اتحاد اسرائیل و امارات چه اهدافی را دنبال می کند؟


اتحاد اسرائیل و امارات

چه اهدافی را دنبال می کند؟

راشا تودی ترجمه رضا نافعی

آمار سایت تا کنون

4,611,090

ترجمه

1205

اسرائیل و امارات، در یک «گام تاریخی» ، توافق کردند که با یکدیگر روابط دیپلماتیک بر قرار سازند. در کانون این نزدیکی دوجانبه تحولات جدید سیاسی در خاورمیانه قراردارد. پرسشی که مطرح است این است که این اتحاد در درجه اول علیه کی برپا شده است؟  

براساس گزارش ها ، دو کشور مدتهاست كه با یکدیگر تماس های پنهانی داشته اند. ازمیان کشورهای عربی منطقه ، اسرائیل تاکنون فقط با دو همسایه خود، اردن و مصر، مناسبات داشته است. مایك پومپئو وزیر امور خارجه آمریكا در جریان سفر خود به اروپا ،  این توافق را «یك دستاورد قابل توجه» توصیف كرد.

براساس بیانیه مشترک ، اسراییل در ازای این نزدیكی ، برنامه های بحث برانگیز خود را مبنی بر الحاق کرانه باختری به حالت تعلیق درآورده است. با این حال این توضیحات بگونه های متفاوت درک شده اند. طبق پیام منتشر شده از جانب رئیس جمهور آمریكا ترامپ و دولت ابوظبی ، اسرائیل با انعقاد این توافق  از دعاوی خود در مورد مناطقی از کرانه باختری  که فعلا محل زندگی پناهندگان فلسطینی است چشم می پوشد . از سوی دیگر نخست وزیر اسرائیل بنیامین نتانیاهو تأکید کرد که این برنامه ها بکلی حذف نشده و هنوز روی میزهستند. این ها صرفاً بنا به درخواست رئیس جمهور آمریکا به تعویق افتاده اند. به عبارت دیگر ، برنامه های الحاق (غصب)  فقط به حالت تعلیق در آمده است در نتیجه این توافق نامه با انتقاد   شهرک نشین های اسرائیلی و  رهبران فلسطین مواجه شد. فلسطینی ها آن را به عنوان یک اقدام تهاجمی علیه مردم فلسطین محکوم کردند و سفیر خود را از امارات فراخواندند.

ایران اعلام عادی شدن روابط بین اسرائیل و امارات را محکوم کرده است. وزارت خارجه ایران  روز جمعه اعلام کرد که این یک «استراتژی احمقانه» است که تنها می تواند «محور مقاومت در منطقه را نیرومند تر سازد».رجب طیب اردوغان ، رئیس جمهور ترکیه نیز به شدت از برقراری روابط دیپلماتیک بین دو کشور انتقاد کرد. روز جمعه اردوغان در استانبول گفت: «من به وزیر خارجه من دستور دادم و گفتم که می توانیم روابط دیپلماتیک را با رهبری در ابوظبی مسدود کنیم یا سفیرمان را از آن کشور فرا خوانیم.»

در کانون روابط بین اسرائیل و کشورهای حوزه خلیج فارس کماکان تحولات سیاسی جدید در خاورمیانه باقی مانده است. هدفی که ایالات متحده دنبال می کند تغییر موازنه قدرت در خاورمیانه است. از این نظر ، این سؤال پیش می آید که این پیمان در درجه اول علیه چه کسی ایجاد شده . کشورهای حاشیه خلیج فارس و اسرائیل مدتهاست که برای مبارزه با نفوذ ایران با یکدیگر همکاری می کنند. ایران از زمان مداخله ایالات متحده در کشور همسایه اش عراق  در سال 2003 ، پیشرفت ژئوپلیتیکی داشته است. از آنجایی که توافق هسته ای با ایران به دلیل خروج یکجانبه آمریکا در آستانه سقوط قرار داشت ، جهت گیری اوراسیایی سیاست داخلی و خارجی ایران نیز شدت گرفته است. ایران و چین قرار است قراردادی استراتژیك را امضا كنند كه براساس آن چینی ها قصد دارند 400 میلیارد دلار در صنعت نفت و گاز و سایر پروژه های زیربنایی سرمایه گذاری كنند. با این پیمان ، ایران می تواند تحریم های ایالات متحده را دور بزند. چین همچنین می تواند نفوذ خود را در خلیج فارس تقویت کند و   ایالات متحده   را بعنوان قدرت سنتی مسلط بر منطقه  به چالش بکشد.

توافقنامه صلح اسرائیل و امارات که «توافق ابراهیم» نامیده شده است، از جمله علیه اتحاد فزاینده بین ترکیه و قطر است. از زمان بهار عربی در سال 2011 ، دو شکاف عمیق در منطقه بین اهل سنت شکل گرفته است: از سوئی بین کشورهائی – به رهبری عربستان سعودی و مصر – که به دنبال یک نظم سیاسی محافظه کار اما در عین حال سکولار هستند و از سوی دیگربین  آنهایی که از  ایدئولوژی انقلابی اخوان المسلمین حمایت می کنند. این ها در درجه اول ترکیه و قطر هستند. 

