بیاد

 رفیق فرهاد عاصمی

» خاطراتی که آدم هایش رفته اند درد ناکند. ولی خاطراتی که آدم هایش حضور دارند اما شبیه گذشته نیستند به مراتب دردناکترند».

گابریل مارکز

از آن روزگاری که بسیاری از آنها که زمانی ،بقول اخوان» با مشت های آسمان کوب قوی» به میدان می آمدند و در انتخاب میان » سوسیالیسم یا بربریت»   از رؤیای سوسیالیسم جان می گرفتند ولی امروز دل به  بر بربریت سپرده اند  و برای امپریالیسم  پامنبری می خوانند زمانی گذشته است.

در چنین روزگاری حضور رفیق عاصمی و پافشاری مصممانه او بر توده ای بودن و ماندن  تا آخرین دم، نمونه ای  جان افزا بود.

او برغم بیماری سخت و توان شکنی که جانش را گرفت  تا آخرین دم  به  سوسالیسم، به آرمان  باقی مانده ازدوران جوانی و نیرومندی اش ،   با قلم و قدم،  وفادار ماند.

سخن بر سر چنین یا چنان  بودن او، بر سر سبک و سیاق او در رفتار و گفتار نیست.

سخن بر سر وفادار ماندن بی تزلزل به آن آرمان والاست است

وفادار ماندن به آن آرمانی که از روز پیدایش تا کنون خورشید راهنمای  زحمتکشان جهان بوده است، دست یافتن به:

عدالت اجتماعی

به

سوسیالیسم

یادش گرامی

یک پاسخ

  1. یادش گرامی باد وراهش پر رهرو باد.

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: