در ترکیه، عراق، سوریه و ایران حقوق کردها آنقدر داده نشد تا امریکا برای میوه چینی رسید

در ترکیه، عراق، سوریه و ایران

حقوق کردها آنقدر داده نشد

تا امریکا برای میوه چینی رسید

روسیه امروز ترجمه رضا نافعی

بدلیل فشار ترکیه، امریکا  متحد اصلی خود را در جنگ سوریه مجبور ساخته تا نام خود را تغییر دهد. شبه نظامیان یکان های مدافع خلق، که به حزب کارگران کردستان نزدیک است، اینک » نیروهای دموکرات سوریه» نام دارد. گفتگوی روسیه امروز با سیاستمداران و تحلیلگران برجسته ترکیه.

Raymond Thomas ژنرال امریکائی، فرمانده (SOCOM) نیروهای ویژه امریکا ، روز جمعه در اسپن کلورادو گفت  به کرد های YPG یکان های مدافع خلق در سوریه  توصیه شده است نام سازمان خود را تغییر دهند. این امر سبب خواهد شد که      ترکیه دور نگاه داشته شود.   برای انکارا روشن است  که یکانهای مدافع خلق شعبه حزب کارگران کردستان است که ترکیه آن حزب را در فهرست سازمان های تروریستی قرار داده است.

» متین کولونک» نماینده مجلس ترکیه از حزب  عدالت و توسعه که زمام امور را در ترکیه در دست دارد، در پاسخ به پرسش » روسیه امروز»، همکاری امریکا را با یکانهای مدافع خلق در سوریه بشدت مورد انتقاد قرار داد.

کولونک که دیرزمانی  رئیس شعبه روابط خارجی حزب توسعه و رفاه  بود خطاب به نظامیان امریکا گفت : ترکیه هیچگاه نخواهد پذیرفت که حزب کارگران کردستان از طریق یکانهای مدافع خلق در کنار مرز ترکیه یک کریدور ایجاد کند،  این امر برای تمامیت ارضی ترکیه خطرناک است».

یکانهای مدافع خلق که به حزب کارگران کردستان نزدیک هستند اندک زمانی بعد واقعا نام خود را تغییر داد. از این پس   این سازمان به این نام خوانده می شود:» SDF نیروهای دموکرات سوریه» . اینک کلیه فعالیت نظامی و اداری این سازمان تحت این نام صورت می گیرد.

«روسیه امروز»  در  مورد این تغییر نام  با  Can Acun مفسر عالیرتبه «سازمان پژوهشی SETA برای تحقیقات سیاسی» که مشاور دولت ترکیه در امور خاورنزدیک و میانه است   گفتگو کرد و خواستار تفسیر  او شد . پاسخ این بود:

» این برای ما واقعیتی شناخته شده است. امریکا می خواهد با نهادن این نقاب بر چهره حزب کارگران کردستان سوریه، که در محل، خود را یکان های مدافع خلق مینامد، از این سازمان استفاده ابزاری کند».

او که از صراحت همپیمانهای ترکیه در ناتو سخت برآشفته بود گفت امریکا با این عمل» فقط چهره واقعی خود را نشان می دهد». مفسر عالیرتبه ترک به دولت واشنگتن هشدار داد که :

با فرارسیدن زمان مساعد ترکیه در سوریه  دخالت نظامی خواهد کرد. امریکا باید تصمیم بگیرد: همراه  ترکیه است یا هم راه یکانهای مدافع خلق. اگر امریکا  راه را بر  ترکیه سد کند، مناسبات درهم خواهد شکست.

«عبدالله آگار» افسر پیشین نیروی ویژه ترکیه در گفتگو با روسیه امروز تصویری  تیره از آینده سوریه و منطقه ترسیم  کرد. آگار که رسانه های ترکیه  با او بعنوان خبره در امور نظامی مشاوره می کنند، گفت:

جهان غرب با مسلح ساختن  یکان های مدافع خلق، شعبه حزب کارگران کردستان، به سوریه و منطقه زیان رساند. غرب با این کار خود موجی از آشوبی سخت در خاورمیانه برخواهد انگیخت. این فقط گریبان کردها را نخواهد گرفت بلکه دامنگیر دیگر خلقهای منطقه نیز خواهد شد. حزب کارگران کردستان و گروههای تابع آن  با کمک غرب  تهدیدی عظیم و بی ثبات کننده را سبب خواهند گشت.

Cahit Dilek رئیس موسسه سیاسی » ترکیه در قرن بیست و یکم» روسیه امروز را متوجه این نکته ساخت که   غش و ریسه رفتن های شنوندگان و حاضران در صحنه هنگام سخنرانی ژنرال امریکائی و تفسیر های نمکین او  خوشایند مردم ترکیه نیست و آنها را بر می انگیزد.

تغییر نام برای کسب مشروعیت بین المللی ضروری بود. PKK ،حزب کارگران کردستان  که سازمانِ مادرِ یکان های مدافع خلق بشمار می رود، از سوی امریکا، اتحادیه اروپا و ترکیه در فهرست سازمانهای تروریستی قراردارد. امروز یکان های مدافع خلق در سوریه  مزدور امریکا تلقی می شوند. در مذاکرات برای مشخص ساختن وضعیت آتی سوریه، بخش عمدۀ سازمانهای فعال در سوریه حاضر به پذیرفتن این سازمان، بعنوان سازمانی متساوی الحقوقّ، بر سر میز مذاکره نیستند . ژنرال امریکائی توماس، گفت هرگاه نام این سازمان عوض شود، » برت مک گورگ» نماینده ویژه امریکا برای سوریه، میتواند آن را در مذاکرات صلح سوریه در ژنو و آستانه سهیم سازد.  بنا به گزارش Anadolu آژانس خبرگزاری ترکیه، توماس گفت» آنها خواستار حضور برسر میز مذاکره هستند، اما از آنجا که  مُهر حزب کارگران کردستان بر پیشانی آنها خورده است، هرگز موفق به حضور بر سر این میز نخواهند شد، نمی توان هم در رهبری حزب کارگران کردستان به رهبری اوجالان قرار داشت و هم بخت کسب مشروعیت برای شرکت در ساختاری را داشت که ما در آن هستیم».

«دیلک» گفت ترکیه بسیار خوش باور بود. ترکیه تاکتیک امریکا را در مورد یکانه های مدافع خلق و در ابهام نگه داشتن آن تاکتیک را پذیرفت.  این تحلیلگر امور امنیتی گفت امریکا    پس از آن که  در رقه جانب یکان های مدافع خلق را گرفت و نه جانب ترکیه را، امروز اعتراف می کند. زمانی که برای اعتراف در نظر گرفته شده نشان می دهد که  اینک  دیگر یکان های مدافع خلق  در سوریه تثبیت شده اند. مسئله نقش یکان های مدافع خلق در سوریه، موضوعی است خاتمه یافته، دیگر برای ترکیه خیلی دیر شده است.

امریکا » نیروهای دمکرات سوریه» را مطمئن ترین شریک خود در چالش  سوریه می داند. امریکا  با سلاح و سرباز از این گروه حمایت می کند. در حال حاضر، شبه نظامیان کرد  می کوشند تا شهر رقه را که   در تصرف داعش است، تسخیر کنند. امریکا دست کم 8 پایگاه نظامی و دو پایگاه هوائی در منطقه تحت تسلط شبه نظامیان کرد دارد.