اردوغان در آن زمان در پی گسترش نفوذ خود در جهان اسلام – سنی بود. مُرسی به عنوان اولین رئیس جمهور منتخب آزاد در مصر در سال 2012 به قدرت رسید و در ژوئیه 2013 پس از اعتراضات گسترده توسط ارتش سرنگون شد. او از اخوان المسلمین بود که روابط خوبی با ترکیه دارند.

اختلاف بین اخوان المسلمین به رهبری ترکیه و قطر و محور سنی های  فوق العاده محافظه کار، عربستان سعودی و مصر،  از زمان جنگ داخلی در لیبی، ابعاد تازه ای یافته است. در حالی که در این درگیری ترکیه از دولت فیض الصرادش در طرابلس،- برسمیت شناخته شده از سوی سازمان ملل متحد – ،  حمایت می کند ، مصر ، عربستان سعودی و امارات جانب ژنرال خلیفه حفتار را گرفته اند. در این درگیری ، فقط مسائل  مربوط به قدرت مورد توجه ترکیه نیستند بلکه ترکیه  برای مواد خام  نیز اهمیت قائل است. اردوغان نه تنها با همکاری نظامی با نخست وزیر لیبی الصرادش توافق کرد ، بلکه توافق نامه ای در مورد مرزهای دریایی در دریای مدیترانه نیز بامضاء رسانید. با توجه به این زمینه ، باید به اختلاف یونان و ترکیه درباره ذخایر گاز در دریای مدیترانه نیز اشاره شود. در ماه ژانویه ، فرانسه به دلیل  اختلاف نظر با ترکیه بر سر مخازن نفت وگاز در زیر دریا   که سوابق طولانی  دارد، به ائتلاف علیه ترکیه پیوست. در ماه مه امارات متحده عربی  نیز در کنر آنها قرار گرفت. این نشان می دهد که اتحاد پنهانی علیه گسترش قدرت ترکیه قبلاً هم در منطقه وجود داشته است،اتحادی  که  امروزامارات و اسرائیل نیز در آن قرارگرفته اند.

با توجه به موضع اردوغان در مورد این پیمان ، باید به این نکته نیز اشاره کرد که وی اساساً  در سیاست خارجی ترکیه از  استانداردهای دوگانه پیروی می کند. در حالی که رئیس جمهور ترکیه به شدت از اسرائیلی ها انتقاد کرده و خود را به عنوان مدافع مسلمان معرفی می کند ، سالها است که روابط اقتصادی  خود با اسرائیل را حفظ کرده است. Hatice Karahan کاراهان که مشاور ارشد اردوغان در زمینه مسائل اقتصادی بود، در سال 2017 ، به دویچه وله (DW) گفت که روابط اقتصادی با اسرائیل برای هر دو کشور «وضعیت برنده – برنده» دارد. مذاکرات بین ترکیه و اسرائیل برای احداث خط لوله گاز طبیعی نیز در سال 2017 توسط وزیر پیشین انرژی ترکیه ، داماد اردوغان ، انجام شد.

اما واقعیت این است که کشورهای حوزه خلیج فارس و اسرائیل سالهاست ایران را تهدیدی  برای خود می دانند. ایران تنها قدرت منطقه ای است که به آمریکا، قدرت مسلط در منطقه،  سر تعظیم فرود نمی آورد و هم اکنون  نیز در حال تغییر مسیر سیاسی   به سوی اوراسیاست. از این نظر ، «توافق ابراهیم » را می توان به عنوان یک جبهه ژئوپلیتیکی جدید دانست که علیه ایران گشوده شده است. گرچه اردوغان خط مشی مشخصی در سیاست خارجی خود دنبال نمی کند ، اما در جریان جنگ داخلی لیبی در  رویارویی با سعودی ها و مصر قرار گرفته است که چون عرصه این رو در روئی   مدیترانه  است   اسرائیل را نیز مستقیما تحت تأثیر قرار می دهد.

امارات متحده عربی ممکن است معتقد باشد که توافق صلح ابراهیم الحاق بیشتر مناطق فلسطین را به اسرائیل متوقف کرده است ، اما برنامه های الحاق نتانیاهو پیش از این در آستانه سقوط قرار داشت. برنامه های اسرائیل برای الحاق بخش هایی از کرانه باختری به اسرائیل قبلاً با انتقادات اتحادیه اروپا و سازمان ملل روبرو شده بود.

به گزارش الجزیره ، امارات   مدتی طولانی  به فلسطینی ها  اطلاع نمی داد که با اسرائیل    همکاری مخفی امنیتی دارد ، یعنی عادی سازی روابط  خود را با اسرائیل ، از آنها پنهان نگاه می داشت. از این نظر ، مقامات فلسطینی هم در غزه و هم در کرانه باختری احساس می کنند که تنها گذاشته شده اند – به ویژه  از آنرو که برنامه های الحاق فقط به طور موقت متوقف شده اند. این توافق فقط تا حدودی میتواند   برای اسرائیل اعتبار ایجاد کند. انزوای آن در جهان عرب تا حدی در سطح سیاسی شکسته شده است ، اما این بدان معنی نیست که «توافق ابراهیم» در کشورهای حوزه خلیج فارس نیز مورد تایید همگان  قرار گرفته است.

https://deutsch.rt.com/der-nahe-osten/105650-israel-und-vereinigten-arabischen-em

خواننده گرامی انتشار آگهی بازرگانی در این بخش از اختیارات موسسه وردپرس است و ارتباطی با آینده ما ندارد

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s