. برلن می خواهد با استفاده از  اتحادیه اروپا سیاست خود را در «حیات خلوت » خود در اروپای شرقی و جنوبی پیش ببرد و تا کنون هم کار خود را پیش برده است. در نتیجه  جای اتحادیه مدیترانه را گسترش اتحادیه اروپا به شرق گرفت که حالا همکاری شرقی Östliche Partnerschaft خوانده می شود.

در عرصه عملیات نظامی نیز همین روش بکار میرود. ابلاغیه فولکر روهه، وزیر دفاع آلمان در سال 1994 این بود که سپاه اروپا – Eurokorps – سپاه آفریقا نیست . او این نکته را زمانی بیان کرد که محسوس شد فرانسه نمی خواهد جنگهای «اروپائی» را منحصر به بازسازی «حیاط خلوت » آلمان، مثلا یوگوسلاوی سازد. آلمان نمی توانست جلوی دخالت در کنگو را بگیرد، ولی توانست پس از گذشت چند ماه خروج بموقع  آن نیرو را به کرسی بنشاند، کاری که در مورد هیچ یک از مناطق دیگری که ارتش آلمان در انجا حضور یافت تکرار نشد. مقاومت در برابر جنگ هائی که بیشتر در خدمت علائق فرانسه باشند تا آلمان بعنوان سیاست حفظ صلح عرضه می شود و مورد استقبال قرار می گیرد. و از آنجا که فرانسه از لحاظ اقتصادی ضعیف شده است در سالهای اخیر برای گسترش نفوذ خود بکرات دست به اسلحه برده است.

ناگفته نماند که فرانسه از لحاظ نظامی نیز کارش خراب است. لیبی؟ آنجا هرج و مرج بر اوضاع حاکم است. سوریه؟ با تصمیمی که اوباما گرفت و فرمان شبیخون را صادر نکرد از جمله بر  سر اولاند هم  کلاه  بزرگی رفت. مالی؟ در آنجا آلمان با احتیاط  سهیم است چون می خواهد در افریقای غربی پایش را لای در بگذارد، یعنی خود نیز علائقی دارد. البته اینجا هم – درست مثل سال 2002  در افغانستان – به هیچ وجه قطعی نیست که  » تثبیت» اوضاع در مناطق کویری شمال مالی، تحت فرماندهی فرانسوی، به موفقیت بیانجامد. شکست در این میدان بر سرعت سقوط فرانسه خواهد افزود.

http://www.jungewelt.de/2013/11-16/015.php

یک پاسخ

  1. جناب نافعی مطلب بسیار جالبی بود که نکات تازه ای داشت. سپاس از زحمات شما

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s