 

https://deutsch.rt.com/der-nahe-osten/54616-turkei-usa-ypg-demokratie-krieg-syrien-pkk-kurdistan-erdogan/

 

 

 

 

 

 

 

مانورهای دشوار کردهای سوریه برای رسیدن به خود گردانی

مانورهای دشوار

کردهای سوریه

برای رسیدن

 به خود گردانی

یونگه ولت – ترجمه رضا نافعی

 

 

نگاهی که صرفا ژئوپلیتیک را در نظر داشته باشد، پویائی جنگ خلق در شمال سوریه را درک نخواهد کرد

در تابستان 1917 لنین مجبور به گریز از روسیه شد، زیرا دولت او را متهم کرده بود که  بعنوان عامل آلمان برای تضعیف جبهه  روسیه  قیامی  را سازمان داده است. پسزمینه  این اتهام که او عامل آلمان است این  بود که او با کمک  ستاد ارتش آلمان، با یک واگون پلمپ شده،  از تبعیدگاه خود در سوئیس  به روسیه منتقل شده و افزون بر این آلمان  برای انتشار روزنامه ارگان حزب کمونیست روسیه پولی در اختیار او گذاشته است.

این پیمان، میان یک انقلابی و امپراتوری آلمان، مجاز بود زیرا  قولی که لنین  به آلمان داده بود اجرای برنامۀ خود او بود به این معنی  که اگر بلشویک ها به کسب قدرت در روسیه نائل گردند روسیه را از جنگ جهانی خارج می کنند.

همکاری با ستاد ارتش آلمان کوتاه مدت و تاکتیکی بود، در حالی که جنبش کارگری آلمان همپیمان استراتژیک بلشویک ها بود و ماند.

امروز کردهای سوریه متهم به همکاری با دشمن شده اند، آن هم نه فقط از سوی حزب بعث، که در دمشق قدرت را در دست دارد، بلکه همچنین از جانب برخی از چپ ها ، چرا؟  چون آنها برای مبارزه با داعش  با نیروی نظامی امپریالیسم امریکا  همپیمان شده اند.

یکان های دفاع از خلق و یکان های زنان آن جنبش YPG/YPJ   متهم شده اند به مزدوری امپریالیسم امریکا زیرا به خدمت امپریالیسمی در آمده اند که هدف ژئواستراتژیک آن تجزیه سوریه است.

حدود یکصد سال پیش، پس از آن که دو قدرت امپریالیستی انگلستان و فرانسه  بر ویرانه امپراتوری عثمانی چیره شدند، طبق قرار داد «سایکس- پیکوت»، با مرزبندی های دلخواه خود خاورمیانه و نزدیک  را به شکل کنونی آن میان خود تقسیم کردند و در آن  دولت های ملی مصنوعی  تشکیل دادند.

از منظر  قدرت های بزرگ امروز، رژیم های حاکم کنونی بر منطقه قادر به کنترل ساکنان خود نیستند و مشکلاتشان نیز روز به روز بیشتر می شود و این همه  مانع  بهره برداری آنها از سرمایه بین المللی است و بهره برداری را  مختل ساخته است. بنا براین باید با دخالت های مستقیم و غیر مستقیم این رژیم ها را برکنار کرد.

از سوی دیگر متزلزل کردن وضع موجود    Status quo  سبب گشت تا هم نیروهای واپسگرا   و هم نیروهای پیشرو که دیر زمانی سرکوب شده بودند،  آزاد شوند.

در نتیجه از سوئی کار جریانهای مذهبی مانند اخوان المسلمین، داعش، و همچنین گروههای شیعه و شبه نظامیان بالا گرفت.

ازسوی دیگر آن بخش ازجنبش آزادی بخش کرد که هوادار مغز متفکر خود اوچالان است  برای اقلیت های قومی و مذهبی و زنان  که تا کنون تحت ستم و سرکوبی زمینداران بزرگ و نظام پدرسالاری  بودند، نقش پیشتاز کسب میکند. زیرا  دقیقا کرد ها هیچ دلیلی برای دفاع از نظامی ندارند که صد سال مانع  کسب استقلال آنها بوده است.

بر این اساس جنبش کرد، پس از آغاز جنگ داخلی در سوریه، با استفاده از خلاء پیدا شده در قدرت در مناطق کرد نشین، میان رژیم بعث و همچنین ناسیونالیسمِ عربیِ مسلط بر گروههای مخالف دولت، راه سوم را انتخاب کرد.

با توجه به کثیرالمله بودن سوریه  حزب یکان های مدافع خلق که پیرو اندیشه اوجالان است آگاهانه  علیه هر گرایش جدائی طلب یا ناسیونالیستی و به جانبداری از تمام ملیت ها و همه اعتقادات مذهبی از جمله شورای های دموکراتیک خودگردان موضع گرفت. بر این اساس، در رهبری کانتون های تازه بوجود آمده، در کنار کردها، عرب ها ، ترکمن ها و مسحیان سوریه نیز حضور دارند.در جنگ داخلی سوریه که جنبش کرد آن را میدان آغازین جنگ سوم جهانی می داند، هر نیروئی نیاز به همپیمان دارد.

بعنوان مثال رژیم بعثی سوریه بدون حمایت روسیه – که  گرچه چون  امریکا مهاجم نیست ولی در عین حال یک قدرت سرمایه داری است-  و ایران بعنوان یک قدرت منطقه ای  بدشواری میتوانست  خود را حفظ کند  و شهر کوبانی، برغم مقاومت قهرمانانه رزمندگان یکان های مدافع خلق با سلاحهای سبک خود، از دست رفته بود اگر در زمستان 2014- 2015 نیروی هوائی امریکا بکمک  انها نمی آمد. البته جنبش کرد تلاش می کند تا با استفاده از تضادهای قدرتهای بزرگ وقدرتهای محلی، سیاست اتحاد انعطاف پذیری را دنبال کند. بر همین اساس قراردادهائی با امریکا، روسیه و حتی دولت سوریه منعقد شد . به این صورت که نیروی آنها بمثابه نیروی حائل یا  سپرمحافظ در برابر ترکیه  قرار گیرند و مانع حمله ترکیه به  کانتون های خودگردان باشند.  البته به همان اندازه که این سیاست اتحاد انعطاف پذیر برای ادامه حیات جنبش کرد اهمیت دارد به همان اندازه اجرای آن دشوار است.

قرارداد همکاری میان روسیه، ایران و ترکیه که حاصل کنفرانس آستانه است، کردها را، بطور یک جانبه، بیشتر وابسته به امریکا ساخته است.

اینک امریکا می کوشد تا کردها را به چالش با ایران و همپیمان های شیعی آن برانگیزد. این تلاش متضمن خطری است، همانند خطری که از حمله به رقه فراتر رفت و به حضور امریکا در شمال سوریه انجامید.

پایگاه های نظامی امریکا در سوریه

نمایندگان جنبش کرد بارها تاکید کرده اند که همبستگی با امریکا اتحادی است صرفا تاکتیکی. واشنگتن نیز، از جمله  برای آرام کردن ترکیه، همپیمان خود در ناتو، توضیحات مشابهی داده است.

یکی دیگر از نشانه های تاکتیکی بودن اتحاد با امریکا  نیز این است که امریکا تا کنون با حضور یکانهای مدافع خلق در مذاکرات صلح ژنو مخالفت کرده است و نیز برای کمک به ترکیه وتسهیل حملات هوائی ترکیه به حزب کار کردستان در عراق اطلاعات استخباراتی در اختیار آن می گذارد.

همکاری استراتژیک میان امریکا و جنبش رهائی بخش کرد از جمله برای دستیابی به اهدف دراز مدت،  با توجه به ایده ئولوژی های آشتی ناپذیر آن دو، قابل تصور نیست.

هدف امریکا به کرسی نشاندن علائق سرمایه داری و ژئوپلیتیک خود است، در حالی که جنبش رهائی بخش کورد در پی  چیره گشتن بر مدرنیته سرمایه داری و دست یابی به سوسیالیسم آزادیخواه libertären Sozialisms  است.

گرچه امروز اکثرنیروهای دموکراتیک سوریه (SDK ) عرب هستند،  ولی قدرتمندترین هسته آن  همان  یکانهای مدافع خلق هستند YPG/YPJ که به هیچ وجه فرمانبر واشنگتن نیستند بلکه چون بدیل دیگری وجود ندارد، خود را همکار برابر حقوق با امریکا می دانند. بر همین اساس بود که SDK در سال گذشته  بر خلاف خواست امریکا آزادی شهر منبج را که برای حمله به پایتخت داعش ، شهر رقه، اولویت داشت به کرسی نشاند.

امریکا که در سال 2003 پس از اشغال  عراق توانست با کمک همدستان محلی خود مانند مسعود بارزانی برنامه نئولیبرال خود  از جمله فروش حوزه های نفتی  به کنسرن های غربی را به کرسی بنشاند، تا امروز نتوانسته است به کردهای شمال سوریه دستور العمل های سیاسی بدهد.

 زیرا امریکا در حال حاضر امکانی برای اعمال نفوذ بر هزاران کادر انقلابی کرد که ساختارهای خود گردان را اداره می کنند ندارد. از نظر جنبش آزادی بخش کرد ایجاد این ساختارها متکی بر یک  استراتژی پایدار، متناسب با ساکنان واقعی سوریه، برای ایجاد تغییرات در سوریه و فراتر از آن برای منطقه است.

حقوق بین المللی که مناسبات میان کشورها را تنظیم می کند، نمی تواند برای جنبش انقلابی معیار سنجش باشد تا جنبش  بخواهد مشروعیت اقدامات خود را در خاک خود با  موازین آن بسنجد.

از منظر ماتریالیسم تاریخی  معیار سنجش خصلت طبقاتی چالش است. بر اساس نگرش لنین آن نبردی عادلانه است که برای رهائی طبقات تحت ستم، تحکیم و پیشبرد علائق  آنان صورت گیرد و توده های خلق در آن سهیم باشند و  در جهت  تامین آزادی خلق های تحت ستم جهان باشد. بی تردید وجود این ضوابط در نبرد نیروهای دموکراتیک سوریه SDK و در ساختار فدراسیون دموکراتیک شمال سوریه

قطعی است .

آنچه در این جا قابل ذکر است ادغام اقوام و ادیان گوناگون هم در ارگانهای مسلح و هم  در شورای های مدیریت دموکراتیک، نقش رهبری زنان و شرکت بخش های بزرگی از مردم در ارگانهای مسلح و  نیز  شورای های دموکراتیک مدیریت  و بویژه  حضور نیروهای بین المللی پیشرو و کمونیست ها در این ارگانهاست.

برخی از چپ ها که خود را ضدامپریالیست می نامند، کسانی  که با نگاه مطلقا ژئو پلیتیک خود،   هرچه را امپریالیسم مثبت می داند منفی تلقی می کنند، نقش توده های خلق،  پویائی واقعی شورشها و جنگهای خلقی را نادیده میگیرند.

https://www.jungewelt.de/artikel/314422.gerechter-krieg.html

 

توضیح از مترجم:

جنبش یکانهای خلق در سوریه خواستار تحقق libertären Sozialisms در سراسر سوریه است.

ویکی پدیا انگلیسی

 libertären Sozialisms

را

Social anarchism  دانسته است.

 

 

.

.

 

 

کیش و مات های سیاسی- اقتصادی در جی 20

کیش و مات های

سیاسی- اقتصادی در جی 20

روسیه امروز ترجمه رضا نافعی

 

اکثر شرکت کنندگان در کنفرانس  جی 20 از نتایج آن راضی بودند. از منظر اکثر رسانه های آلمانی واشنگتن خود را در این همایش منزوی کرد. ولی امریکا چندان هم تنها نماند. بلکه برعکس، آنچه در این همایش آشکار شد افتراق غرب در مورد مسائل کلیدی بود.

ادعا می شود که گویا در کنفرانس مذکور 19 کشور در یک سو قرار داشتند و یک کشور در سوی دیگر، که تازه  رفتار تحریک آمیزی هم داشت.

نظر تقریبا تمام رسانه های آلمان این بود که  امریکا در کنفرانس سران خودش را تنها کرد. بیاد می آورید که  مشابه این نظر را  کی و کجا شنیدیم؟ دوسال پیش در فوروم بریزبن در استرالیا نیز رسانه ها می خواستند یک نفر دیگر را در انزوا ببینند – روسیه را- . ولی یکبار دیگر می بینیم که این فرمول غلط است.

آنها که روسیه و رئیس جمهور آن را تا همین چندی پیش به گوشه انزوا میراندند رسانه های جهانی ساز بودند، مانند نیویورک تایمز امریکائی و  دی ولت آلمانی  و حالا هم باز همین رسانه بجای آن که حرف تازه ای بزنند همان حرف ها را در مورد ترامپ تکرار می کنند. ولی چنین نبود که  ترامپ در هامبورگ حتی بطور تقریبی  خود را تا این اندازه در انزوا ببیند.

همایش بر او چگونه گذشت؟

او در آنجا نه تنها با پوتین بلکه با رؤسای دیگر کشورها و دول نیز دیدار کرد. کشورهائی که 80 درصد تولید ناخالص جهان، 75 درصد از بازرگانی جهان را در اختیار دارند و 66،7 از جمعیت جهان  ساکن آن کشورها هستند.  این ها سرآمدان جهان هستند که خیلی بیشتر از فقط امریکا هستند، اما همین سرآمدان جهان بر سر بسیاری از مسائل با یکدیگر هم نظر نیستند.

آنچه که باصطلاح » افکار عمومی جهان» خوانده می شود، امریکا را بکرات سرزنش کرده است. در گذشته این کار را پوشیده تر و با لحنی محترمانه تر انجام می داد.

اما امروز امریکا، در مورد مسائل باصطلاح کلیدی، مانند آزادی بازرگانی و مسائل اقلیمی با انتقاد صریح روبروست، حتی به نسبت 19 بر یک 1. اما این روند با ترامپ آغاز نشده.

بقیه جهان، در طی سالهای اخیر، چشم پوشی از امریکا را بیشتر و بیشتر آموخت. موثر ترین نتایج برای استقرار صلح در سوریه در کنفرانس آستانه بدست آمد که امریکا در آن حضور نداشت. منزوی شدن امریکا ، دست کم در چنین مواردی از کشفیات رسانه های  مروج جهانی سازی نیست.

در مورد بازرگانی ترامپ تهدید می کند که دست به حمایت از تولیدات داخلی خواهد زد، یعنی برای  برخی از اقلام واردات عوارض گمرکی گزاف دریافت خواهد شد و به این معتقد نیست که مناسبات بازرگانی همه جانبه نعمت است. دلیل آن نیز پایان دادن به توافقنامه تجارت آزاد در بازرگانی میان قاره ای است. سرانجام 19 کشور قطعنامه ای به تصویب رساندند با این بند که وضع عوارض گمرکی برای کالاهای وارداتی تحت شرائطی ویژه ممکن است. اما از این بابت  کاملا عصبانی بودند.

در مورد مباحثات اقلیمی  وضع از این هم بدتر بود:  وقتی که برجستگان جهان برای بررسی مسائل اقلیمی تشکیل جلسه داده بودند، ترامپ مشغول بود-  او با پوتین گفتگو می کرد!  نتیجه آن که دیگر کشورها تصمیم به حفظ قرار داد پاریس گرفتند، البته فقط خودشان ، بدون امریکا.

در هامبورگ چه رخ داد؟ امریکا جهان را از منظر برجستگان اروپا و چند کشور دیگرِ متعلق  به باصطلاح غرب  نمی بیند. آنچه آشکار شد انشقاقِ غرب است نه انزوا از جهان. اگر هیلاری کلینتون همنشین اروپائی ها شده بود، یک توافق گسترده وجود داشت و مشغول » منزوی ساختن» کس دیگری بودند. که البته همه می دانیم آن یک نفر که بود.

که با که   و برای چه؟

حالا جزئیاتی به میان می آیند که تصویر را هیجان انگیز می سازند: مهره های درشت جی 20 فقط امریکا و اتحادیه اروپا نیستند. اگر به تحلیل های داخل چین و هند  نظر افکنیم می بینیم که آنجا در باره جی 20  چندان بحث و گفتگوئی صورت نگرفته است. برای این غول ها همایش جی 20 واقعه مهمی نیست. می دانیم که : اگر اتفاق بدی نیفتد –  از چه  باید خبر داد؟ بنا بر این سیر امور برای آنها بد نبوده است.

معمولا تجارت آزاد برای کسانی خوب است که از رقابت نمی ترسند. دهلی نو و چین موافق آزادی بازرگانی هستند. آنها قبلا با روسیه و دیگر کشورهای بریکس قراردادی منعقد کرده بودند مبنی بر این که تحریم هائی که با انگیزه سیاسی صورت می گیرند به آزادی بازرگانی نیز لطمه می زنند.  .

آیا آنها امریکا را مثلا منزوی کردند؟  فقط باید نگاهی به دیدار شی جینگ پی و ترامپ در حاشیه کنفرانس افکند. آنجا حسابی جشن ماه عسل برپا بود، برغم آن که این دوکشور در مورد کره شمالی با هم اتفاق نظر ندارند. دیدار پوتین و ترامپ نیز همه چیز ممکن را ثابت می کند جز انزوای امریکا را.

اهمیت این مسئله اقلیمی در چه و درکجاست؟

بحث در باره اقلیم و گرمای زمین نیز بنا به تحلیل  دیمیتری کاسیرِو ، تحلیلگر ریا نووستی، در واقع چیزی نیست جز دعوا میان دو لابی-  لابی نفت- گاز- ذغال سنگ از یک سو و لابی هوادار انرژی های نو، از سوی دیگر. قرارداد اقلیمی در درجه اول بسود کشورهائی است که نفت و گازتولید نمی کنند، مانند چین و هند . برخلاف آنها روسیه، امریکا و عربستان سعودی از آن سود نمی برند.

امریکائی ها چه کردند؟ آنها موفق شدند یک نکته را در قطعنامه نهائی کنفرانس بیافزایند، به این صورت که تضمین دادند انرژی «پاک» در اختیار جهان بگذارند، که از نفت، ذغال سنگ و گاز بدست خواهند آورد. بنا بر این در اینجا به یک مصالحه رسیده اند.

مسائل دیگری هم در کنفرانس سران مطرح بودند که کسی نمی توانست با طرح آنها مخالفت کند، حتی روسیه:  مثلا اقتصاد دیجیتال، مبارزه با پول شوئی و تامین هزینه های تروریسم. همه اتفاق نظر داشتند که در این موارد باید با یکدیگر همکار کنند.

تمدن مقوله ای  نیست که ویژه لیبرال ها باشد

خط جدائی  دیگری نیز هست که جهان غرب را پیوسته با وضوح بیشتری به دو بخش تقسیم می کند. این خط در نطقی که ترامپ قبل از حضور در کنفرانس جی 20 در  ورشو   کرد  بوضوح عیان شد. ترامپ در ورشو نه تنها سیستم های موشکی مانند » پاتریوت»  و گاز صخره ای  به لهستان فروخت  بلکه سخنانی   رزمجویانه و اساسی  در باره دیدگاه غرب نیز بیان کرد.

بنظر ترامپ غرب در درجه اول تمدنی است با 2500 سال سابقه، که بویژه متضمن فرهنگ، مذهب و ارزش ها سنتی است. رسانه های هوادار کلینتون در امریکا این سخنان را بعنوان» راست افراطی» و  حتی » نژادپرستانه»  بشدت مورد انتقاد قرار دادند.

ترامپ در آن سخنرانی، بعنوان مثال ازنفوذ اسلامگرایان افراطی در ارزش های برخاسته از تمدن سخن گفت. ولی یک گلوبالیست راست کیش اعتقادی به ملیت ها، مذاهب، و ارزش هائی ندارد که جهانی نباشند.

بعنوان مثال آیا این نظرات روسیه و ترامپ را متحد نمی سازند؟ روسیه نیز خود در گذشته یک پروژه جهانی به جهان عرضه کرد- یعنی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی را.

استالین رهبر شوروی با طرح نظر انقلاب در یک کشور نظریه انقلاب مستمر را بکنار نهاد. اما تروتسکی سخت ترین رقیب او ، در این مورد، در پی تحقق انقلاب مستمر بود. بسیاری از پیروان پیشین تروتسکی امروز در صف روس هراسان نئوکان جای دارند.

خوب یا بد، امروز دیگر روسیه  دعوی جهانی سازی( گلوبالیسم) ندارد. امروز مبداء حرکت روسیه این است که فرهنگ ها و تمدن ها متفاوتند ، همبود نیستند و جهان ترکیبی است از این اجزاء متنوع . بنا بر این صرفا ازمنظر تئوری میان دکترین ترامپ و روسیه تضادی وجود ندارد..

گلوبالیست ها هم به همین دلیل مخالف این همایش بودند؟.

گلوبالیست ها هم به همین دلیل مخالف این همایش بودند؟

مخالفان گلوبالیسم که به همایش هامبورگ معترض بودند، با دنباله روی از برخی نیروهای افراطی  اعتراضات را به آشوب کشاندند. ولی آیا این ها در واقع با ترامپ همپیمان نبودند ، چون ترامپ هم مخالف گلوبالیستهاست. ولی این اعتراضات یک جنبه داخلی هم داشت، بخصوص محاسبه آنگلا مرگل درست از آب در نیامد. این نظر نیویورک تایمز است.

مخالفان جهانی سازی در کدم سو قرار دارند؟

مرکل خیلی بیشتر ترجیح می داد که مهماندار هیلاری کلینتون باشد. ولی او می خواست، حالا که   ترامپ و چند دیکتاتور دیگر مانند پوتین و اردوغان هم آنجا هستند، کاملا لیبرال با تظاهرکنندگان برخورد کند و 70 هزار تظاهر کننده را به شهر راه دهد و به دیکتاتور ها نشان بدهد که چگونه باید با  مخالفان رفتار کرد. ولی اوضاع از کنترل خارج شد و خود او زیر فشار قرار گرفت.

ولی رابطه سه جانبه ماکرون- ترامپ- مرکل هم کمی از مسیر خارج شد. بنظر می رسید که ماکرون می خواهد بجای آن که با تردید  به ترامپ بنگرد نزدیک او باشد، در حالی که او شریک نزدیک مرکل است. پس انزوا ی ترامپ چه می شود؟..

همه چیز شتابان در تغییر است، اتحاد ها و اتحادیه ها روزبروز سست تر می شوند، همه چیز دنیا بهم پیوسته است. جی 20 هم گروهی نیست که یک نفر با چماق تادیب آن بالا بایستد و جهت حرکت را به همه نشان بدهد ، این همایش بیشتر برای میزان کردن ساعت هاست.  با اطمینان می توان گفت که  واژه » انزوا» ابزاری نیست که به کار توصیف رویداد های این جهان آید. حال اگربرای سرآمدان جهان غرب حتی ترامپ هم دیگر بحد کافی سر موضع نیست و می خواهند بازهم چنان در صحنه حاضر شوند که گوئی  کانون جهان هستند، در نهایت خود را منزوی خواهند ساخت.

 

https://deutsch.rt.com/international/53889-g20-bilanz-gipfeltreffen-verdeutlich-spaltung-des-westens/

 

 

گفتگو با پوتین در پایان اجلاس گروه 20 «ترامپ» رئیس جمهوری با دو چهره متفاوت از هم

 

 

گفتگو با پوتین در پایان اجلاس گروه 20

«ترامپ» رئیس جمهوری

با دو چهره متفاوت از هم

روسیه امروز- ترجمه رضا نافعی

 

روسای جمهوری دو کشور   برای برقراری آتش بس در سوریه به توافق رسیدند.

آتش بس باید از روز یکشنبه به اجرا در آید و کلیه نیروهای دخیل در چالش موظف به اجرای آن هستند.

روز شنبه  کنفرانس گروه 20 در هامبورگ پایان یافت. پرزیدنت ولادمیر پوتین  رئیس جمهور روسیه، پس از گفتگوهای فشرده با سیاستمداران برجسته جهان تراز نامه کنفرانس دو روزه را ارائه کرد و به پرسش های  مربوط به  برنامه جاری پاسخ داد.

ولادیمیر پوتین  فرمات گروه 20 را بسیار مفید دانست ، و ابراز اطمینان کرد که مطمئنن روسیه  نقش بزرگی در تثبیت وضع اقتصاد بین المللی ایفا خواهد کرد. پس از خروج امریکا از پیمان اقلیمی پاریس کار آلمان بعنوان رئیس اجلاس » گروه 20″ برای یافتن توافقی در این مورد کاری بسیار دشوار بود. با وجود این میتوان گفت که آنگلا مرکل بر این مسئله فائق آمده است.

پوتین در ارتباط با مناسبات روسیه- امریکا گفت دیدار او با همکار امریکائی اش سیری سازنده داشته است. اگر گفتگوهای بعدی بر این منوال ادامه یابد   بهبود روابط  دولتی میان دو کشور  با بخت مساعد همراه خواهد بود.

پوتین گفت چهره تلویزیونی ترامپ با شخصیت واقعی او بسیار متفاوت است. او بسیار دقیق است. همصحبت خود را بگونه ای شایسته درک می کند. او تحلیل می کند و به هر پرسشی که مطرح می شود سریعا پاسخ می دهد.

پوتین در مورد چالش شرق اوکرائین گفت هم اوکرائین و هم روسیه  علاقمند به گسترش مناسبات خود از جمله مناسبات اقتصادی با یکدیگر هستند . علائق خلقهای  اوکرائین و روسیه کاملا با یکدیگر انطباق دارند . فقط دولت کنونی  اوکرائین مخالف  این همکاری است، دولتی که  تنها کالایش که بازاری گرم دارد  روس هراسی است.

رئیس جمهور روسیه  توافق های روسیه- امریکا را برای ایجاد مناطق آرام  در سوریه ، دستیابی به  موفقیتی واقعی  در همکاری  خواند. در عین حال که باید با اردن، اسرائیل و دیگر کشورهای منطقه نیز مشورت بشود. بحث در باره ایجاد مناطق آرام خود گامی است بلند به پیش. پوتین گفت مهمترین اصل حفظ تمامیت ارضی سوریه است.

.

خبرنگاری پرسید آیا روسیه در انتخابات آلمان در ماه سپتامبر دخالت خواهد کرد؟

پوتین گفت: چنین کاری اصلا ضروری نیست . دو کشور علائق و پروژه های مشترک دارند. مثلا  پروژه ایجاد لوله انتقال گاز نورد استریم 2 که در دست ساختمان است. چرا باید برای خود مشکل بسازیم؟ آنگاه پوتین نظر خود را مشخص ساخت و گفت ما با آلمان فدرال مناسبات دوستانه و خوبی داریم. آلمان بزرگترین شریک بازرگانی ما در اروپاست و یکی از برجسته ترین شرکای اقتصادی ما در جهانست.

به گفته پوتین موضوع درست برعکس است : این غرب است که مکرر در مکرر تلاش کرده  تا در امور داخلی روسیه  دخالت کند. .

پوتین  خواستار رقابت منصفانه در بازار گاز مایع در اروپا شد از این رو او از صدور احتمالی گاز مایع از امریکا به  اروپا استقبال می کند.

رئیس جمهور روسیه گفت اگر این یک رقابت علنی و منصفانه باشد، البته که مورد توافق ماست. به گفته او  از لحاظ رقابت در قیمت  گاز   روسیه   در موقعیت بسیار خوبی قرار دارد..

اجلاس رسمی سران گروه 20 که مهمترین کشورهای صنعتی و کشورهای آستانه ای هستند در روز های 7 و 8 ژوئیه در هامبورگ برپا شد. سیاستمدارن برجسته در کنار تحکیم موقعیت اقتصادی  جهان به  مسائلی چون چالش های ژئوپلیتیک، تروریسم، مهاجرت، تغییرات اقلیمی، بهداشت  و نیز  مسائل مربوط به  امور دیجیتال پرداختند.

پیش از برپاش شدن اجلاس دو روز مذکور صدر اعظم آلمان همکاران و همتایان خود را  به همکاری با یکدیگر فراخواند و گفت : در همکاری با یکدیگر به نتایج بهتری دست خواهیم یافت، تا به تنهائی» . هدف مشترک گروه 20 چیره گشتن بر معضلات جهانی عصر حاضر است.  با تکروی های ملی، در حصار رفتن و با حمایت از تولیدات داخلی نمی توان به این اهداف دست یافت.

 

https://deutsch.rt.com/international/53802-wladimir-putin-zieht-die-bilanz-des-g20-gipfels-in-hamburg/

 

ر.

شلیک تروریسم خبری به مغز افکار عمومی جهان

شلیک تروریسم خبری

به مغز افکار عمومی جهان

روسیه امروز ترجمه رضا نافعی

 در مسکو سومین  فوروم رسانه ای برپا شد. خانم ماگاریتا سیمونیان، سردبیر روسیه امروز، خواستار آن شد که رسانه های روسی و چینی همکاری خود را در عرصه بین المللی  با یکدیگر نزدیکتر کنند. این  یکی از مهمترین موضوعات مطروحه در این همایش بود.

 

سردبیر روسیه امروز در حضور پوتین و شی جینگ پین  روسای جمهور روسیه و چین خواستار همکاری بیشتر رسانه های دو کشور در عرصه رسانه ای بین المللی شد.

او گفت: رسانه ها رکن چهارم آزادی اند، این رکن چهارم انتخابی نیست، هیچ کس آن را انتخاب نکرده است.  هیچ کس  به آن این قدرت را اعطاء نکرده است که در باره سرنوشت  انسان ها، از جمله  در باره سرنوشت خلق ها تصمیم بگیرد، گرچه رکن چهارم این کار را می کند و گاهی تاثیرات کاری که می کند بسیار نیرومند تر از هر ارتشی در جهان است. نبردی نیست که پیشاپپش با ضربت های  دقیق  رادیوها، تلویزیون ها، روزنامه ها و منابع اینترنتی تدارک دیده نشده باشد.

بنظر این روزنامه نگار  اخبار دروغ که به اخبار جعلی  Fake-News شهرت یافته اند برای میلیونها نفر از مردم جهان تبدیل شده اند به دام. زیرا  امروز حتی رسانه های وزین دست به تکثیر  دروغ های آشکار میزنند و بعد سیاستمداران هم آن را تکرار می کنند.

او گفت ما در واقع با ارتشی روبرو هستیم که در غرب  روزنامه نگاری » مین استریم» نام دارد. طبیعی است که ما باید به یکدیگر کمک کنیم. جهانی که در آن همه یکصدا فقط یک  ترانه  را بخوانند، بی آنکه  در آن  صدا های دیگر و ترانه های شنیده شوند، جهان خطرناکی است. این آن جهانی است که در آن  با فریادهای تحریک آمیز مطبوعات  ننگین «مین استریم» عراق، لیبی و سوریه را بمباران کردند. این آن جهانی است که در آن زمانی القاعده، و زمانی دیگر داعش را می افرینند، تا بعدا خودشان  از آن ها بوحشت افتند.

مارگاریتا سیمونیان سردبیر  روسیه امروز- با توجه به این پیشزمینه به همکاران چینی خود پیشنهاد کرد تا  دست در دست هم با این » تروریسم اطلاعاتی » مبارزه کنند.

 

https://deutsch.rt.com/meinung/53538-rt-chefredakteurin-alleine-westlichen-mainstream-gegen%C3%BCber/.

 

.

 

 

زبان گویای موشک ها جت ها و سامانه ها در سوریه

زبان گویای موشک ها

جت ها و سامانه ها در سوریه

روسیه امروز – ترجمه رضا نافعی

امریکا کم کم درک می کند که به هدف خود ، یعنی تغییر رژیم در سوریه دست نخواهد یافت. البته می خواهد نفوذ محور ضد ترور را تا جائی که ممکن است محدود سازد، بویژه نفوذ ایران را و ایران این را میداند.

پس از آن که امریکا یک بمب افکن روسی از نوع سوخو 22 را روز 18 ژوئن و یک پهباد ایران از نوع شهید 129 را در 20 ژوئن 2017 در سوریه ساقط کرد،  تنش میان امریکا و روسیه به نقطه اوج خود  رسید. بنظر تحلیلگران برخورد مستقیم نظامی میان مسکو و واشنگتن غیر ممکن نیست. ولی این امکان هم هست که اقدامات تاکتیکی محور ضد ترور، روسیه و ایران، که بنا به دعوت دولت قانونی سوریه ، در خاک آن کشور با داعش می جنگند، یک ترفند استراتژیک از آب در آید. ظرافت نظامی که در آن نهفته است می تواند اقدامات مشکوک امریکا، جامعه ارزش های غربی و عربستان سعودی را که مظنون به تامین هزینه های ترور در منطقه است مهار کند.

اقدام تاکتیکی نظامی شماره 1 :  

 موفقیت  ایران در بکار بردن  موشک زمین به زمین در خاک سوریه

جیمز ماتیس وزیر دفاع امریکا، که حامی مانیفست جان مک کین، سناتور جمهوریخواه و روس هراس  است، احتمالا از شنیدن این خبر خون در رگش منجمد شده  که  سپاه پاسداران روز 18 ژوئن 2017 موفق شده با6 موشک میان برد از نوغ ذوالفقار  مواضع داعش را در دیرالزور در سوریه   زیر آتش بگیرد.

پس از آن سپاه پاسداران اعلام کرد که مرکز فرماندهی تروریست های تکفیری ( داعش) و همچنین نقاط تجمع و مراکز لجیستیک داعش که مسئول مونتاژ خودرو های انتحاری  در منطقه دیرالزور، در شرق سوریه بوده اند را منهدم کرده است.

در میان کشته شدگان 6 تروریست از لیبی، چند تن از سران داعش از جمله ابو عاصم اللیبی و عبداقادر الفرانی و همچنین یکی از داماد های ابوبکر البغدادی، رهبرداعش، بوده اند. خود ابوبکر البغدادی احتمالا قبلا کشته شده است.

ماتیس که اخیرا به نئوکان ها نزدیک شده از جمله آن نظریه پردازان جنگ است که در دوران بوش ِپسر و اوباما سیاست خارجی ویرانگر کاخ سفید را در خاور نزدیک و میانه نهادینه کردند. او با حسابی سرانگشتی به این نتیجه رسیده که  فاصله میان محل شلیک  موشک های ذوالفقار – کرمانشاه و کردستان –  تا محل اصابت آنها به هدف ، 600 کیلومتر بوده است. بنا بر این بزرگترین مرکز کنترل فرماندهی نظامی امریکا در خارج، یعنی قطر و همچنین دیگر پایگاههای نظامی امریکا در امارات متحده عربی، کویت و ناوگان پنجم امریکا در بحرین کاملا در تیر رس موشک های زمین به زمین ایران قرار دارند.

با یک برآورد تقریبی فاصله هوائی قطر، بحرین  و امارات متحده تا خاک ایران 300 کیلومتر است.

آنچه نظامیان ایران در اختیار دارند محدود به موشک های زمین به زمین از نوع ذوالفقار نیست: قدرت برد موشک فاتح 110 و موشک شهاب یک 300 کیلومتر و فاتح 313 و شهاب 2 – 500 کیلومتر است. در حالی که قدرت برد شهاب 3 ، عماد، قدر و سجیل  بین 2000 تا 2500کیلومتر است. سومار و کروز میسایل تا 3000کیلومتر قدرت برد دارند. اینک  ماتیس کاملا آگاه است  پایگاه هوائی که امریکا بدون مشورت با دولت دمشق و با نقض قوانین بین المللی، در سبیط  نزدیک شهر کوبانی، ایجاد کرده  و پنتاگون برای تدارک حمله به الرقه ، دژ داعش، آن را گسترش داده و همچنین پایگاه نظامی  در نزدیکی مرز اردن ، در 70 کیلومتری التنف همه در تیر رس موشک های ایران هستند.

البته یک موشک قادر است در فاصله 700 کیلومتری در  شهر ریاض منفجر گردد. بی دلیل نبود که ژنرال رمضان شریف فرمانده سپاه پاسداران پس از حمله موشکی و موفقیت آمیز ایران در صدا و سیما گفت این پیامی بود ویژه برای عربستان و امریکا.

برخی از کشورهای منطقه و در راس آنها عربستان سعودی با روشنی و صراحتا اعلام کردند در صدد هستند تا در ایران ناامنی ایجاد کنند.

برخلاف پایگاههای نظامی امریکا در خلیج فارس و سوریه، ایران به بهترین صورت  از حملات هوائی مصون است: در ماه مارس سال جاری تهران سامانه دفاعی  اس 300 را برای دفع حملات هوائی و موشکی، که یکی از مدرن ترین سامانه های دفاعی جهان برای بی اثر ساختن حملات موشکی  است از روسیه خرید و با موفقیت به آزمایش گذاشت.

توانائی های مدل ایرانی اس 300 بنام  «باور 373» برای  دفع هواپیماها و موشک های کروز دست کمی از نمونه روسی آن ندارد . ژنرال فرزاد اسماعیلی مسئول پدافند هوائی ایران تاکید کرد که «اس 300 سامانه ایست  مرگبار برای دشمنان ما که در عین حال آسمان ما را امن می سازد».

اگر کار چالش بالابگیرد آن پایگاه های امریکائی که می توانند هدف موشک های زمین به زمین ایران قرار گیرند عبارتند از :

پایگاه هوائی  العدید در قطر

 

پایگاه هوائی العدید فرودگاهی است نظامی در 35 کیلومتری جنوب غربی  دوحه پایتخت قطر که 10 هزار سرباز امریکائی در آن مستقرند و بزرگترین پایگاه هوائی امریکا در خاور نزدیک و میانه است و اینک  مهم ترین پایگاه  برای عملیات نیروی هوائی امریکا علیه داعش در عراق و سوریه است. این پایگاه مورد استفاده نیروی هوائی انگلیس و استرالیا نیز هست. قطر بیش از یک میلیارد دلار خرج این پایگاه کرده است با طولانی ترین  باند پرواز- 3750متر- برای نشست و برخاست هواپیما در منطقه خلیج فارس که ظرفیت پذیرش 120 هواپیما را دارد از جمله از سال 2016 بمب افکن های B-  که در سوریه بکار گرفته می شوند دراین پایگاه مستقر شده اند. پایگاه العدید شعبه فرماندهی مرکزی امریکا در خط مقدم جبهه است که هم عملیات نیروی نظامی امریکا در منطقه و هم عملیات  نیروهای ائتلاف را برای جنگ های سوریه، عراق و افغانستان که تحت فرمان امریکا قرار دارند هماهنگ می سازد.    العدید در هفته های آینده برای اهداف امریکا  در خاور میانه اهمیت بیشتری خواهد یافت زیرا قرار است عملیات تهاجمی علیه رقه، دژ داعش ، از این مرکز ادامه یابد.

بحرین محل استقرار یکی از مهمترین پایگاهای دریائی امریکاست. ناوگان پنجم امریکا با تقریبا 6هزار سرباز در بحرین مستقر است. امریکا از  این پایگاه بعنوان یک مرکز نظامی در  خلیج فارس از دریای سرخ تا آسیای مرکزی را کنترل می کند. این پایگاه در استراتژی جهانی امریکا در حکم کلیدی است برای حفظ منافع باصطلاح حیاتی امریکا، یعنی حمل نفت و همچنین برای انجام نقشی که خود برای خود تعیین کرده، یعنی مقابله با ایران بعنوان قدرت منطقه ای. در حال حاضر 30 ناو جنگی از جمله ناوهای هواپیما بر حامل بمب افکن های امریکا، در آنجا پهلو گرفته اند.

حدود 30 هزار تفنگدار دریائی، و همچنین گروههای نظامی دیگر موظفند از مسیر تانکرها محافظت کنند. پایگاه نظامی بحرین برای جنگ در سوریه ، عراق و افغانستان اجتناب ناپذیر است. ایران در 6 فوریه 2017 سخنانی صریح خطاب به بحرین بیان کرد. مجتبی ذوالنور عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی  پارلمان ایران گفت :

ناوگان پنجم امریکا بخشی از بحرین را اشغال کرده است و دور ترین پایگاه نظامی دشمن در اقیانوس هند قرار دارد اما تمام این نقاط در درون طیف وسیع سیستم موشک های ایران قرار دارند و اگر دشمن مرتکب خطائی شود همه با خاک یکسان خواهند شد.

 

اقدام تاکتیکی نظامی 2:

منطقه پرواز ممنوع برای روسیه در غرب رود فرات

روز 18 ژوئن 2017 سانا خبرگزاری دمشق گزارش داد که نظامیان امریکا یک هواپیمای جنگی سوریه از نوع سوخو 22 را ساقط کرده اند. این هواپیمای جت در حال حمله به مواضع داعش بوده است.

مسکو نیز تیراندازی به این هواپیما را » تجاوز» خواند و آن را محکوم کرد.»سرگئی رجبکوو» معاون وزارت خارجه روسیه به آژانس اینترفاکس گفت:» امریکا برای چندمین بار قوانین بین المللی را در سوریه  زیرپا نهاده است. لاوروف وزیرخارجه روسیه  هشدار داد و گفت امریکا باید دست از عملیات یک جانبه بکشد و به تمامیت ارضی سوریه احترام بگذارد. امریکا اعتراض روسیه را رد کرد و گفت چون آن هواپیما نیروهای دموکرات سوریه را بمباران کرده هواپیمای F/A-18E به هواپیمای سوریه تیراندازی و آن را ساقط کرده است.

این واقعه در جنوب Tabka نزدیک رقه، دژ داعش، رخ داد. گرچه توضیح وزارت خارجه امریکا اشنا بود ولی چندان قابل اعتماد نبود: نیروی ائتلاف در پی جنگ با رژیم سوریه یا نیروهای روسیه، همپیمان با آن و دیگر نیروهای وفادار با رژیم نیستند. ولی اگر نیروهای ائتلاف یا همپیمان های آن مورد تهدید قرار گیرند تعلل نخواهد کرد.

البته اگر کسی این ادعا را  بپذیرد گناهانش بخشوده خواهد شد: 10 روز پیش از آن امریکا یک پهباد مسلح ارتش  سوریه را در جنوب آن کشور ساقط کرد. در ماه مه 2017 یک کاروان شبه نظامیان شیعی را که همپیمان دمشق هستند، در نزدیکی روستای التنف در جنوب سوریه بمباران کردند. در ماه آوریل 2017 نیز 59 موشک تامهاک به پایگاه نظامی سوریه در الشعیطات  شلیک کردند، رویهم رفته 30 تن مواد منفجره که لابد آن را هم فراموش کرده اند؟

یک روز پس از ساقط کردن سوخوی 22 مسکو تفاهم نامه سوریه  با امریکا را، برای پیشگیری از حوادث در فضای پرواز سوریه لغو کرد:

وزارت دفاع فدراسیون روسیه از 19 ژوئن همکاری با امریکا را در محدوده تفاهم نامه برای پیشگیری از حوادث و تضمین ایمنی پرواز طی عملیات در سوریه را قطع می کند و خواستار تحقیق اساسی توسط  رهبری امریکاست.

وزارت دفاع روسیه تصمیم خود را اقدامی دفاعی می داند. امریکا  از کانالهای مورد توافق برای  اعلام عملیات خود استفاده نکرد. از پایگاه هوائی امریکا العدید در قطر علامتی به پایگاه روسیه در لاذقیه فرستاده نشد. افزون بر این هوپیماهای روسیه نیز در همان منطقه در پرواز بوده اند. مسکو اعلام می کند که در آینده در مناطقی که گروه خلبان های روسیه  در فضای هوائی سوریه مشغول انجام عملیات نظامی هستند، هر شئی در حال پرواز در آسمان منطقه را از جمله جت ها و  پهبادهای متعلق به ائتلاف بین المللی را که در غرب رود فرات باشد و سیستم های دفاعی هوائی و زمینی روسیه مسیر پرواز را مشخص کنند بعنوان هدف بالقوه در هوا دنبال خواهند کرد.

در نوامبر 2015نظامیان روسیه سامانه ضدهوائی  اس- 400 را در پایگاه هوای خود حمیم در سوریه مستقر ساخت. این سامانه قابل تحرک،   توان نابود سازی موشک های زمین به هوا، موشکهای کروز میسایل- در هر سطحی چه پائین و چه بالا- و همچنین رهگیری بر موشک های کوتاه یا میان برد و نیز هواپیماهای رادار گریز را دارد.

اقدامات نظامی 3:

 پرتاب موفقیت آمیز موشک های کروز روسیه از مدیترانه شرقی  و هدف گرفتن مواضع داعش در سوریه

 

وزارت دفاع روسیه در مسکو اعلام کرد: روز جمعه 23 ژوئن 2017 سومین نمونه از برتری قدرت نظامی روسیه در میدان جنگ سوریه به نمایش گذاشته شد. » ناوهای آدمیرال اسن» و «ادمیرال گریگوروویچ» همراه با زیردریائی » کراسنودار» از نیروی دریائی روسیه 6 موشک کروز از نوع کالیبر را بسوی اهداف متعلق به داعش در سوریه شلیک کردند . زیردریائی » کراسنودار» از موضع خود در زیر آب موشک را پرتاب کرد» . این ضربات موشکی شدید مراکز فرماندهی و همچنین انبار های اسلحه و مهمات داعش در نزدیکی شهر آکربات، در استان حما را منهدم کردند. بلافاصله پس از ضربات کالیبر جت های جنگنده کار را تمام کردند:» باقیمانده افراد داعش و اهداف متعلق به آنها نیز با بمباران نیروی هوائی روسیه منهدم شدند. این اطلاعیه کوتاه وزارت دفاع روسیه بود.

استراتژی استقرار صلح- با هم علیه داعش؟

جنگ مانند بازی شطرنج است. شطرنج باز باید تا پایان بازی توجه داشته باشد که مهره های قدرتمند را تا جائی که ممکن است حفظ کند و آنها را سرسری، چون طعمه توپ، تلف نکند. مهره های قدرتمند  در میدان جنگ ژئوپلتیک سوریه با وضعیت پیچیده و ناروشن نظامی آن عبارتند از سامانه  اس 400  روسیه، موشکهای کروزِ کالیبر که در مدیترانه شرقی مستقرند، سامانه اس 300 ایران و همچنین موشک های زمین به زمین و بسیاردقیق ایران با قدرت منهدم کننده شان، که با دقت ، هشیاری و  تیزبینی به عرصه آورده شدند.

در حال حاضر این برگهای برنده نظامی گروههای مداخله گر امریکائی و کلیه نیروهائی را که با آنها ائتلاف کرده  و   در خاک سوریه حضور دارند نه تنها از لحاظ نظامی منفعل ساخته بلکه تهدیدی برای مهمترین پایگاه نظامی امریکا در خلیج فارس نیز بشمار می رود که از آنجا حملات ائتلافی ها علیه سوریه سازمان مییابد، تدارک دیده می شود وبه اجرا در می آید.

پنتاگون که می داند در حال حاضر کاملا در تنگنا قرار گرفته است، بلافاصله، روز بعد از سقوط هواپیمای جنگی سوریه، نشان داد که می خواهد برای کاستن از تنش تلاش کند. سرگرد آدریان  رانکین گالووی، سخنگوی پنتاگون، در برابر اینترفاکس اظهار داشت:

 با توجه به  درگیری های اخیر با نیروهای هوادار سوریه و  نیروهای روسیه اقداماتی به عمل آورده ایم تا برنامه ریزی برای هواپیما ها را تغییر دهیم تا   به مبارزه با داعش ادامه دهیم و در عین حال  امنیت خلبان های خود را تامین کنیم – با توجه به تهدیدات شناخته شده در میدان جنگ.

جو دانفورد، رئیس ستاد نیروهای نظامی امریکا با عجله به میدان آمد تا بگوید  کانال ارتباطی با نظامیان روسیه : » در هشت ماه گذشته خیلی خوب کار کرده «. از این رو در نظر است طی ساعات آینده  در سطح دیپلماتیک و نظامی در این جهت تلاش بعمل آید تا کانال دوباره گشایش یابد. روز 21 ژوئن 2017 پنتاگون دوباره پا پس کشید : خوشبختانه کانال هنوز باز نشده است:   نظامیان روسیه در سوریه اقداماتی نمی کنند که بتواند موجب نگرانی گردد.»

در این میان  ائتلاف که با نقض حقوق بین المللی در سوریه فعال است ، برای مدتی کوتاه ریزش کرد، خلبان های جنگی بلژیک نمی خواستند به آسمان سوریه تجاوز کنند.

افزون بر این، روز 20 ژوئن 2017  هولپیماهای استرالیا مدت  دو روز بر زمین ماندند و از پرواز در  آسمان  سوریه خود داری کردند. در کانبرا گفته شد » محض احتیاط » «پرواز ها موقتا متوقف شده اند». بنا به گفته  سخنگوی وزارت دفاع  استرالیا در روز پنجشنبه 22 ژوئیه 2017 » توقف لغو شده است»…

شاید برای جنگجویانی که از آن سر دنیا آمده اند دریچه ای برای دیدن واقعیت باز شده باشد که

اولا:   پرواز غیر قانونی جنگجویان غرب در آسمان سوریه به حداقل تنزل می یابد.

دوما: ارتش سوریه ، با پشتیبانی نیروی هوائی روسیه و ایران ، حزب الله لبنان، بریگادهای فاطمیون، زینبیون، عصائب اهل حق، در سه محور موازی از دمشق بسوی مرز اردن و عراق پیش می روند و مناطقی را که حائز اهمیت استراتژیک هستند تسخیر می کنند.

بنظر تحلیل گران عرب اگر نبرد با همین شتاب پیش برود تا چند ماه دیگر شکست داعش قطعی است.

با این حال واشنگتن که مخالف این نبرد است، بشدت عصبی است و می خواهد به هر قیمت که هست به اهداف استراتژیک خود در عراق و سوریه  دست یابد : نخست تثبیت هژمونی امریکا بر خاورمیانه و خلیج فارس  و منابع عظیم نفت آن. دوم تدارک یک برخورد احتمالی با ایران و روسیه ، یعنی دو عاملی که مهمترین مانع تلاش امریکا برای دست یابی و تسلط  بر منطقه لوانت هستند.

در حال حاضر امریکا می کوشد تا جائی که می تواند   شرق سوریه را تصرف و سوریه را پارتیشن (تقسیم) بندی کند، ولی این تلاش دوام ندارد: در حال حاضر دمشق، تهران، مسکو، حزب الله  می کوشند تا دوباره بر بخش شرقی سوریه تا مرز عراق مسلط گردند، داوطلبان عراقی هم در آنسوی مرز بقیه کار را دنبال می کنند.

در صحرای شرق جائی برای امریکا و عواملش وجود ندارد. امریکا هرقدر هم تلاش کند موفق به تثبیت خود در شرق سوریه نخواهد شد. انهاموفق به کنترل  مرز عراق نخواهند شد، تا چه رسد به آن که بتوانند ارتباط بغداد با تهران را برای همیشه قطع کنند.

خلاصه آن که  امریکا در منطقه  به حد کافی  ابزار نظامی ندارد . سربازان امریکائی در سوریه می بینند که بیش از 6 سال تلاش امریکا برای تغییر رژیم در سوریه با شکست روبرو شده است و در اینجا دسته گلی در انتظار آنها نیست: نه سوریه و نه روسیه، و ایران هیچگاه حاضر به  پذیرش پراتیشن بندی سوریه  و ایجاد پایگاههای نظامی غیر قانونی امریکا در شرق سوریه نخواهند شد.

واشنگتن که برغم تمام این احوال هنوز هم نقشه برکناری پرزیدنت اسد را رسما کنار نگذاشته و بشدت با رشد هر نطفه روند صلح مخالفت می کند باید  از این پس قبل از حمله به ارتش سوریه عواقب آن را خوب در نظر آورد. روزنامه برلینر تاگس اشپیگل از قول ولادمیر ایسایف کارشناس خاورمیانه در دانشگاه لومونوسف در مسکو می نویسد:  امریکا با یک معضل اساسی روبروست :» یا پنتاگون باید  خطر روبرو شدن با  نیروی ضد هوائی روسیه را بپذیرد و زیر آتش آن گرفته شود یا قرار داد همکاری برای امنیت را که در سال 2015 منعقد شد بپذیرد. آنچه نباید فراموش شود  موشکهای کروز روسیه و ایران است که می توانند در سوریه درس سختی به واشنگتن بدهند.

ایسایف می گوید حالا وقتی است که پرزیدنت ها باید سخن گویند . آری پس از آن که روسیه و ایران مهر های نیرومند خود را به عرصه بازی آورده اند، اینک حرکت با واشنگتن است: واشنگتن باید سرانجام استراتژی  مشترک برای خاموش کردن داعش را با شرکت  محور سوم یعنی سوریه  بپذیرد.

 

 

https://deutsch.rt.com/meinung/52996-in-syrien-und-am-golf/

با کمک هلیکوپترهای بی هویت داعش در افغانستان آماده یک حمله بزرگ میشود

با کمک هلیکوپترهای بی هویت

داعش در افغانستان

آماده یک حمله بزرگ میشود

راشا تودی(روسیه امروز)- ترجمه رضا نافعی

وزارت خارجه روسیه سخت ظنین است. بنا به گفته سخنگوی این وزارتخانه بالگرد هائی که هویتشان نامشخص است افراد مسلح داعش را بانضمام اسلحه و مهمات  به نقاط  مختلف افغانستان حمل می کنند. ناتو و امریکا سکوت اختیار کرده اند.

از این طریق  اسلحه و مهمات  نیز در اختیار افراد داعش گذاشته می شود . نه مقامات افغانستان و نه نمایندگان امریکا و نه  ناتو در مورد این پدیده  توضیح قابل قبولی نمی دهند. «ماریا زاخاروا» سخنگوی وزارت خارجه روسیه گفت:

این خود شگفت انگیز است که نه مقامات افغان و نه حتی نظامیان امریکائی حاضر در افغانستان و یا ناتو پاسخی منطقی برای  پرواز های فراوان این بالگردهای بی هویت که به افراد داعش در مناطق مختلف افغانستان کمک می کنند ندارند. خود این سکوت حیرت برانگیز است .

زاخاروا  به موردی اشاره می کند که در 14 ژوئن افراد مسلح داعش موفق شدند  به منطقه » تورا بورا» راه یابند، که البته اندک زمانی بعد نیروهای امنیتی افغان موفق به تار و مار کردن  آنان شدند.  تورا بورا  واقع در استان  ننگنهار منطقه غارهای  تو در توی کوهستانی است که از لحاظ استراتژی حائز اهمیت است .

زاخاروا در پایان سخنان خود گفت : بنا به گزارش های متعدد بالگردهای ناشناس، برای تدارک حمله به تورا بورا حامل افراد مسلح داعش  و اسلحه ومهمات برای آنها بوده اند.

 

https://deutsch.rt.com/asien/52907-schwerwiegender-verdacht-is-kaempfer-in-afghanistan-erhalten-luftunterstuetzung/